Co oznacza Dżihad? Jakie są rodzaje Dżihadu?

Drogi Bracie / Droga Siostro,

Dżihad to nazwa wszelkiego rodzaju działalności i wysiłku na drodze Allaha. To staranie się, aby prawda stała się nadrzędna i dominująca. Innymi słowy, dżihad jest dynamicznym, czynnym aspektem Islamu, jego siłą napędową.

Słowo „dżihad” w językach zachodnich jest na ogół tłumaczone jako „święta wojna” (holy war).(1) Takie tłumaczenie wynika z dążenia do przedstawienia Islamu jako religii rozprzestrzenianej za pomocą oręża.

Jednakże, odpowiednikiem słowa „dżihad” nie jest „wojna”. Chociaż walka na drodze Allaha jest również rodzajem dżihadu, słowo to obejmuje wszelkiego rodzaju działalność i wysiłki podejmowane w celu dotarcia z religią Allaha do wszystkich zakątków świata.

(1) Ebu'l Ala Mawdudi, Jihad in Islam, Islamic Publications LTD, Lahaur, s. 1; Rudolph Peters, İslam ve Sömürgecilik, tłum. Süleyman Gündüz, Nehir Yay. Stambuł 1989, s. 29; M.J. Kister, „Land Property and Jihad”, Journal of the Economic and Social History of the Orient, Lejda, 1991, XXXIV, 276; W. Montgomery Watt, Islamic Political Thought, Edynburg, s. 14; Ahmet Özel, İslam Hukukunda Milletlerarası Münasebetler ve Ülke Kavramı, Marifet Yay. Stambuł, s. 64.

Rodzaje Dżihadu

1. Dżihad przeciwko ignorancji (Cehalete Karşı Cihat): Ten dżihad polega na nauczaniu ludzi prawdy, dobra i piękna. W Szlachetnym Koranie Bóg Wszechmogący, zwracając się do Proroka, mówi:

„Wzywaj na drogę twego Pana z mądrością i pięknym napomnieniem! I spieraj się z nimi w sposób najlepszy!” (Sura an-Nahl, 125)

Inny werset Koranu:

„Niech powstanie spośród was społeczność, która wzywa do dobra, nakazuje to, co jest słuszne, a zakazuje tego, co jest naganne. Tacy są ci, którzy osiągną zbawienie.” (Sura Al-i Imran, 104)

Szlachetny Koran nie jest przeznaczony tylko dla jednego ludu, ale jest boskim antidotum (tiryak), które wystarczy, aby  uleczyć wszelkie rany materialne i duchowe, indywidualne i społeczne u wszystkich ludzi aż do Dnia Zmartwychwstania. Obowiązek przedstawienia tego antidotum całej ludzkości został powierzony muzułmanom.

2. Dżihad z własną duszą (Nefisle Cihat): W jednym z wersetów wierni są ostrzegani przed podstępami duszy (nafs - ego, dusza zmysłowa, niższe ja) w następujący sposób:

„I nie idź za namiętnością, bo sprowadzi cię ona z drogi Allaha.” (Sura Sad, 26)

NaszProrok (PzN) zwraca naszą uwagę na znaczenie tego dżihadu w swoich szlachetnych hadisach:

„Największym dżihadem jest dżihad z własną duszą”

oraz

„Twoim największym wrogiem jest nafs, który jest w tobie” (Adżluni, Kaszf al-Chafa, Bejrut, t. I, s. 143, hadis nr 413).

Co więcej, wracając z bitwy, powiedział:

„Powróciliśmy z mniejszego dżihadu do większego dżihadu” (Kanz al-Ummal, t. IV, s. 430, hadis nr 11260),

w bardzo zwięzły sposób wyrażając, że pokonanie własnej duszy jest trudniejsze i ważniejsze niż fizyczna walka z wrogiem.

3. Dżihad przeciwko Szatanowi (Şeytana Karşı Cihat): W Szlachetnym Koranie, w wersecie:

„Zaprawdę, Szatan jest dla was wrogiem, więc traktujcie go jak wroga” (Sura Fatir, 6),

Szatan został wskazany ludziom jako największy ich wróg. W ten sposób zwrócono uwagę na to, że największym dżihadem jest walka prowadzona z tym największym wrogiem.

4. Walka zbrojna (Silahla Harp Etmek): Ten dżihad nie jest ciągły, ani nie jest obowiązkiem dla każdego. Jeśli państwo posiada wystarczającą siłę, dżihad jest obowiązkiem wspólnotowym (fard kifaja); oznacza to, że jeśli grupa ludzi podejmie się dżihadu, obowiązek ten nie dotyczy już  pozostałych.

Poznaj Islam