Jaki jest cel i główna myśl Świętego Koranu? Jaką księgą jest Koran?

Drogi Bracie / Droga Siostro,

„KORAN - jest to Księga Niebiańska, która w zarysie zawiera księgi wszystkich Proroków z różnych epok, traktaty wszystkich świętych o różnych ścieżkach duchowych i dzieła wszystkich pobożnych uczonych o różnych drogach; której sześć stron jest jaśniejących i oczyszczonych z mroków iluzji i wątpliwości; której punktem oparcia jest, z całą pewnością, objawienie niebiańskie i słowo odwieczne.”

„A jej celem i zamierzeniem jest, naocznie, szczęście wieczne. Jej wnętrze, w sposób oczywisty, jest czystym przewodnictwem. Jej powierzchnia, z konieczności, jest światłami wiary. Jej podstawa, z wiedzą pewną, jest dowodem i argumentem. Jej prawa strona, z doświadczenia, jest poddaniem serca i sumienia. Jej lewa strona, z naoczną pewnością, jest opanowaniem rozumu i przekonaniem. Jej owocem, z pewnością absolutną, jest miłosierdzie Miłosiernego i siedziba Ogrodów rajskich. Jej pozycja i popularność, z trafną intuicją, jest akceptowana przez aniołów, ludzi i dżinny.”

— Bediüzzaman, „Słowa” (Sözler)

Jaką księgą jest Koran?

W dzisiejszych czasach, gdy pokusa i zepsucie ogarnęły ziemię, konieczność zwrócenia się ku Księdze Allaha i uczynienia jej dominującą w naszym życiu jest oczywista. Jeśli ludzie całkowicie pogrążyli się w „pustych słowach” i nimi się zajmują... Jeśli za punkt odniesienia przyjmują dzieła ludzkie, a nie Księgę Allaha, do nich się odwołują i ich przestrzegają... Jeśli ci, którzy występują w imieniu islamu, wzywają innych nie do Koranu, lecz do własnych grup, szkół prawnych i ścieżek duchowych... Jeśli muzułmanie za „podręcznik” i „księgę podręczną” przyjęli dzieła pełne zabobonów, a nie Koran...

„I powiedział Posłaniec: «O, Panie mój! Zaprawdę, mój lud uznał ten Koran za rzecz porzuconą.»” (Sura Al-Furqan, 25:30)

Jeśli, jak skarżył się Wysłannik Allaha, „wspólnota porzuciła Koran”...

„Powiedz: «O, Ludu Księgi! Nie opieracie się na niczym, dopóki nie będziecie przestrzegać Tory, Ewangelii i tego, co wam zostało zesłane od waszego Pana (Koranu).» A to, co tobie zostało zesłane od twego Pana, z pewnością u wielu z nich powiększy tylko bunt i niewiarę. Nie martw się więc ludem niewiernych.” (Sura Al-Ma'idah, 5:68)

Jeśli, jak podkreślono, muzułmanie znaleźli się w pozycji Ludu Księgi, który „nie podtrzymuje Tory, Ewangelii i Koranu i nie opiera się na niczym”, i zmagają się z kryzysem tożsamości... Wtedy właśnie konieczność powrotu do Koranu, zrozumienia go i podtrzymywania zyskuje pełne znaczenie. Aby uczynić Koran dominującym w życiu, należy go najpierw właściwie poznać, przeczytać i zrozumieć...

Księga wyjątkowa, niepowtarzalna, wykraczająca poza ludzkie standardy...

Pierwszą cechą, którą powinien wziąć pod uwagę czytelnik, który dopiero zapoznaje się z Koranem, jest to, że nie jest to księga napisana ludzkimi metodami, podzielona na określone rozdziały, tytuły i podtytuły, ani posiadająca wstęp, rozwinięcie i zakończenie. Koran, nie będąc dziełem literackim czy filozoficznym w znanym nam sensie, nie jest również księgą historyczną, astronomiczną, socjologiczną, medyczną, a nawet nie jest klasyczną księgą „religijną”. Chociaż zwraca uwagę na wiele tematów z zakresu wspomnianych dziedzin nauki, pod względem celu, stylu, języka, układu i sposobu omawiania tematów jest księgą całkowicie odmienną i wyjątkową. Nie można jej mierzyć miarą żadnej dziedziny nauki, jest niezwykła - i jak to ujął Maududi: „jedyną księgą tego rodzaju na ziemi”...

