Czym jest Szkoła Czystych Małżonek (Ezvac-ı Tahirat Okulu)?

Drogi Bracie / Droga Siostro,

Okres medyński był czasem, w którym intensywnie objawiano przepisy islamskie, a Wysłannik Allaha nauczał ich swoją wspólnotę (ummę). Mężczyźni spośród Towarzyszy Proroka mogli w każdej chwili spotkać się z Wysłannikiem Allaha w Meczecie Proroka (Mescid-i Nebevi), zadawać mu pytania dotyczące swoich trudności i otrzymywać odpowiedzi. Z łatwością mogli dowiedzieć się, co, dlaczego i jak mają robić. Dla kobiet ta kwestia nie była tak prosta. One również miały pytania i potrzebę nauki. W tym celu kobiety przedstawiły sytuację Wysłannikowi Allaha i poprosiły go o wyznaczenie dla nich jednego dnia w tygodniu w Domu Szczęścia (Hane-i saadet). Wysłannik Allaha przyjął ich propozycję. I tak kobiety raz w tygodniu spotykały się z Prorokiem, zadawały pytania i otrzymywały odpowiedzi dotyczące przepisów religijnych (ahkam).

Podczas jednej z takich lekcji, gdy kobiety były zebrane u Proroka, doszło do ciekawego zdarzenia. W pewnym momencie kobiety zaczęły rozmawiać między sobą. Ich głosy stały się głośniejsze niż zwykle, przekrzykiwały się nawzajem. W tym czasie przechodzący obok drzwi Czcigodny Umar, zaniepokojony hałaśliwą rozmową w obecności Wysłannika Allaha, zapukał do drzwi. Gdy tylko je uchylono, kobiety, widząc go, natychmiast ucichły i przybrały bardziej powściągliwą postawę. Czcigodny Umar, zaniepokojony również tą sytuacją, nie mógł powstrzymać się od upomnienia kobiet:

– „Panie, co to ma znaczyć? Mnie się obawiacie, a nie powstrzymujecie się od głośnej rozmowy w obecności Wysłannika Allaha?!”

Na to kobiety szczerze wyznały:

– „O Umarze, ty jesteś bardzo surowy. Wysłannik Allaha taki nie jest.”

Czcigodny Umar, który poświęcił wszystko dla Wysłannika Allaha, nie był zadowolony, że postawił się w sprzeczności z nim. Sułtan Serc (Gönüller Sultanı), zauważając to, wkroczył do rozmowy i pocieszył go, mówiąc:

– „O Umarze, gdybyś szedł szeroką ulicą, a z naprzeciwka nadchodziłby szatan, na twój widok zmieniłby drogę.”

Tak oto Dom Szczęścia stał się swego rodzaju szkołą dla kobiet. Zwłaszcza żony Proroka były stałymi uczennicami i, w pewnym sensie, nauczycielkami tej szkoły. Doc. Raşit Küçük, wykładowca z Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Marmara, ujął to w następujący sposób:

„Przepisy Islamu obejmują zarówno mężczyzn, jak i kobiety. Istnieją jednak również przepisy skierowane wyłącznie do mężczyzn lub wyłącznie do kobiet. Czcigodny Prorok nie napotykał większych trudności w nauczaniu przepisów ogólnych lub dotyczących mężczyzn, ponieważ byli oni jego płci. W nauczaniu przepisów dotyczących kobiet, w ich przeżywaniu i przekazywaniu, w rozwiązywaniu problemów i odpowiadaniu na pytania, był zmuszony korzystać z pomocy kobiet. Żony Proroka, w różnym wieku i o różnych zdolnościach, stanowiły kadrę edukacyjną dla wierzących kobiet. Ich domy były niczym szkoła (mektep), a one same były jej pedagożkami. Sytuacja ta utrzymała się, a nawet nasiliła, po śmierci Czcigodnego Proroka.” (Referat na sympozjum „Wieczne Posłannictwo”, Izmir 1993)

W rzeczywistości, szkoła Wysłannika Allaha w Medynie, znajdująca się w pobliżu Meczetu Proroka, składała się z dwóch części:

1. Szkoła Mieszkańców As-Suffa, zacienionego miejsca przy Meczecie Proroka (Ashab-ı Suffe Okulu) – składająca się z mężczyzn spośród Towarzyszy.
2. Szkoła Czystych Małżonek (Ezvac-ı Tahirat Okulu) – składająca się z kobiet.

Rzeczywiście, w procesie uczenia się przepisów islamskich bezpośrednio od Wysłannika Allaha i przekazywania ich ummie, domy Czystych Małżonek (Ezvac-ı Tahirat) były szkołą, a one same były zarówno stałymi uczennicami, jak i nauczycielkami tej szkoły. Zadanie to, jak wspomniano wyżej, kontynuowały również po odejściu Proroka do życia wiecznego.

Tak jak czołowym „stałym uczniem” Szkoły Suffe był Abu Hurajra – który poświęcił całe swoje życie na zapamiętywanie hadisów i którego pamięć została wzmocniona dzięki modlitwie Wysłannika Allaha – tak czołową, pierwszą uczennicą Szkoły Czystych Małżonek była jedyna w swoim rodzaju żona Proroka, Czcigodna Aisza, obdarzona wybitnymi zdolnościami, takimi jak inteligencja, pamięć i zdolność pojmowania.

I tak, na czele listy Towarzyszy, którzy przekazali najwięcej hadisów, zwanych „Muksirun”, znajduje się główny uczeń Szkoły Suffe, Abu Hurajra, z 5374 hadisami, a na czwartym miejscu, z 2210 hadisami, plasuje się pionierka „Szkoły Czystych Małżonek”, Czcigodna Aisza.

Tak, Islam, jako ostatnia i najdoskonalsza religia, przyniósł przepisy o różnym stopniu ważności, dotyczące wszystkich etapów ludzkiego życia. Ustanowienie, nauczanie i wprowadzenie w życie tych przepisów było najpilniejszym i najważniejszym zadaniem Epoki Szczęśliwości (Asr-ı Saadet). Bowiem w każdej chwili i na każdym etapie życia ustalano sposób i formę postępowania miłą Bogu, czyli samą religię.

Gdy zagłębiamy się w źródła, aby zrozumieć tę prawdę, odkrywamy wspaniały skarb przepisów i tajemnic, przekazany przez te Matki Wierzących, przez ręce tych Czystych Małżonek (Ezvac-ı Tahirat). A święty obowiązek otwarcia tego skarbu dla ummy jawi się jako niezmienny cel tych małżeństw.

Możemy powiedzieć, że gdybyśmy usunęli z historii te kobiety, a zwłaszcza Czcigodną Aiszę, która zajmuje wśród nich szczególne miejsce, musielibyśmy uznać za nieistniejący zbiór przepisów stanowiący niemal połowę religii Islamu!

Poznaj Islam