Jaki jest powód zesłania Szlachetnego Koranu?

Drogi Bracie / Droga Siostro,

Celem zesłania Szlachetnego Koranu jest doprowadzenie ludzi i dżinnów, którzy ze względu na posiadanie rozumu i woli podlegają odpowiedzialności, do osiągnięcia "świadomości służby Bogu" [A Ja stworzyłem dżinny i ludzi tylko po to, aby Mnie czcili. (Sura Az-Zarijat, 56)], a przez to zapewnienie im szczęścia w życiu doczesnym i przyszłym. Koran nie jest "pustą mową" [To nie jest próżna mowa! (Sura At-Tarik, 14)]; jest on zbiorem kryteriów i norm, które "odróżniają" prawdę od fałszu, dobro od zła, piękno od brzydoty.

Jedynym celem Kitabullah (Kitabullah – Księgi Allaha) jest hidayet (hidajet – prowadzenie prostą drogą) i szczęście ludzkości. Charakterystyczną cechą Koranu jest styl, który dąży do tego celu, zwracając się niekiedy do rozumu czytelnika, niekiedy do jego uczuć, a niekiedy do jego sumienia i serca. Niejednokrotnie zwraca on uwagę na dawne społeczności, niebo i ziemię, świat roślin i zwierząt oraz na prawdy psychologiczne, socjologiczne, filozoficzne i moralne, wzywając odbiorcę do refleksji nad tymi tematami.

Jak powiedział zmarły Muhammad Asad – wybitny myśliciel i tłumacz Koranu na język angielski – żadna księga, włączając w to Biblię, nie udziela tak jasnej i wyczerpującej odpowiedzi na historyczne pytanie ludzkości, jak Koran:

"Jak powinienem postępować, aby prowadzić dobre życie na tym świecie i być szczęśliwym w życiu przyszłym?"

Koran pozostaje ponad wszelkimi cechami geograficznymi, rasowymi i innymi ludzkimi uwarunkowaniami; nie wymieniając nawet imion osób i nazw miejsc, o których wspomina, wyciąga z nich lekcje dla ogólnego wychowania ludzkości.

Szlachetny Koran, w najszerszym znaczeniu, jest przewodnikiem zbawienia i wskazówką dla całej ludzkości na wszystkie czasy i miejsca. W węższym znaczeniu, jest przewodnikiem dla wierzących i świadomych swojej odpowiedzialności, wskazującym drogi wyjścia z kryzysów i trudności. Pojęcie "hidayet" (hidajet), które w języku arabskim oznacza wskazanie drogi wyjścia ludziom zagubionym na pustyni, nie wiedzącym, w którym kierunku iść, w pełni odpowiada pozycji, jaką Koran zajmuje dla ludzkości.

Koran, składając przysięgę "na czas" [asr (asr) – całą epokę] i przypominając, że "ludzkość zawsze znajduje się w stanie straty" {Sura Al-Asr, 1-2}, stanowi "receptę na zbawienie" i "koło ratunkowe" dla ludzkości, która w każdej epoce historii, a zwłaszcza dzisiaj, błąka się zagubiona w duchowych kryzysach, upadku moralnym i problemach społecznych.

"To jest Księga, którą tobie zesłaliśmy, abyś wyprowadził ludzi, za pozwoleniem ich Pana, z ciemności ku światłu, ku drodze Potężnego, Godnego Chwały!" (Sura Ibrahim, 1)

Jedynym rozwiązaniem, aby społeczeństwo, które utraciło swoje cnoty moralne i szlachetne cechy, a którego teraźniejszość i przyszłość pociemniały, mogło osiągnąć pokój i szczęście, jest droga wskazana w Księdze Allaha:

"Przyszło do was od Allaha światło i Księga jasna. Przez nią Allah prowadzi drogamipokoju tych, którzy postępują za Jego upodobaniem. I wyprowadza ich, za Swoim zezwoleniem, z ciemności do światła, i prowadzi ich ku drodze prostej." (Sura Al-Ma'idah, 15-16)