Koran nie został zesłany, aby dostarczać czytelnikowi informacji na określone tematy, informować go czy kierować do badań naukowych. Wręcz przeciwnie, jego jedynym celem jest doprowadzenie ludzi i dżinów, którzy ze względu na posiadanie rozumu i woli podlegają odpowiedzialności, do osiągnięcia „świadomości służby Bogu” [„Stworzyłem dżinny i ludzi tylko po to, by Mnie czcili.” (Sura Az-Zarijat, 51:56)], a tym samym zapewnienie im szczęścia na tym świecie i w życiu ostatecznym. Koran nie jest „pustym słowem bez celu”; [„To nie jest mowa-zabawa!” (Sura At-Tariq, 86:14)]. Jest zbiorem kryteriów i norm, które „odróżniają” prawdę od fałszu, dobro od zła, piękno od brzydoty.

Jego jedynym celem jest przewodnictwo i szczęście ludzkości. Najbardziej charakterystyczną cechą Księgi Allaha jest użycie stylu ukierunkowanego na ten cel; zwracanie się raz do rozumu czytelnika, raz do jego uczuć, a raz do sumienia i serca; zwracanie uwagi na przeszłe społeczności, niebo i ziemię, świat roślin i zwierząt, prawdy psychologiczne, socjologiczne, filozoficzne i moralne, wzywając w ten sposób odbiorcę do refleksji nad tymi tematami.

Dlatego Koran, chociaż podzielony na sury i wersety, pod względem omawianych tematów wydaje się złożony, zawiły i przeplatający się. Nagłe przejście od jednego tematu do innego, pozornie niepowiązanego, częste powtórzenia, odniesienia do praktycznych problemów zmieniającego się, rozwijającego i dojrzewającego społeczeństwa w ciągu dwudziestu trzech lat objawienia, przy jednoczesnym formułowaniu diagnoz i rozwiązań uniwersalnych problemów całej ludzkości, kierowanie do zachowań i zasad moralnych zapewniających szczęście ludziom i zwiastowanie im Raju, ostrzeganie przed negatywnymi postawami prowadzącymi do nieszczęścia i straszenie Piekłem... wszystko to jest wymogiem specyficznego stylu Koranu.

Przy wielokrotnym czytaniu Koranu, lepiej widać zadziwiającą spójność i jedność między jego tematami, słowami i pojęciami, że żadne zdanie nie zostało wypowiedziane na próżno, a cała księga obraca się wokół jednego celu: zapewnienia przewodnictwa i szczęścia ludzkości. Jak powiedział śp. Muhammad Asad: „Żadna księga – włączając w to Biblię – nie jest w stanie udzielić tak jasnej i wyczerpującej odpowiedzi na historyczne pytanie ludzkości, jak Koran: <Jak powinienem postępować, aby prowadzić dobre życie na tym świecie i być szczęśliwym w świecie przyszłym?>”

Księga prawdy, zesłana od Allaha, doskonała, niesprzeczna, niezmienna...

Nie ma wątpliwości, że Koran jest księgą „prawdy”, zesłaną od Pana światów, Allaha, Jego Posłańcowi Muhammadowi (błogosławieństwo i Pokój Allaha z nim).

„Ten Koran nie jest słowem zmyślonym; jest on potwierdzeniem tego, co było przed nim, i wyjaśnieniem Księgi - nie ma co do tego żadnych wątpliwości - od Pana światów.” (Sura Junus, 10:37)

Koran wyjaśnia tę prawdę w odpowiedzi na oszczerstwa i zarzuty, takie jak: „Koran wymyślił Muhammad, a inni mu w tym pomogli... To są tylko baśnie dawnych ludów.” (Sura Al-Furqan, 25:4-5), „...to słowa poety; słowa wieszczka...” (Sura Al-Haqqah, 69:41-42), a następnie rzuca wyzwanie tym wszystkim, którzy powtarzają te absurdalne oszczerstwa:

„A jeśli jesteście w zwątpieniu co do tego, co zesłaliśmy Naszemu słudze (Muhammadowi), to przynieście surę podobną do niej i wezwijcie waszych świadków (pomocników) poza Allahem, jeśli jesteście prawdomówni! A jeśli tego nie uczynicie – a z pewnością tego nie uczynicie – to bójcie się ognia, którego paliwem są ludzie i kamienie, przygotowanego dla niewiernych.” (Sura Al-Baqarah, 2:23-24)

