Czy Dżihad sprowadza się tylko do wojny? Czy mogliby Państwo wyjaśnić pojęcie Dżihadu w świetle wersetów i hadisów?

Drogi Bracie / Droga Siostro,

Niektórzy zachodni autorzy celowo przekręcają  pojęcie dżihadu. Twierdzą oni, że pojęcie to oznacza głownie lub wyłącznie walkę zbrojną w celach obrony/szerzenia religii muzułmańskiej.  Tym samym ignorują oni pozostałe znaczenia tego słowa. Tymczasem pojęcie dżihadu jest bardzo obszerne i rozumienie go jest szerokie znaczeniowo. Gdy weźmie się pod uwagę znaczenia nakreślone przez różne wersety i hadisy dotyczące dżihadu oraz praktyki samego Proroka Muhammada (PzN) w tej kwestii, staje się jasne, że pojęcie dżihadu nie oznacza wyłącznie wojny.

Na przykład, gdy żona Proroka, Aisza (oby Allah był z Niej zadowolony) zapytała: „O Wysłanniku Allaha! Widzimy, że dżihad jest najlepszym z czynów; czyż więc i my nie powinnyśmy prowadzić dżihadu?”, Czcigodny Prorok (asm) odpowiedział:

„Dla was najlepszym dżihadem jest przyjęta pielgrzymka hadżdż.” (Buchari, „Dżihad”, 1).

W innym hadisie powiedziano:

„Najlepszym dżihadem jest wypowiedzenie słowa prawdy w obecności tyranicznego władcy.” (Tirmizi, „Fiten”, 13; Abu Dawud, „Melahim”, 17).

Inny przykład: Pewnej osobie, która chciała dołączyć do armii Islamu, Prorok zadał pytanie, czy jej rodzice żyją. Gdy dowiedział się, że tak, powiedział:

„Zatem prowadź dżihad – ze swoją duszą (nafs) – w służbie dla nich.” (Buchari, „Dżihad”, 138; Muslim, „Birr”, 5).

Prorok, zapowiadając, że w jego ummie pojawią się pokolenia, które „będą mówić to, czego sami nie czynią, i nie będą wypełniać obowiązków, które im nakazano”, powiedział o nich:

„Kto prowadzi z nimi dżihad swoją ręką, jest wierzącym; kto prowadzi z nimi dżihad swoim językiem, jest wierzącym; kto prowadzi z nimi dżihad swoim sercem, jest wierzącym.” (Muslim, „Iman”, 80).

Analizując te hadisy, zaczynamy rozumieć, że dżihad posiada bardzo szerokie spektrum znaczeń, zarówno pod względem zakresu, jak i metod jego prowadzenia.

Słowo „dżihad” w języku arabskim pochodzi od rdzenia DŻ-H-D, które oznacza „wkładać siłę i wysiłek, używać wszelkich możliwych środków, aby osiągnąć cel”.

W najszerszym znaczeniu dżihad oznacza: „prowadzenie całego życia na drodze prawości (istikamet) w imię Allaha, podejmowanie poważnego wysiłku w celu należytego wypełnienia świadomości i obowiązku służby Bogu, zmaganie się z własną duszą (nafs) i Szatanem, życie według zasad ustanowionych przez Allaha i Jego Wysłannika, głoszenie religii (tebliğ), aby dotrzeć z pięknem Islamu do innych ludzi, obwieszczanie boskiego przesłania całej ludzkości, obrona kraju Islamu i muzułmanów przed wszelkiego rodzaju niebezpieczeństwami i atakami wrogów, a w razie potrzeby – walka z nimi”. W ramach tego znaczenia dżihad ma zarówno „front duchowy” (manevi cephe), jak i „front materialny” (maddi cephe).

Kwestia, jakie wyposażenie i środki są niezbędne dla tych dwóch znaczeń dżihadu, a zwłaszcza tego, jakie metody należy stosować, ma w dzisiejszych czasach ogromne znaczenie. „Front duchowy” jest w całości sprawą głębokiej wiary i poddania się religii, szczerości (ihlas) i autentyczności, poświęcenia i gorliwości (Sura al-Baqara, 285-286). Ten duchowy front wymaga, aby wierni byli wyposażeni w wiedzę (ilm) i wiarę (iman), byli świadomi i czujni, oraz aby ukazali światu wzorzec muzułmanina, który w swoim sercu  naprawdę żyje Islamem (Sura az-Zumar, 2-3; Sura al-Baqara, 41). „Front materialny” natomiast, ukazuje konieczność osiągania  przez muzułmanów materialnego postępu,  ekonomicznej potęgi, czynienia postępów w nauce i technologii, a także zdobycia siły i przewagi w walce kulturowej, w sferze polityki a także przewagi militarnej wobec ataków i knowań swoich wrogów, jak również utrzymania przewagi w dziedzinie wszelkiego rodzaju uzbrojenia i wyposażenia, które zapewnić może przewagę militarną.

W literaturze islamskiej, w znaczeniach nakreślonych przez wersety i hadisy, pojęcie dżihadu obejmuje następujące zadania i obowiązki:

1. Wysiłek, by przez całe życie żyć zgodnie z wolą Allaha, szczere staranie i powaga w wypełnianiu świadomości i obowiązku służby Bogu, walka z własną duszą (nafs) i Szatanem, przełamanie tyranii duszy nakazującej zło (nafs al-ammarah).
2. Wysiłek w celu stawiania prawdy na pierwszym miejscu względu na prawdę ponad wszystko i uczynienia prawdy wartością nadrzędną.
3.  
4. Nauka nakazów religijnych, życie zgodnie z nimi i nauczanie ich innych.
5. Nakazywanie dobra i zakazywanie zła.
6. Stawianie czoła trudnościom, okazywanie cierpliwości wobec brutalnych zachowań.
7. Miłość i zapał do głoszenia Islamu (tebliğ), obwieszczania boskiego przesłania całej ludzkości.
8. Walka naukowa i intelektualna z wrogami, osiągnięcie skuteczności i przewagi w nauce i technologii.
9. Osiągnięcie siły i przewagi w wojnie ekonomicznej i kulturowej poprzez postęp materialny.
10. Roztropne zarządzanie państwem, niedopuszczanie do władzy oportunistów i spekulantów.
11. Starania i wysiłki, aby uniknąć znalezienia się  pod polityczną, ekonomiczną i wojskową dominacją  innych krajów.
12. Podejmowanie z wyprzedzeniem wszelkich niezbędnych środków ostrożności przeciwko wszelkiego rodzaju zdradom i atakom wroga.
13. Gdy pojawi się konieczność wojny: nie lękać się wroga, nie uciekać przed nim, uczestniczyć w walce z użyciem całej dostępnej siły, oraz ufać przy tym Allahowi.
14. Błędna ocena tych szerokich ram, lub celowa, nierzetelna interpretacja pojęcia dżihadu i sprowadzanie go wyłącznie do znaczenia „wojny”, nie tylko nie odzwierciedla prawdy, ale jest również niekompletne, błędne i niewystarczające w świetle jego znaczenia i znaczenia ,jakie nadały mu Koran i Sunna.

Poznaj Islam