Podczas gdy ludzkie ideologie, roszczące sobie prawo do rozwiązywania problemów ludzkości, poprzez tymczasowe i niepełne rozwiązania tylko pogłębiają problemy, Koran oferuje wieczne i absolutne drogi zbawienia, obowiązujące we wszystkich czasach i miejscach. Koran przyrównuje człowieka, który próbuje rozwiązać swoje problemy za pomocą ludzkich propozycji, do bezradnej osoby, która w ciemności stawia kilka kroków w oślepiającym świetle błyskawicy, a potem zastyga w miejscu {Sura Al-Baqarah, 2/20}. Koran natomiast prowadzi ludzi do tego, co najsłuszniejsze i najlepsze {Sura Al-Isra, 17/9}. Ponieważ on sam jest absolutną prawdą {Sura Ar-Ra'd, 13/1; Sura Al-Isra, 17/105}.

"O ludzie! Przyszło do was napomnienie od waszego Pana i uleczenie tego, co jest w piersiach, i droga prosta, i miłosierdzie dla wierzących... Powiedz: 'Łaską Allaha i Jego miłosierdziem – tylko tym niech się radują! To jest lepsze od tego, co oni gromadzą'." (Sura Yunus, 57-58)

Koran jest lekarstwem (szifa - uzdrowieniem), ukojeniem i w konsekwencji miłosierdziem (rahmet - miłosierdziem) na wszelkie choroby serca i trudności. Serca, które stały się mroczne, zatwardziałe i chore z powodu duchowych brudów i grzechów {2/10; 6/43; 8/49}, mogą zostać oczyszczone, zmiękczone i uzdrowione tylko przez Koran;

"Ci, którzy się boją swego Pana, mają od niej ciarki na skórze. Potem ich skóry i serca miękną na wspomnienie Allaha (Koran)." (Sura Az-Zumar, 23)

"Zaprawdę, tylko przez wspominanie Allaha (w Koranie) serca znajdują ukojenie." (Sura Ar-Ra'd, 28)

W ten sposób Koran staje się uzdrowieniem i miłosierdziem dla ludzi, których umysły i serca są pogrążone w chaosie i zamęcie z powodu szatańskich podszeptów, a których świat pociemniał. Świat duchowy ludzi, którzy uwolnili się od tego rodzaju trudności i dolegliwości, zostaje rozjaśniony, a ich wnikliwość i horyzonty poszerzają się.

"To są światła dla waszych serc (basair), od waszego Pana, i droga prosta, i miłosierdzie dla ludu, który wierzy." {7/203; 45/20}

Koran jest tak błogosławioną (mubarak – błogosławioną) {6/155} księgą, że, jak powiedział Hz. Ömer (Umar ibn al-Khattab, drugi z kalifów prawowiernych), "Allah otwiera nim tylko zamknięte oczy, głuche uszy i zapieczętowane serca."

Jednym z imion Koranu jest "Zikr" (Dhikr), czyli napomnienie, a drugim "Tezkira" (Tadhkira), czyli przypomnienie, ostrzeżenie. Koran jest zbiorem napomnień, ostrzeżeń i rad, które uczą człowieka jego obowiązków, przypominają mu o nich i kierują go ku dobru, pięknu i prawdzie.

"To jest obwieszczenie dla ludzi, aby przez nie zostali ostrzeżeni i aby wiedzieli, że On jest Bogiem Jedynym, i aby się zastanowili ludzie obdarzeni rozumem." (Sura Ibrahim, 52)

Koran od początku do końca wyjaśnia obowiązki i odpowiedzialność człowieka wobec samego siebie, swojego Pana, innych ludzi i przyrody. Tych, którzy nie są świadomi tych obowiązków i trwają w cehl (dżahl) – ignorancji i niewiedzy duchowej, Koran naucza o ich odpowiedzialności; tym, którzy zapomnieli, przypomina; a tych, którzy świadomie nie wypełniają swoich obowiązków, surowo ostrzega.