„Czyż oni mówią: «On go wymyślił»? Powiedz: «Jeśli mówicie prawdę, to przynieście surę podobną do niej i wezwijcie na pomoc, kogo tylko zdołacie, poza Allahem.»” (Sura Junus, 10:38)

Czytelnik, który uważnie studiuje Koran, już na pierwszy rzut oka zauważy, że nie mógł on wyjść spod pióra człowieka. W tej Księdze nie znajdzie się żadnych ludzkich elementów, takich jak osobiste słabości autora czy wskazówki dotyczące warunków środowiskowych, w których żył, które odbijają się w dziele każdego pisarza. Na przykład, jak wskazuje Abdullah Draz, Koran pozostaje ponad wszelkimi cechami geograficznymi, rasowymi i innymi ludzkimi uwarunkowaniami; nawet nie wymieniając imion osób i miejsc, o których wspomina, wyciąga z nich lekcje dla ogólnego wychowania ludzkości. Już sam ten fakt stanowi dowód na to, że Koran jest słowem Allaha.

Co więcej, nawet w najdoskonalszym dziele ludzkim, w wyniku wnikliwej analizy, można znaleźć pewne błędy, niedociągnięcia i sprzeczności. Żaden z tych, którzy przez wieki czytali Koran w tym czy innym celu, nie znalazł w nim najmniejszego błędu, sprzeczności czy braku. Albowiem w Księdze Allaha nie ma najmniejszej krzywizny, wypaczenia czy nieścisłości:

Znaczenie wersetu:

„Chwała Allahowi, który zesłał Swemu słudze Księgę (Koran) i nie uczynił w niej żadnej krzywizny.” (Sura Al-Kahf, 18:1)

Księga Allaha w tej kwestii również rzuca wyzwanie:

„Czyż oni nie zastanawiają się dogłębnie nad tym Koranem? Jeśliby on pochodził od kogoś innego niż od Allaha, to z pewnością znaleźliby w nim liczne sprzeczności i niespójności.” (Sura An-Nisa, 4:82)

Każdy, kto czyta Koran, starając się go zrozumieć, zobaczy, że nie jest on przypadkowym i bezcelowym słowem ludzkim: „To nie jest mowa-zabawa!” (Sura At-Tariq, 86:14). „Jest to księga prawdy, w której nie ma żadnej wątpliwości, ani wiedzy opartej na przypuszczeniach.” (Sura Al-Baqarah, 2:2). „I (ta kara) jest dlatego, że Allah zesłał Księgę z prawdą (a oni jej zaprzeczyli). A ci, którzy poróżnili się co do Księgi, z pewnością są w dalekim odszczepieństwie.” (Sura Al-Baqarah, 2:176}. „I został on zesłany od Allaha jako przewodnictwo i miłosierdzie.” (Sura Junus, 10:37; Sura As-Sadżdah, 32:2; Sura Jasin, 36:5; Sura Az-Zumar, 39:1). Jest to również księga, w której niemożliwa jest zmiana nawet jednej litery, a której ochronę wziął na siebie Wszechmocny Allah {6:115; 15:9}.

Przewodnik prowadzący ludzi na drogę najprostszą i światło wyprowadzające z ciemności...

Święty Koran, w najogólniejszym sensie, jest przewodnikiem zbawienia i prawości dla całej ludzkości, na wszystkie czasy i we wszystkich miejscach. W sensie szczególnym jest on przewodnikiem dla tych, którzy wierzą i są świadomi swojej odpowiedzialności, wskazującym drogi wyjścia z kryzysów i trudności. Pojęcie „hidāja” w języku arabskim, oznaczające wskazanie drogi wyjścia ludziom, którzy nie wiedzą, w którym kierunku iść na pustyni, w pełni odpowiada pozycji, jaką Koran zajmuje dla ludzkości.

Koran, przysięgając na „czas/naszą erę” i przypominając, że „ludzkość z pewnością jest  na drodze zguby” {Asr, 1-2}, jest „receptą na zbawienie” i „kołem ratunkowym” dla istoty ludzkiej, która w każdej epoce historii, a zwłaszcza dzisiaj, pogrąża się w duchowych kryzysach, upadku moralnym i trudnościach społecznych: „To jest Księga, którą tobie zesłaliśmy, abyś wyprowadził ludzi z ciemności do światła - za pozwoleniem ich Pana - na drogę Potężnego, Godnego Chwały.” (Sura Ibrahim, 14:1).

