Czy księgi niebiańskie poprzedzające Koran – Tora, Psalmy i Ewangelia – zostały zniekształcone i zmienione?

Drogi Bracie / Droga Siostro,

Żadna z Ksiąg Boskich, które zostały zesłane przed Koranem i które posiadamy dzisiaj, nie jest oryginałem niebiańskich ksiąg objawionych Prorokom przez Allaha. Z biegiem czasu ich oryginalne egzemplarze zaginęły, a zostały one na nowo spisane przez ludzi. Z tego powodu wkradły się do nich zabobony i fałszywe wierzenia.

Przykłady:

Jako fakt historyczny podajemy, że Tora nie mogła zostać zachowana przez Żydów, którzy po czasach Proroka Musy (Mojżesza) (alejhis-salam – Pokój z nim) przez długie wieki żyli w niewoli i na wygnaniu, a w pewnym okresie nawet utracili swoją wiarę i popadli w bałwochwalstwo. Dzisiejszy egzemplarz został napisany przez niektórych duchownych wiele lat po Proroku Musie, ale został na nowo przyjęty jako księga religijna, jakby był oryginałem Tory. Oczywiste jest, że księga, która pojawiła się po tak długim i burzliwym okresie, nie może być identyczna z Torą objawioną Musie. Z tego powodu znajdują się w niej zarzuty i oszczerstwa nieprzystające Prorokom oraz postanowienia sprzeczne z duchem religii monoteistycznej (tauhid).

Psałterz (Zabur), który otrzymał Prorok Dałud (Dawid) (alejhis-salam), również nie uniknął losu, jaki spotkał Torę.

Co do Ewangelii (ar. Indżil), Prorok ‘Isa (Jezus) (alejhis-salam) nie spisał objawień, które otrzymywał. Został Prorokiem w wieku trzydziestu lat, a jego misja prorocza zakończyła się w wieku trzydziestu trzech lat. W tak krótkim okresie, jak trzy lata, podróżował od wsi do wsi, od miasta do miasta, starając się nauczać lud. W ostatnich latach swojego życia był nieustannie ścigany przez rzymskich władców, podburzanych przez Żydów. W tej sytuacji nie miał ani czasu, ani możliwości, by spisać Ewangelię. Rzeczywiście, dzisiejsze Ewangelie noszą imiona swoich autorów i mają wygląd biografii, zawierającej kazania, nauki i pouczenia, które Prorok ‘Isa wygłaszał swoim apostołom. Co więcej, ich autorami nie byli pierwsi wierzący, czyli apostołowie ‘Isy, lecz ci, którzy ich widzieli i od nich słyszeli Boskie słowa objawione ‘Isie.

W posiadanych dzisiaj Ewangeliach widać pewne różnice w treści i narracji. W rzeczywistości te Ewangelie zostały przyjęte decyzją tysiącosobowego soboru duchownych, który zebrał się w Nicei w 325 roku n.e. Zgromadzenie uczonych przeanalizowało setki Ewangelii i za zgodą 318 członków wybrano spośród nich cztery dzisiejsze Ewangelie, które głosiły boskość ‘Isy (alejhis-salam), a pozostałe ukryto.

Jak widać, zasada, że Prorok ‘Isa – niech nas Bóg broni – jest Synem Bożym, została przyjęta decyzją soboru wiele lat po ‘Isie. Co więcej, niektóre kościoły chrześcijańskie nie podporządkowały się do tej decyzji. Z tego względu nie można powiedzieć, że dzisiejsze cztery Ewangelie są zgodne z oryginałem Ewangelii objawionej Jezusowi Chrystusowi (Pokój z nim).

Boskie objawienie, czyli księgi niebiańskie, są wolne od wszelkich sprzeczności i niezgodności. Księga dana wysłanemu Posłańcowi jest bowiem słowem Boga. To, że Ewangelia została zniekształcona, jest ewidentne z samego faktu istnienia czterech Ewangelii, z tego, że są one ze sobą sprzeczne, zawierają różne informacje i popadają w sprzeczności.

