Muzułmanin nie może być terrorystą, a terrorysta nie może być prawdziwym muzułmaninem.
Islam jest religią tolerancji; uznaje człowieka za najcenniejszą istotę; akty agresji i napaści na niewinnych ludzi zalicza do największych grzechów. Świadczy o tym dobitnie werset Koranu, o którym wspominaliśmy:
„Kto zabija człowieka – nie jako zemstę za zabójstwo lub za sianie zepsucia na ziemi – to tak, jakby zabił wszystkich ludzi. A kto ratuje jedno życie – to tak, jakby ocalił życie wszystkich ludzi. Nasi posłańcy przychodzili do nich z jasnymi dowodami. Lecz potem wielu z nich, mimo to, popełniało na ziemi występki i zło.” (Sura al-Ma'ida, 5:32).
Prawda jest taka, że muzułmanin służy tylko życiu, a nie śmierci. W związku z tym wydarzeniem, nigdy nie powinniśmy zapominać o dwóch podstawowych zasadach prawa, które ustanowił Islam:
Po pierwsze: Koran mówi:
„Żadna dusza obarczona grzechem nie poniesie ciężaru innej” (Sura al-An'am, 6:164).
Oznacza to, że za winę jednego przestępcy nigdy nie może być ukarany inny człowiek. W prawie Kary za popełnione przestępstwa mają wymiar jednostkowy.
Po drugie: Zasadą jest domniemanie niewinności (berâat-i zimmet). Oznacza to, że nikt nie może zostać skazany , dopóki jego wina nie zostanie udowodniona. Karanie kogokolwiek bez dowodów jest niesprawiedliwością. Dopóki nie udowodni się inaczej, ludzie są uważani za niewinnych. Przekazuje się, nasz Prorok powiedział:
„Wierzący może chronić się w obrębie religii, dopóki nie zabije niewinnego człowieka w bezprawny sposób.”
Islam to selm i müsâlemet, czyli pokój. To pokazuje, że prawdziwy pokój ciała i umysłu jest możliwy tylko poprzez posłuszeństwo i poddanie się Allahowi. Muzułmanin staje się doskonałym muzułmaninem tylko wtedy, gdy żyje w harmonii i pokoju w społeczeństwie. Życie w posłuszeństwie i służbie Allahowi rodzi spokój serca i zapewnia prawdziwą harmonię życia społecznego (Koran, 13:28-29).
Wszyscy prorocy Allaha, wzywając ludzkość na prostą drogę, głosili tę prawdę. Powinniśmy tu przypomnieć następujący hadis naszego Proroka: „Są trzy rzeczy, które należą do fundamentalnych zasad wiary: – Pomaganie ludziom, nawet jeśli znajdują się w trudnej sytuacji ekonomicznej; – Modlenie się z całym zapałem o pokój dla ludzkości; – Stosowanie wobec każdego takiej sprawiedliwości, jakiej człowiek pragnie dla siebie.”
Prorok powiedział również:
„Wszyscy ludzie są jak stado; każdy członek tego stada powinien być jak strażnik i pasterz dla pozostałych i brać na siebie odpowiedzialność za całe stado.”
„Żyjcie razem, bądźcie zjednoczeni; nie popadajcie w spory; ułatwiajcie ; nie stwarzajcie sobie nawzajem przeszkód i trudności.”
„Nie jest prawdziwym wierzącym ten, kto kładzie się spać syty, podczas gdy jego sąsiad jest głodny.”
„Muzułmanin wierzący w Allaha to osoba, z której ręki i języka inni są bezpieczni (tzn. nie doznają szkody na życiu i mieniu).”
Krótko mówiąc, Islam nie zaniedbał ani jednostek, ani społeczeństwa. Wręcz przeciwnie, dążył do ustanowienia między nimi pełnej harmonii i równowagi. Posłannictwo Islamu jest dla całej ludzkości. Według Islamu, Allah jest Panem wszystkich światów (Koran, 1:1). Nasz Prorok jest prorokiem posłanym do całej ludzkości.
„O ludzie! Ja jestem tylko posłańcem Allaha do was wszystkich” (Koran, 7:158). „Posłaliśmy cię tylko jako miłosierdzie dla światów.” (Koran, 21:107).
W Islamie wszyscy ludzie są uważani za równych, bez względu na kolor skóry, język, rasę i ojczyznę. Nie możemy zaprzeczyć, że nawet w naszych czasach, choćby uznawanych za nowoczesne, wciąż istnieją bariery, dyskryminacja i nierówne traktowanie ludzi z wymienionych powodów. Islam znosi wszelką dyskryminację, głosząc światu, że wszyscy są równi jako stworzenia Allaha. Islam ma prawdziwie inkluzywne podejście i stanowczo odrzuca przywileje oparte na kolorze skóry, plemieniu, rasie, krwi i regionie.
Potępiamy wszelkie ataki na ludzkość. Jesteśmy zasmuceni z powodu wszystkich aktów agresji wymierzonych w niewinnych ludzi. Islam stanowczo zakazuje masowych mordów, w których obok winnych giną niewinni. Według Islamu nikt nie może być pociągnięty do odpowiedzialności za błędy innych.
Islam nigdy nie zezwala na zabijanie niewinnych i bezbronnych ludzi. Jeśli takie masakry, jak twierdzą stronnicze media i źródła informacyjne, były wykonane przez kilkoro muzułmanów, to my w imię Islamu i religii ogłaszamy tych okrutnych ludzi winnymi i grzesznikami. Chcielibyśmy również podkreślić, że sprawcy okrucieństwa, bez względu na religię, rasę i płeć, muszą zostać odpowiednio ukarani.
W obliczu tych wydarzeń, jako państwa i jednostki, nie powinniśmy zapominać o tej prawdzie: Gdybyście znajdowali się na statku lub w domu, wraz z dziewięcioma niewinnymi osobami i jednym zbrodniarzem, wyobraźcie sobie, jak wielkiego okrucieństwa dopuściłby się człowiek, który próbowałby zatopić ten statek lub spalić ten dom. Wasz sprzeciw wobec jego okrucieństwa usłyszałyby niebiosa. Co więcej, nawet gdyby był tam jeden niewinny i dziewięciu zbrodniarzy, ten statek i dom nie mógłby zostać zatopiony ani spalony w opinii wszystkich systemów wymiaru sprawiedliwości.
To samo dotyczy tych wydarzeń. Potępiając te krwawe i bezduszne czyny, chcielibyśmy przypomnieć, że popełnianie podobnych jest jeszcze bardziej niebezpieczne.