Jedynym rozwiązaniem, aby społeczeństwo, które utraciło swoje cnoty moralne i dobre cechy, a którego teraźniejszość i przyszłość pociemniały, mogło osiągnąć pomyślność i szczęście, jest droga wskazana w Księdze Allaha: „Przyszło do was od Allaha światło i Księga jasna. Prowadzi przez nią Allah tych, którzy postępują za Jego upodobaniem, po drogach Pokoju, i wyprowadza ich z ciemności do światła za Swoim pozwoleniem, i prowadzi ich na drogę prostą.” (Sura Al-Ma'idah, 5:15-16).

Podczas gdy ludzkie ideologie, wysuwane z roszczeniem rozwiązania problemów ludzkości, poprzez tymczasowe i niekompletne rozwiązania jeszcze bardziej pogłębiają te problemy. Koran oferuje wieczne i absolutne drogi zbawienia, ważne dla wszystkich czasów i miejsc. Koran przyrównuje osobę, która próbuje rozwiązać swoje problemy za pomocą ludzkich propozycji, do bezradnego człowieka w ciemności, który stawia kilka kroków w świetle nagłego błysku pioruna, a potem zastyga w miejscu {2:20}. Koran natomiast prowadzi ludzi do tego, co najprawdziwsze i najlepsze {17:9}. Ponieważ on jest samą absolutną prawdą {13:1; 17:105}.

Miłosierdzie, błogosławieństwo, uzdrowienie i wgląd dla ludzi:

„O, ludzie! Przyszło do was napomnienie od waszego Pana i uzdrowienie tego, co jest w piersiach, i droga prosta, i miłosierdzie dla wierzących...”

„Powiedz: «Poprzez łaskę Allaha i Jego miłosierdzie – poprzez to niech się radują. To jest lepsze od tego, co oni gromadzą.»” (Sura Junus, 10:57-58)

Koran jest uzdrowieniem, ukojeniem i w konsekwencji miłosierdziem na wszelkiego rodzaju choroby serca i udręki. Serca, które pociemniały, stwardniały i stały się chore od duchowego brudu i grzechów {2:10; 6:43; 8:49}, tylko dzięki Koranowi mogą się oczyścić, zmięknąć i znaleźć uzdrowienie: „Ci, którzy boją się swego Pana, dostają gęsiej skórki od tej Księgi; potem ich skóra i serca miękną na wspomnienie Allaha.” (Sura Az-Zumar, 39:23). „Wiedzcie dobrze, że tylko przez wspominanie Allaha serca znajdują ukojenie.” (Sura Ar-Ra’d, 13:28).

W ten sposób Koran staje się uzdrowieniem i miłosierdziem dla ludzi, których umysły i serca stały się chaotyczne i pogmatwane od szatańskich podszeptów, a ich świat pociemniał. Świat duchowy ludzi uwolnionych od tego rodzaju udręk i dolegliwości rozjaśnia się, a ich wgląd i horyzonty poszerzają się: „...Ten Koran to światła od waszego Pana, otwierające oczy serca, i droga prosta, i miłosierdzie dla ludu, który wierzy.” (Sura Al-A'raf, 7:203; Sura Al-Dżathijja, 45:20).

Koran jest tak błogosławioną {6:155} księgą, że Omar (Allah z niego rad) powiedział nawet: „Allah tylko przez niego otwiera zamknięte oczy, głuche uszy i zapieczętowane serca.”

Napomnienie, ostrzeżenie i rada, które budzą poczucie odpowiedzialności w człowieku:

Jednym z imion Koranu jest „Dhikr”, czyli napomnienie, a innym „Tadhkira”, czyli przypomnienie, ostrzeżenie. Koran jest zbiorem napomnień, ostrzeżeń i rad, które uczą człowieka jego odpowiedzialności, przypominają mu o niej i kierują go ku dobru, pięknu i prawdzie:

„To jest jasne przesłanie dla ludzi, aby przez nie byli ostrzegani i aby wiedzieli, że On jest Bogiem Jedynym, i aby ludzie roztropni przyjęli napomnienie.” (Sura Ibrahim, 14:52)

Koran od początku do końca opowiada o obowiązkach i odpowiedzialności człowieka wobec siebie, swojego Pana, innych ludzi i natury. Tym, którzy w nieświadomości/ignorancji nie znają swojej odpowiedzialności, uczy jej; tym, którzy zapomnieli, przypomina; a tych, którzy świadomie nie wypełniają swojej odpowiedzialności, surowo ostrzega...