Dla każdego muzułmanina, który wybrał islam jako swoją religię i poddał się Allahowi, podstawową księgą odniesienia jest Koran. To z Koranu uczy się on zasad życia, które zapewnią mu szczęście na tym świecie i w życiu ostatecznym (ahiret (achirat) – życiu po śmierci). Z niego dowiaduje się, w co powinien wierzyć, a co odrzucać; co jest dobre, piękne i helal (halal) – dozwolone, a co złe, brzydkie i haram (haram) – zakazane; co powinien czynić, a czego unikać. Za jego pomocą oczyszcza swoje serce, duszę i nefs (nafs) – swoje ego, niższe "ja"; umacnia swoje poddanie się Allahowi; odświeża swoją wiarę i zapał.

{9/124; 16/102} A kiedy jest objawiana jakaś sura, to wśród nich są tacy, którzy mówią (szyderczo): "W którym z was wzmocniła ona wiarę?" Otóż, jeśli chodzi o tych, którzy uwierzyli, to ona wzmocniła w nich wiarę, i oni się radują. (Sura At-Tawbah, 124)

"Powiedz (O Muhammadzie!): 'Zesłał go Duch Święty (Ruh al-Kudus - Archanioł Gabriel), od twego Pana, z prawdą, aby umocnić tych, którzy uwierzyli, i jako drogę prostą, i radosną wieść dla muzułmanów'." (Sura An-Nahl, 102)

Z Księgi Allaha pozna on piękno Raju i grozę kary piekielnej, dzięki czemu będzie bardziej gorliwy w prowadzeniu cnotliwego i szlachetnego życia, a jednocześnie bardziej ostrożny w unikaniu grzechów i zła. Krótko mówiąc, wierzący znajdzie w Koranie, w najbardziej ogólnym zarysie, wszystko, co dotyczy tego, jak powinien postępować, aby zasłużyć na zadowolenie Allaha;

"Zesłaliśmy tobie Księgę jako wyjaśnienie dla każdej rzeczy i jako drogę prostą, miłosierdzie i radosną wieść dla muzułmanów." (Sura An-Nahl, 89)

Jednakże z tego wersetu nie należy wnioskować, że Koran jest encyklopedią czy podręcznikiem nauk ścisłych. Nie jest to księga omawiająca przejściowe teorie naukowe, lecz "przewodnik po życiu". Jest to "instrukcja obsługi" zesłana nam przez Allaha, który nas stworzył i zna naszą naturę (fitra (fitra) – wrodzoną naturę) lepiej niż my sami, pokazująca, jak powinniśmy postępować z naszym śmiertelnym ciałem w tym śmiertelnym świecie;

"Ten Koran nie jest zmyśloną mową, lecz jest potwierdzeniem tego, co było przed nim, i wyjaśnieniem każdej rzeczy, i drogą prostą, i miłosierdziem dla ludzi, którzy wierzą." (Sura Yunus, 111)

Koran jest ostatnim i najdoskonalszym słowem Allaha. Ludzkość, która od pierwszego człowieka, Proroka Adama (Hz. Adem (alejhi-s-salām – pokój z nim)), była odbiorcą boskiego objawienia, posiada teraz doskonały skarb – Koran, który potwierdza to, co prawdziwe w poprzednich naukach monoteistycznych (tawhid (tałhid) – wiara w jedność Boga), a co zostało zapomniane, zagubione lub zmienione, i koryguje to, co błędne. Dzięki Koranowi, który jest "Al-Furkan" (Al-Furkan) – Rozróżnieniem, ludzie mogą dowiedzieć się, co jest boską prawdą, a co ludzkim zabobonem i wymysłem.

Dla muzułmanów Koran jest niekwestionowanym "kamieniem probierczym" (mihenk taşı). To Koran powinien stanowić oś ich struktury myślowej, światopoglądu i sposobu postępowania. Wszystko, co dociera do nich w imię wiedzy lub kultury islamskiej, powinni przepuszczać przez "filtr Koranu" (Kur'an süzgeci), oddzielając prawdę od fałszu, autentyczność od zabobonu, prawość od błędu, wymysły od kłamstw.

