Jak Możemy Wzmocnić Naszą Wiarę (Iman)?

Drogi Bracie / Droga Siostro,

Wiara (iman) jest światłem (nur), łaską od Allaha. Ale wiara jest również wiedzą (ilm), prawdą (hakikat), której należy się uczyć. Istnieją dwie drogi do wzmocnienia naszej wiary:

Pierwsza i najważniejsza to nauka doktryny wiary (aqida) sunnitów (Ahl as-Sunna), zgodnej z Koranem i Sunną, oraz, co jest wymogiem naszych czasów, przepuszczenie tej wiedzy przez filtr weryfikacji i badania (tahkik).

Druga to postęp w sferze duchowej poprzez oczyszczanie serca (tasfiya) i duszy (tazkiya nafs) poprzez spełnianie prawych uczynków (amal salih) i unikanie grzechów.

Jednakże bieg obecnych czasów znacznie utrudnił podążanie tą drugą drogą. Z tego powodu niezwykle ważne stało się czytanie dzieł, które uczą wiary opartej na weryfikacji (tahkiki iman). Jako wymóg tej epoki, obok nauk religijnych, konieczne stało się również studiowanie nauk przyrodniczych. Ponieważ światłem (nur) serca są nauki religijne, tak światłem (ziya) umysłu są nauki przyrodnicze. Możemy stwierdzić, że jednym z najważniejszych dzieł, które uczą obu tych dziedzin jednocześnie, jest zbiór Risale-i Nur. Oczywiście, obok tego, można również czerpać ogromne korzyści z ksiąg takich uczonych jak Imam Ghazali, Imam Rabbani, Imam Mawardi czy Imam Kuszajri.

Ochrona i wzmacnianie wiary to najważniejsza kwestia dla wierzącego (mü'min). Przede wszystkim, aby chronić wiarę, trzeba dbać o bogobojność (taqwa). To ona jest jej tarczą i ochroną. Jeśli brakuje taqwa, wiara jest zagrożona upadkiem. Aby wzmacniać wiarę, należy obficie czytać i studiować (mütalaa) dzieła dotyczące wiary. Kwestie wiary (masail-i imaniya), poznane przez wiedzę, nie dotrą do głębi człowieka, dopóki nie przejdą przez rozum.

Kontemplacja (tafakkur) jest niezwykle ważna. W Świętym Koranie opisano, jak Prorok Ibrahim (Abraham) (aleyhisselam – pokój z Nim) odnalazł swojego Pana poprzez kontemplację, patrząc na księżyc i gwiazdy. Poprzez tafakkur wiara się rozwija. Z tego powodu w hadisie powiedziano: „Godzina kontemplacji (tafakkur) jest lepsza niż rok nadobowiązkowej modlitwy (nafila ibadet).”

Środowisko ma ogromny wpływ na człowieka. Grzechy podszeptują (telkin) człowiekowi niewiarę. Taki podszept ma na człowieka wielki wpływ. Nieświadomie zaszczepia niewiarę w podświadomości człowieka. Z tego powodu należy w miarę możliwości unikać grzesznych środowisk. Grzechy popełniane na zewnątrz, swobodnie i bez skrupułów, zdają się sugerować, że nie ma życia ostatecznego ani kary. Aby uchronić się przed złym wpływem tego podszeptu, należy w miarę możliwości trzymać się z dala od grzesznych środowisk i wszędzie, gdzie to możliwe, starać się praktykować nakazywanie dobra i zakazywanie zła (amr bi'l-ma'ruf wa nahy an al-munkar). Aby zrekompensować szkody wyrządzone przez negatywne podszepty,       należy mocno zgłębiać wiarę i dbać o jej głoszenie (tabligh).

Należy zacieśniać więzi z ludźmi, którzy cenią prawe uczynki (amal salih) i żyją w kręgu bogobojności (taqwa). W tym aspekcie jeszcze wyraźniej widać znaczenie wspólnoty (dżama'a). Tak jak grzechy podszeptują niewiarę, tak prawe uczynki podszeptują wiarę.

Poznaj Islam