Koran, jak to ujął M. Akif, nie został zesłany po to, by czytać go nad zmarłymi czy wróżyć z niego; nie jest on też księgą zaklęć. Został zesłany tylko po to, by dawać napomnienie żywym, przypominać nieświadomym o prawdzie i ostrzegać ich przed nieszczęściami na tym świecie i w życiu ostatecznym, które mogą ich spotkać... W ten sposób dla tych, którzy nie przestrzegają wszystkich tych ostrzeżeń, napomnień i rad, nie pozostaje żadna wymówka {36:5-6, 69-70; 6:155-157}.

„(Koran został zesłany) przez Wszechmocnego, Litościwego, abyś ostrzegał lud, którego przodkowie nie byli ostrzegani, i dlatego są oni nieświadomi.” (Sura Jasin, 36:5-6)

„Nie nauczyliśmy go (Proroka) poezji, ani też mu to nie przystoi. To, (co mu daliśmy), jest tylko napomnieniem i Koranem jasnym, aby ostrzegał tych, którzy są (intelektualnie i duchowo) żywi, i aby ziściło się słowo (o karze) przeciwko niewiernym.” (Sura Jasin, 36:69-70)

 „A to jest Księga (Koran), którą zesłaliśmy – błogosławiona. Przeto postępujcie według niej i bójcie się Allaha, abyście mogli dostąpić miłosierdzia.” (Sura Al-An'am, 6:155)

 „(Zesłaliśmy go) abyście nie mówili: «Księga została zesłana tylko dwóm społecznościom przed nami (Żydom i chrześcijanom), a my nie znaliśmy ich nauk», albo żebyście nie mówili: «Gdyby nam została zesłana Księga, bylibyśmy na lepszej drodze niż oni». Otóż przyszedł do was jasny dowód od waszego Pana, przewodnictwo i miłosierdzie. Któż jest bardziej niesprawiedliwy niż ten, kto zaprzecza znakom Allaha i odwraca się od nich? Ukarzemy tych, którzy odwracają się od Naszych znaków, najgorszą karą za to, że się odwracali.” (Sura Al-An'am, 6:156-157)

Jedyna księga odniesienia, główne źródło i kryterium odróżniające prawdę od fałszu dla wierzących:

Dla każdego muzułmanina, który wybrał Islam jako swoją religię i poddał się Allahowi, podstawową księgą odniesienia jest Koran. Z Koranu nauczy się on zasad życia, które zapewnią mu szczęście na tym świecie i w życiu ostatecznym. Z niego dowie się, w co ma wierzyć, a co odrzucać; co jest dobre, piękne i dozwolone (halal), a co złe, brzydkie i zakazane (haram); co ma czynić, a czego nie. Przez niego oczyści swoje serce, duszę i namiętności, przez niego umocni swoje poddanie się Allahowi (Islam), przez niego odświeży swoją wiarę i entuzjazm {9:124; 16:102}.

 „Kiedykolwiek zostaje zesłana jakaś sura, niektórzy z nich (obłudników) mówią (szyderczo): «Któremu z was powiększyła ona wiarę?» Co do tych, którzy uwierzyli, to powiększyła ona ich wiarę, i oni się radują.” (Sura At-Tauba, 9:124)

 „Powiedz (O Muhammadzie): «Zesłał go (Koran) Duch Święty (Dżibril) od twego Pana z prawdą, aby umocnić tych, którzy uwierzyli, i jako przewodnictwo, i radosną wieść dla muzułmanów.»” (Sura An-Nahl, 16:102)

Z Księgi Allaha nauczy się o pięknie Raju i groźbie kary piekielnej, dzięki czemu będzie bardziej gorliwy w prowadzeniu cnotliwego i szlachetnego życia, a jednocześnie bardziej ostrożny w unikaniu grzechów i zła. Krótko mówiąc, wierzący znajdzie w Koranie, w najogólniejszym zarysie, wszystko, co dotyczy tego, jak powinien postępować, aby zdobyć upodobanie Allaha:

„Zesłaliśmy tobie Księgę jako wyjaśnienie dla każdej rzeczy i jako drogę prostą, miłosierdzie i radosną wieść dla tych, którzy się jej poddali.” (Sura An-Nahl, 16:89)

Jednak z tego wersetu nie należy wnioskować, że Koran jest encyklopedią czy podręcznikiem nauk ścisłych. Nie jest on księgą mówiącą o tymczasowych teoriach naukowych, lecz „przewodnikiem życia”. Jest to „instrukcja obsługi”, zesłana nam przez Allaha, który nas stworzył i zna naszą naturę lepiej, niż my sami – pokazując przy tym, jak mamy obsługiwać nasze śmiertelne ciało w tym śmiertelnym świecie.