Należy pamiętać, że największym darem islamu jest to, iż jego wyznawcy posiadają Księgę, w której ani jedna litera nie została zmieniona, którą sam Bóg Wszechmogący wziął pod swoją opiekę i która aż do Dnia Zmartwychwstania pozostanie "nieomylną miarą" i kryterium między prawdą a fałszem – Al-Furkan, czyli Księga "Rozróżniająca". Jest to księga, w której nie ma najmniejszego błędu.

Wierni, tak jak zwracają się do niej, by poznać sekrety szczęścia na tym świecie i w życiu przyszłym, tak samo powinni zwracać się do Księgi Allaha oraz do autentycznej Sunny (Sunna – tradycja i praktyka Proroka) Wysłannika Allaha (Rasulullah (sallallahu alejhi ła sallam – pokój i błogosławieństwo Allaha z nim)), który był "żywym Koranem", w sprawach, w których się nie zgadzają.

Krótko mówiąc; Koran jest dla wiernych księgą "odniesienia" i "podręczną" księgą, której wartość nie zmaleje aż do Dnia Zmartwychwstania. Ta skarbnica jest "jedyną instancją" (yegane merci), do której wierni powinni się zwracać w celu rozwiązania wszelkich problemów duchowych, włączając w to sprawy sporne.

Koran nie jest księgą, która jedynie teoretycznie omawia i wyjaśnia pewne prawdy historyczne, społeczne, filozoficzne i moralne. Przeciwnie, jego celem jest stworzenie społeczeństwa ukształtowanego przez uniwersalne zasady moralne i duchowe, które głosi. Jest to księga "rewolucyjna" (inkılapçı), która – podobnie jak w ciągu 23 lat przekształciła jedno z "najbardziej ignoranckich" społeczeństw w historii świata w "najbardziej cnotliwe" społeczeństwo – dąży do usunięcia z powierzchni ziemi wszelkiego zła i zepsucia {fitne (fitna)} oraz do urzeczywistnienia poddania się całej ludzkości Allahowi {Islam} {2/193}. Koran został zesłany, aby był stosowany i przestrzegany;

"Postępujcie za tym, co wam zostało zesłane od waszego Pana, i nie bierzcie sobie, poza Nim, innych opiekunów. Jakże mało dajecie się napomnieć!" (Sura Al-A'raf, 3)

Każdy, kto jest adresatem Koranu i w niego wierzy, począwszy od Proroka (Peygamber (sallallahu alejhi ła sallam – pokój i błogosławieństwo Allaha z nim)), jest zobowiązany do jego przestrzegania i podtrzymywania zasad, które on głosi;

"Trzymaj się więc mocno tego, co ci zostało objawione. Zaprawdę, jesteś na drodze prostej. I zaprawdę, on (Koran) jest napomnieniem dla ciebie i dla twego ludu; i wy będziecie zapytywani (o to, czy go przestrzegaliście)." (Sura Az-Zukhruf, 43-44)

Koran jest "Księgą Allaha, której jeśli będziecie się mocno trzymać, nigdy nie zbłądzicie". {Hadis przekazany przez Ibn Madżah}

"To jest mocna lina Allaha i nieprzerwany uchwyt, który, gdy się go trzymacie, poprowadzi was do światła, dojrzałości, godności i chwały.

Nie ma przymusu w religii! Prawość stała się jawna i odróżniła się od błędu. Kto więc odrzuca fałszywe bóstwa (taghut), a wierzy w Allaha, ten uchwycił się najpewniejszego uchwytu, który się nie zerwie. A Allah jest Słyszący, Wszechwiedzący!" (Sura Al-Baqarah, 2:256-257)

(Terminologia: tâğût (taghut) – odnosi się do wszystkiego, co jest czczone poza Allahem, włączając w to bożki, tyranów, fałszywe ideologie i własne namiętności.)

"I trzymajcie się wszyscy razem mocno liny Allaha (Koranu), i nie rozdzielajcie się! I pamiętajcie o dobrodziejstwie Allaha dla was, kiedy byliście wrogami, a On zjednoczył wasze serca i staliście się braćmi przez Jego łaskę. Byliście na skraju przepaści ognia, a On was od niej wybawił. W ten sposób Allah wyjaśnia wam Swoje znaki, abyście mogli pójść drogą prostą." (Sura Al-Imran, 103)

Społeczeństwo, które trzyma się liny Allaha i przestrzega zasad objawienia, będzie szczęśliwe zarówno na tym świecie, jak i w życiu ostatecznym. Ci, którzy odwracają się od boskich prawd, odrzucają Księgę Allaha i jej nie przestrzegają, będą nieszczęśliwi w obu światach...