Ponadto, celem Ewangelii wg św. Mateusza jest opisanie życia, śmierci i zmartwychwstania ‘Isy (as). Ewangelia wg św. Marka jest najkrótsza i wiele mówi o zainteresowaniu, jakie ludzie okazywali ‘Isie (as), oraz o jego życiu. Łukasz już na początku swojej księgi jasno stwierdza, że jego celem jest dokładne i szczegółowe opisanie życia ‘Isy (as). To, że napisał swoją księgę, adresując ją do Teofila (Łk 1:3), pokazuje, że nie pochodzi ona od ‘Isy (as). Jan natomiast stwierdził, że sam napisał Ewangelię, mówiąc: „abyście [...] mieli życie w imię Jego” (J 20:30-31).

Boskie objawienie zaś jest tylko słowem, wypowiedzią i oświadczeniem Allaha. Zawiera prawa, nakazy i zakazy ustanowione przez Allaha dla Proroka i jego wspólnoty. Przekazuje wieści o poprzednich Prorokach i o tym, co nastąpi po śmierci.

Jak widać, wspomniane Ewangelie zostały napisane po ‘Isie (as) i opisują jego życie. Egzemplarze boskiego objawienia uległy pomieszaniu, a prawdziwa Ewangelia objawiona ‘Isie (as) została zniekształcona. Gdy się to przeanalizuje i przemyśli zdrowym rozsądkiem, ta prawda staje się oczywista.

Święty Koran informuje o zniekształceniu Ewangelii w następujący sposób:

   „I zaprawdę, jest wśród nich grupa, która wykręca swoje języki z Księgą, abyście sądzili, że to jest z Księgi, a to nie jest z Księgi. I mówią: «To jest od Boga», a to nie jest od Boga. I mówią kłamstwo przeciwko Bogu, wiedząc o tym.” (Sura Al-‘Imran, 3:78)

Możemy wymienić niektóre oznaki zniekształcenia i sprzeczności w czterech Ewangeliach:

1. Według Ewangelii Mateusza, Marka i Łukasza misja ‘Isy (as) trwała rok, a według Jana – ponad dwa lata.

2. Liczba pokoleń od Proroka Dawida (as) do Proroka Jezusa (as) według Mateusza wynosi dwadzieścia sześć, a według Łukasza – czterdzieści.

3. W niektórych miejscach Ewangelii Jezusowi (as) przypisuje się boskość, a w innych nazywa się go synem człowieczym. Widać tu jawną sprzeczność.

4. Według chrześcijaństwa, gdy Prorok Jezus (as) miał być ukrzyżowany, błagał Allaha, mówiąc: „Boże mój! Boże mój! Czemuś mnie opuścił!”. Jeśli te słowa należą do Boga-Jezusa, to wynika z nich, że będąc Bogiem, nie mógł się obronić. Jeśli są to słowa Proroka-Jezusa, to wynika z nich, że nie znał on Boga należycie. Ponieważ Prorok nie mówi: „Boże mój! Czemuś mnie opuścił?”. Według naszej wiary, ani Prorok Jezus nie został ukrzyżowany, ani nie wypowiedział takiego błagania.

5. Mateusz podaje genealogię Proroka Jezusa (as), aż do Proroka Abrahama (as) jako czterdzieści osób, podczas gdy Łukasz twierdzi, że jest ich pięćdziesiąt pięć.

6. W Ewangeliach często używa się w odniesieniu do Proroka Jezusa wyrażeń takich jak „Syn Boży”, „syn Józefa”, „syn Dawida”, „syn człowieczy”. Jest między nimi jawna sprzeczność.