„Ten Koran nie jest słowem zmyślonym; jest on potwierdzeniem tego, co było przed nim, i wyjaśnieniem każdej rzeczy, i przewodnictwem, i miłosierdziem dla ludu, który wierzy.” (Sura Jusuf, 12:111)

Koran jest ostatnim i najdoskonalszym słowem Allaha. Ludzkość, która od pierwszego człowieka, Proroka Adama (Pokój z nim), była adresatem boskiego objawienia, w obliczu zapomnienia, utraty lub zmiany wcześniejszych nauk monoteistycznych, posiada teraz doskonały skarb – Koran, który potwierdza to, co w nich prawdziwe, i koryguje to, co błędne. Dzięki Koranowi, który jest „Rozróżnieniem”, ludzie mogą dowiedzieć się, co jest boską prawdą, a co ludzkim zabobonem i zmyśleniem.

Dla muzułmanów Koran jest niekwestionowanym „kamieniem probierczym”. Oś ich struktury myślowej, światopoglądu i sposobu postępowania powinien stanowić Koran. Cokolwiek dociera do nich pod nazwą wiedzy czy kultury islamskiej, wszystko to powinni pojedynczo przepuszczać przez „filtr Koranu”, oddzielając prawdę od fałszu, autentyczność od zabobonu, prawość od krzywdy, zmyślenia od kłamstw.

Nie należy zapominać, że największym szczęściem Islamu jest to, że jego wyznawcy mają w rękach Księgę, w której nie zmieniono ani jednej litery, którą sam Wszechmogący Allah wziął pod swoją opiekę i która aż do Dnia Zmartwychwstania pozostanie „nieomylną miarą” i kryterium między prawdą, a fałszem – po arabsku Furqan, czyli „Rozróżniająca” Księga. Jest to księga, która nie zawiera w sobie najmniejszego błędu...

Wierni, tak jak zwracają się do niej, by poznać sekrety szczęścia na tym świecie i w życiu ostatecznym, tak samo w sprawach, w których popadli w spór, będą odwoływać się do Księgi Allaha i do autentycznej sunny (tradycji) „chodzącego Koranu”, jakim był Wysłannik Allaha Muhammad (błogosławieństwo Boga i Pokój z nim)...

Krótko mówiąc, Koran dla wiernych jest „księgą odniesienia” i „księgą podręczną”, której wartość nie zmaleje aż do Dnia Zmartwychwstania. Ta księga-skarb jest „jedynym autorytetem”, do którego wierni będą się zwracać w celu rozwiązania wszelkich swoich duchowych problemów – włączając w to kwestie sporne.

Księga praktyki, a nie teorii

Koran nie jest księgą, która jedynie na płaszczyźnie teoretycznej omawia i wyjaśnia pewne historyczne, społeczne, filozoficzne i moralne prawdy. Wręcz przeciwnie, jego celem jest stworzenie społeczeństwa ukształtowanego przez uniwersalne zasady moralne i duchowe, które głosi. Tak jak w ciągu dwudziestu trzech lat przekształcił jedno z „najbardziej nieświadomych” społeczeństw w historii świata w „najbardziej cnotliwe” społeczeństwo, tak samo jego celem jest usunięcie z powierzchni ziemi wszystkiego, co jest w imię niegodziwości i zła, i urzeczywistnienie poddania się całej ludzkości Allahowi {Islam} {2:193}. Jest to księga „rewolucyjna”, a Koran został zesłany, aby był stosowany i przestrzegany:

„Postępujcie za tym, co wam zostało zesłane od waszego Pana, a nie postępujcie za opiekunami innymi niż On. Jakże mało przyjmujecie napomnień!” (Sura Al-A'raf, 7:3)

Każdy, kto jest adresatem Koranu i w niego wierzy, począwszy od Proroka (błogosławieństwo Boga i Pokój z nim), jest zobowiązany do jego przestrzegania i podtrzymywania zasad, które on głosi:

„Trzymaj się więc mocno tego, co ci zostało objawione. Zaprawdę, jesteś na drodze prostej! I zaprawdę, on, Koran, jest napomnieniem dla ciebie i dla twojego ludu. I w przyszłości zostaniecie zapytani (o jego przestrzeganie).” (Sura Az-Zukhruf, 43:43-44)

Koran jest „Księgą Allaha, której jeśli będziecie się mocno trzymać, nigdy nie zbłądzicie.” {Ibn Madżah}. Jest on mocnym sznurem Allaha i niezniszczalnym uchwytem, który, gdy się go trzymacie, wyprowadzi was do światła, dojrzałości, godności i honoru.