Zasady moralne, rady i zalecenia zawarte w Koranie mają wartość tylko wtedy, gdy są stosowane w praktyce. Na przykład, następujące boskie zalecenia nie będą miały żadnego znaczenia, dopóki pozostaną tylko na papierze {Sura Al-Isra, 32-38};

• "I nie zbliżajcie się do cudzołóstwa! Zaprawdę, jest to czyn obrzydliwy i zła droga."
• "I nie zabijajcie duszy, której zakazał Allah, chyba że zgodnie z prawem..."
• "I nie zbliżajcie się do majątku sieroty..."
• "Wypełniajcie wasze zobowiązania, zaprawdę, o zobowiązanie będziecie pytani."
• "Dawajcie pełną miarę, kiedy mierzycie, i ważcie wagą sprawiedliwą..."
• "I nie idź za tym, o czym nie masz wiedzy! Zaprawdę, słuch, wzrok i serce - każde z nich będzie o to zapytane."
• "I nie stąpaj po ziemi z pychą! Zaprawdę, nie przedrzesz ziemi ani nie osiągniesz wysokości gór!"
• "Wszystko to jest złem i jest wstrętne u twego Pana."

Jak widać w powyższych przykładach z wersetów 32-38 Sury Al-Isra, wersety Koranu zawierają bardzo praktyczne zasady, które nawet społeczeństwo ümmi (ummi – niepiśmienne, nieobeznane z wcześniejszymi pismami) mogłoby z łatwością zrozumieć i zastosować. Szlachetny Koran nie jest skomplikowaną, niezrozumiałą księgą zagubioną w głębinach historii, którą mogliby zrozumieć tylko eksperci, naukowcy i akademicy, lub której tajemnice i szyfry tylko oni mogliby rozszyfrować.

To, że Koran i jego wersety są "jasne" i "zrozumiałe", jest wielokrotnie powtarzane w samym Koranie, zazwyczaj na początku sur...

W Koranie wszystko zostało wyjaśnione za pomocą "różnorodnych przykładów" {18/54; 20/113} lub szczegółowo i obszernie opisane {6/55, 56, 126; 41/2-3}. Ponadto, wersety Koranu zostały uczynione łatwymi do zrozumienia poprzez różne porównania i przykłady;

"I, na Boga, uczyniliśmy Koran łatwym do przypomnienia. Lecz czy jest ktoś, kto się zastanowi?" {Sura Al-Qamar, 17, 22, 32, 40}

Jak wyjaśnia Imam Asz-Szatibi (wielki andaluzyjski uczony prawa islamskiego):

"Ponieważ pierwsi adresaci Koranu byli ümmi (niepiśmienni), święte Prawo Islamu (Szariat (Szari'at) – ścieżka objawiona przez Boga) również jest ümmi. Szariat został objawiony w taki sposób, aby jego adresaci mogli go zrozumieć i stosować bez potrzeby posiadania specjalistycznej wiedzy. Twierdzenie przeciwne jest sprzeczne z istotą i naturą Szariatu. Pierwsi adresaci, Arabowie, byli niepiśmienni; zatem i prawo im objawione musiało być dostosowane do nich. W przeciwnym razie pojawiłyby się zarzuty, takie jak: "to nie jest na naszym poziomie, nie przypomina naszej mowy, nie jest to coś, co znamy, to są rzeczy, których nie rozumiemy..." {41/44}. Co więcej, Allah Wszechmogący "nakłada na swoje sługi tylko tyle odpowiedzialności, ile są w stanie unieść" {2/285}. Allah "nie uczynił w religii żadnej trudności" {22/78}. Zgodnie z zasadą dobra publicznego (maslahat), Szariat musi być przekazany w języku i stylu zrozumiałym dla wszystkich. W przeciwnym razie ludzie nie mogliby się poprawić."

