Gdyby Allah zechciał, pierwsza objawiona religia mogłaby być jedyną religią, dlaczego więc pozwolił na powstanie trzech różnych religii?

Drogi Bracie / Droga Siostro,

Słowo „islam” jest używane w wielu znaczeniach. Jednocześnie jest to także nazwa własna religii objawionej naszemu Prorokowi (asm – alejhi-s-selam – pokój z nim). Pod tym względem nazwa religii objawionej naszemu Prorokowi (asm) różni się od nazwy religii Hz. Abrahama (as) (alejhi-s-selam – pokój z nim). Chociaż nazwy tych religii są różne, w fundamentalnych kwestiach są one tożsame. Mogą jednak różnić się w szczegółach.

Wszyscy prorocy, od Hz. Adama (as) do naszego Proroka (asm), głosili prawdziwą religię (hak din). Podstawy religii, czyli zasady wiary (îman esasları), zawsze pozostawały takie same. Jednak w kwestiach, które nazywamy şeriat (szari'a – prawo Boże, zbiór praw i przepisów objawionych), dotyczących praktyk religijnych i spraw doczesnych, od czasów Hz. Adama (as) do naszego Proroka (asm) niektóre przepisy ulegały zmianie, dostosowując się do wymogów każdej epoki i potrzeb ludzi. Wszechmocny Bóg (Cenab-ı Hak), mając na względzie sposób życia i dobro ludzi każdej epoki, zesłał każdej wspólnocie (ümmet) odrębne prawo (şeriat). W 48. wersecie Sury Al-Ma'ida zostało to powiedziane w następujący sposób:

„Dla każdego z was ustanowiliśmy prawo (şeriat) i wyraźną drogę.”

Na przykład, podczas gdy Żydzi mogli modlić się tylko w synagogach, a chrześcijanie tylko w kościołach, my, muzułmanie, możemy odprawiać modlitwę w każdym miejscu. Podobnie, tłuszcz wewnętrzny zwierząt takich jak krowy i owce był zakazany (haram) w prawie Hz. Mojżesza (as), podczas gdy w naszej religii jest on dozwolony (helâl).

Ta prawda została wyrażona w Nur Külliyatı (Nur Kullijaty – Zbiór Światła, dzieło teologiczne Saida Nursiego) w następujący sposób:

„Prawa Boże (şeriatlar) zmieniają się w zależności od wieków. Być może w jednym wieku mogły przychodzić i przychodziły różne prawa i różni prorocy dla różnych ludów. Po Hâtem-ül Enbiya (Chatam al-Anbija – Pieczęć Proroków, tytuł Proroka Muhammada, pzn), jego wielkie prawo (şeriat-ı kübrası) stało się wystarczające dla każdego narodu w każdym wieku, dlatego nie ma już potrzeby istnienia różnych praw. Jednakże w szczegółach (teferruat) pozostała pewna potrzeba istnienia różnych szkół prawnych (mezheb).” (Sözler, s. 485)

„Jeden z przepisów drugorzędnych (fer’î hükümler), będąc w jednym czasie korzyścią (maslahat), w innym czasie staje się szkodą (mazarrat). Albo jedno lekarstwo, będąc dla jednej osoby lekiem, dla innej staje się chorobą. Z tego powodu Koran uchylił (nesh) część przepisów drugorzędnych. Oznacza to, że orzekł, iż ich czas minął, a nadeszła kolej na inne przepisy.” (İşarât-ül İ’caz, s. 50).

Podstawowe zasady są takie same dla wszystkich proroków; są niezmienne i nie podlegają uchyleniu (nesh – abrogacja, uchylenie wcześniejszego przepisu przez późniejszy). Na przykład filary wiary (imanın rükünleri) są takie same we wszystkich prawdziwych religiach i w ich wszystkich z istnieje kult religijny. Jednak w przepisach drugorzędnych dotyczących kultu, czyli w szczegółach, można dostrzec różnice. W takich kwestiach jak forma modlitwy, jej czas czy kierunek modlitwy (kıble) dochodziło do abrogacji.

Naszym zdaniem, jeśli weźmie się pod uwagę, że w księgach boskich innych niż Szlachetny Koran nie została nadana nazwa religii dla tych, którzy mieli za nią podążać, a nazwy takie jak „judaizm” i „chrześcijaństwo” pojawiły się później i zostały nadane zwolennikom tych proroków, wówczas znaczenie stwierdzenia „Zaprawdę, religią (uznawaną) u Allaha jest islam” staje się jaśniejsze. Chociaż religia głoszona przez Hz. Muhammada (asv) ma swoje własne, specyficzne przepisy, fakt, że Koran nieustannie podkreśla swoją rolę jako potwierdzenie tego, co przynieśli wcześniejsi prorocy, pokazuje, że to, co oni głosili, również znajdowało się w kręgu islamu. Jednak z woli boskiej mądrości, najdoskonalsza forma tych nauk została osiągnięta wraz z posłaniem Hz. Muhammada (asv). Zatem jedyną drogą do osiągnięcia zadowolenia Wszechmocnego Allaha jest pełna wiara w to, co On objawił.

Poznaj Islam