„Nie ma przymusu w religii! Prawość stała się już jawna i odróżniona od błędu. Kto więc odrzuca fałszywe bóstwa (taghut), a wierzy w Allaha, ten uchwycił się najpewniejszego uchwytu, który się nie urwie. A Allah jest Słyszący, Wszechwiedzący.” (Sura Al-Baqarah, 2:256); {Al-Baqarah, 2:256-257; Al-Imran, 3:103}

„Trzymajcie się wszyscy mocno liny Allaha (Koranu) i nie rozdzielajcie się. I pamiętajcie o łasce Allaha nad wami, kiedy byliście wrogami, a On zjednoczył wasze serca i staliście się, dzięki Jego łasce, braćmi. I byliście nad brzegiem dołu ognistego, a On was od niego wybawił. Tak Allah wyjaśnia wam Swoje znaki, abyście mogli być na drodze prostej.” (Sura Al-Imran, 3:103)

Społeczeństwo, które trzyma się liny Allaha i przestrzega zasad objawienia, będzie szczęśliwe zarówno na tym świecie, jak i w życiu ostatecznym. Ci, którzy odwracają się od boskich prawd, odrzucają Księgę Allaha i nie przestrzegają jej, będą nieszczęśliwi w obu światach...

Zasady moralne, napomnienia i rady zawarte w Koranie mają wartość tylko wtedy, gdy są stosowane. Na przykład, następujące boskie rady nie będą miały żadnego znaczenia, dopóki pozostaną na papierze:

1. „I nie zbliżajcie się do cudzołóstwa, bo jest to czyn szpetny i zła droga.”

2. „I nie zabijajcie duszy, którą Allah uczynił świętą, chyba że zgodnie z prawem...”

3. „I nie zbliżajcie się do majątku sieroty...”

4. „I wypełniajcie zobowiązania, bo za zobowiązanie będziecie rozliczani.”

5. „A kiedy mierzycie, dawajcie pełną miarę i ważcie wagą sprawiedliwą...”

6. „I nie idź za tym, o czym nie masz wiedzy, bo zaprawdę słuch, wzrok i serce będą o wszystko pytane.”

7. „I nie stąpaj po ziemi z pychą, bo nie rozerwiesz ziemi, ani nie dorównasz wzrostem górom.”

8. „Wszystko to jest złe i znienawidzone u twego Pana.” (Sura Al-Isra, 17:32-38)

Księga jasna, zrozumiała i uproszczona

Jak widać na powyższych przykładach z sury Al-Isra (17:32-38), wersety Koranu zawierają bardzo praktyczne zasady, które nawet niepiśmienne społeczeństwo może z łatwością zrozumieć i zastosować. Święty Koran nie jest zawiłą, niezrozumiałą, zagubioną w głębinach historii księgą, którą mogą zrozumieć tylko eksperci, naukowcy i akademicy, i której tajemnice i szyfry mogą rozszyfrować tylko oni. To, że Koran i jego wersety są „jasne” i „zrozumiałe”, jest wielokrotnie powtarzane w samym Koranie, zazwyczaj na początku sur...

W Koranie wszystko jest wyjaśnione za pomocą „różnorodnych przykładów” {18:54; 20:113} lub szczegółowo i obszernie {6:55, 65, 126; 41:2-3}. Ponadto, wersety Koranu zostały uczynione łatwymi do zrozumienia za pomocą różnych przypowieści i przykładów.

„I uczyniliśmy Koran łatwym do zapamiętania i refleksji. Czy jest więc ktoś, kto przyjmie napomnienie?” (refren sury Al-Qamar, 54:17, 22, 32, 40)

„Ponieważ pierwsi adresaci Koranu byli niepiśmienni, święte Prawo Islamskie (Szariat) również jest niepiśmienne. Szariat został zesłany w taki sposób, aby jego adresaci mogli go zrozumieć i stosować bez potrzeby posiadania szczególnej wiedzy i specjalizacji. Twierdzenie przeciwne jest sprzeczne z istotą i formą ustanowienia Szariatu. Pierwsi adresaci, Arabowie, byli niepiśmienni; zatem zesłany im Szariat również musiał być niepiśmienny. W przeciwnym razie pojawiłyby się zarzuty, takie jak: «to nie jest na naszym poziomie, nie przypomina naszej mowy, nie jest to rodzaj, który znamy, to są rzeczy, których nie znamy i nie rozumiemy...» {41:44}.