W Hadisach Szarif (szlachetnych wypowiedziach Proroka) Szlachetny Koran jest opisywany w następujący sposób:

"Niektórzy ludzie są ludem Allaha." Gdy zapytano: "O Wysłanniku Allaha, kim oni są?", odpowiedział: "To są ludzie Koranu; ci ludzie są ludem Allaha i Jego bliskimi." (Przekazał At-Tirmidhi)

Jeśli wierzący czyta Koran szczerze i dla zadowolenia Allaha, gdziekolwiek by to nie było, spływa tam miłosierdzie i błogosławieństwo, a aniołowie i sekine (sakina – spokój, Boża obecność) otaczają go. (Przekazał At-Tirmidhi)

Al-Harith al-A'war opowiada: Gdy wszedłem do meczetu, zobaczyłem, że ludzie porzucili wspominanie Boga (zikr (dhikr)) i pogrążyli się w próżnych rozmowach. Poszedłem do Hz. Alego (radijallahu anhu – niech Allah będzie z niego zadowolony) i poinformowałem go o sytuacji. Zapytał mnie: "Czy mówisz prawdę?". Gdy potwierdziłem, rzekł: "Słyszałem, jak Wysłannik Allaha (sallallahu alejhi ła sallam – pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział: 'Wiedzcie, że nadejdzie fitna (fitna – czas próby i zamętu)'". Natychmiast zapytałem: "Jaka jest droga ucieczki od niej, o Wysłanniku Allaha?". Odpowiedział:

"Trzymanie się Księgi Allaha. W niej znajdują się wieści o tym, co było przed wami (o losach narodów), wieści o tym, co nadejdzie po was (aż do Dnia Zmartwychwstania), oraz wieści o wydarzeniach Dnia Sądu. Zawiera ona również osąd spraw, które dzieją się między wami (takich jak wiara i niewiara, posłuszeństwo i bunt, to co zakazane i dozwolone). Ona jest kryterium, które odróżnia prawdę od fałszu. Wszystko w niej jest poważne; nie ma w niej próżnej mowy. Kto z głupoty w nią nie wierzy i według niej nie postępuje, tego Allah zniszczy. Kto szuka przewodnictwa poza nią, tego Allah sprowadzi na manowce. Ona jest mocną liną Allaha. Ona jest mądrym napomnieniem (zikr). Ona jest drogą prostą. Chroni przed podążaniem za namiętnościami (hawa), a języki (które ją recytują) chroni przed błędem. Uczeni nigdy nie mają jej dość. Jej częste powtarzanie nie nuży ani nie umniejsza jej smaku. Jej zdumiewające aspekty nigdy się nie kończą. Jest to taka księga, że gdy dżinny ją usłyszały, nie mogły powstrzymać się od powiedzenia: 'Słyszeliśmy recytację, jakiej nigdy dotąd nie słyszano. Prowadzi ona ku prawości. Uwierzyliśmy w nią'. Kto przekazuje wieści z niej, mówi prawdę. Kto według niej postępuje, zostanie nagrodzony. Kto według niej sądzi, sądzi sprawiedliwie. Kto do niej wzywa, wzywa na drogę prostą." O A'war, zapamiętaj dobrze te piękne słowa." (Przekazał At-Tirmidhi)

Podsumowując, "cudowna księga", Szlachetny Koran, która położy kres mrocznym czasom, w których żyjemy, oraz cierpieniom i udrękom, których doświadczamy, i która poprowadzi całą ludzkość do "uniwersalnego szczęścia", leży w naszych rękach jako niezrównany skarb. Naszym zadaniem jest czytanie i stosowanie tej "recepty na zbawienie" świeżym okiem, aby znaleźć żywe odpowiedzi na żywe problemy dzisiejszych czasów i uchwycić dynamizm i entuzjazm pierwszych dni islamu.

(Źródło: Kur'an Nedir, Nasıl Okunmalıdır [Czym jest Koran, jak powinien być czytany], A. Yıldız-Ş. Özdemir, Pınar Yayınları)

Poznaj Islam