7. W Ewangelii Marka, Ewangelia jest przypisywana Allahowi, a w Liście do Rzymian – Jezusowi Chrystusowi (as).

8. W Ewangelii Łukasza w jednym miejscu zbawicielem jest Bóg, a w innym Jezus (as).

9. W Ewangeliach znajdują się sprzeczne informacje na temat tego, czy Boga można zobaczyć.

10. Tych Ewangelii nie można przypisać ani Allahowi Wszechmogącemu, ani Jezusowi (as). To, że nie można ich przypisać Allahowi, wynika z faktu, że ich oryginał nie został zachowany, nie zostały spisane, nie ma jednego, zgodnego tekstu itp. To, że nie można ich przypisać Jezusowi (as), wynika z faktu, że on ich nie spisał, oraz z niespójności, błędów i sprzeczności w Ewangeliach napisanych przez tych, którzy go słuchali, i przez tych, którzy słuchali tych, którzy go słuchali. Innym powodem, dla którego te Ewangelie nie należą do Proroka Jezusa (as), jest to, że w tekstach Ewangelii wspomina się o ukrzyżowaniu. Wzmianka o ukrzyżowaniu w Ewangeliach pokazuje, że zostały one spisane przez późniejszych autorów.

Takie sprzeczności i niespójności nie mogą znajdować się w księdze przypisywanej Allahowi. Z drugiej strony, prorok nie może deifikować siebie, ani uczłowieczać Boga. Zatem staje się jasne, że święta księga chrześcijan została później napisana ręką ludzką i zniekształcona.

 

Podsumowując:

Różne teksty Ewangelii, które znajdują się dzisiaj w rękach chrześcijan, nie są oryginalnymi produktami objawienia zesłanego przez Wszechmogącego Allaha, ponieważ Prorok Jezus (as) w okresie swojego proroctwa niczego nie napisał. Po jego wniebowstąpieniu niektórzy z jego uczniów zaczęli spisywać to, co od niego słyszeli, a uczniowie uczniów Jezusa – to, co słyszeli od swoich nauczycieli, według własnych metod. W ten sposób, bez przesady, powstały setki tekstów Ewangelii. W celu rozwiązania tego problemu powołano komisję – Sobór Nicejski – która przeanalizowała trzysta dwadzieścia pięć Ewangelii i spośród nich uznała cztery za autentyczne, a pozostałe za fałszywe. Jednak spory na tym się nie skończyły. Na przykład Ewangelia Barnaby i Ebionitów została zaliczona do Ewangelii fałszywych. Tymczasem w tych Ewangeliach głoszono, że Jezus (as) nie jest bogiem, że ukrzyżowany nie był nim, że jest on tylko sługą i posłańcem Allaha, że po nim przyjdzie inny prorok i że Allah jest jeden.

Dzisiejsze Ewangelie są dalekie od wskazywania drogi swoim wyznawcom. Znamiennym jest, że w przeszłości i obecnie najwięcej konwersji na Islam dokonuje się spośród chrześcijan. Chrześcijanie mają trudności z zaakceptowaniem dogmatu o Trójcy – że Bóg składa się z Ojca, Syna i Ducha Świętego. Nie potrafią tego racjonalnie wyjaśnić. Ponieważ, podczas gdy dogmat o jedności Allaha od czasów Adama (as) nie był nawet przedmiotem dyskusji u wszystkich proroków, pojawienie się w chrześcijaństwie straszliwego odchylenia w postaci koncepcji trójjedynego boga nie jest w stanie przekonać ludzi.

Dzisiaj jedynym źródłem, które może zaspokoić wszystkie potrzeby religijne, doktrynalne, a także doczesne, eschatologiczne i duchowe ludzkości, jest Święty Koran. Ponieważ Wszechmogący Allah zesłał religię Islamu, aby wywyższyć ją ponad wszystkie religie i rozprzestrzenić jej światło na cały świat. Mapę drogową tej religii, używając nowego określenia, wyznacza Święty Koran.

Poznaj Islam