Co więcej, Allah Wszechmogący «nakłada na swoje sługi tylko tyle odpowiedzialności, ile są w stanie unieść» {2:286}. Allah «nie uczynił w religii żadnej trudności» {22:78}. Ze względu na dobro, Szariat musi być przekazany w języku i stylu zrozumiałym dla wszystkich. W przeciwnym razie ludzie nie mogliby się poprawić.”

— Imam Asz-Szatibi

W hadisie Święty Koran jest opisany w następujący sposób:

„Niektórzy ludzie są ludem Allaha.” Gdy zapytano: „O, Wysłanniku Allaha, kim oni są?”, odpowiedział: „To są ludzie Koranu; ci ludzie są ludem Allaha i Jego bliskimi.” (Tirmidhi)

„Gdziekolwiek wierny czyta Koran, szczerze i dla upodobania Allaha, tam spływa miłosierdzie i błogosławieństwo, a otaczają go aniołowie i transcendentny spokój.” (Tirmidhi)

Haris al-A'łar opowiada: Wszedłem do meczetu i zobaczyłem, że ludzie porzucili wspominanie (zikr) i pogrążyli się w jałowych rozmowach. Poszedłem do Alego (Bóg z niego rad) i poinformowałem go o sytuacji. Zapytał mnie: „Mówisz prawdę?”. Gdy potwierdziłem, powiedział:

„Słyszałem, jak Wysłannik Allaha (błogosławieństwo Boga i Pokój z nim) mówił: «Wiedzcie, że wybuchnie bunt (próba, pokusa, test).» Natychmiast zapytałem: «Jaka jest droga wyjścia z tego, o Wysłanniku Allaha?» Odpowiedział: «Trzymanie się Księgi Allaha.»

«W niej jest wieść o tych (narodach), które były przed wami, wieść o buntach, które nadejdą po was (aż do Dnia Zmartwychwstania), i wieść o sprawach Dnia Zmartwychwstania.»

«Jest w niej również rozstrzygnięcie spraw, które będą miały miejsce między wami (w kwestiach wiary-niewiary, posłuszeństwa-nieposłuszeństwa, haram-halal itp.). On jest rozstrzygającym kryterium, które oddziela prawdę od fałszu.»

«W nim wszystko jest poważne. Nie ma w nim pustego słowa. Kto z głupoty w niego nie uwierzy i nie będzie według niego postępował, tego Allah zniszczy. Kto szuka przewodnictwa poza nim, tego Allah sprowadzi na manowce.»

«On jest mocnym sznurem Allaha. On jest mądrym napomnieniem. On jest drogą prostą. On chroni podążające za nim namiętności przed zbłądzeniem, a (czytające go) języki przed pomyłką. Uczeni nigdy go nie mają dosyć. Jego częste powtarzanie nie nuży, nie zmniejsza jego smaku. Jego wyjątkowe, zdumiewające aspekty nigdy się nie kończą.»

«Jest to taka księga, że dżinny, słysząc ją, nie mogły powstrzymać się od powiedzenia: Słyszeliśmy niesłychaną recytację. Prowadzi ona do prawości. My w nią (że jest słowem Allaha) uwierzyliśmy. Kto przekazuje wieści z niego, mówi prawdę. Kto według niego postępuje, jest nagradzany. Kto nim sądzi, sądzi sprawiedliwie. Kto do niego wzywa, jest wzywany na drogę prostą. O, A'łar, zapamiętaj dobrze te piękne słowa.»” (Tirmidhi)

Podsumowując, „cudowna księga” – Święty Koran, która położy kres mrocznym dniom, w których żyjemy, cierpieniom i udrękom, i która będzie przewodnikiem do „uniwersalnego szczęścia” całej ludzkości, leży w naszych rękach jako niezrównany skarb. Naszym zadaniem jest czytanie i stosowanie tej „recepty na zbawienie” z żywym spojrzeniem, aby znaleźć żywe odpowiedzi na żywe problemy dzisiejszych czasów i uchwycić dynamizm i entuzjazm pierwszych dni Islamu.

Źródło: A. Yıldız-Ş. Özdemir, Kur'an Nedir, Nasıl Okunmalıdır, Pınar Yayınları.

Poznaj Islam