Jaki jest powód zesłania Świętego Koranu?

Drogi Bracie / Droga Siostro,

Celem zesłania Świętego Koranu jest doprowadzenie ludzi i dżinów, którzy ze względu na posiadanie rozumu i woli podlegają odpowiedzialności, do osiągnięcia „świadomości służby Bogu” [„Stworzyłem dżinny i ludzi tylko po to, by Mnie czcili.” (Sura Az-Zarijat, 51:56)], a tym samym zapewnienie im szczęścia na tym świecie i w życiu ostatecznym. Koran nie jest „pustym słowem bez celu” [„To nie jest mowa-zabawa!” (Sura At-Tariq, 86:14)]; jest zbiorem kryteriów i norm, które „odróżniają” prawdę od fałszu, dobro od zła, piękno od brzydoty.

Jego jedynym celem jest przewodnictwo i szczęście ludzkości. Najbardziej charakterystyczną cechą Księgi Allaha jest użycie stylu ukierunkowanego na ten cel; zwracanie się raz do rozumu czytelnika, raz do jego uczuć, a raz do sumienia i serca; zwracanie uwagi na przeszłe społeczności, niebo i ziemię, świat roślin i zwierząt, prawdy psychologiczne, socjologiczne, filozoficzne i moralne, wzywając w ten sposób odbiorcę do refleksji nad tymi tematami.

Jak powiedział śp. Muhammad Asad, żadna księga – włączając w to Biblię – nie jest w stanie udzielić tak jasnej i wyczerpującej odpowiedzi na historyczne pytanie ludzkości, jak Koran:

„Jak powinienem postępować, aby prowadzić dobre życie na tym świecie i być szczęśliwym w świecie przyszłym?”

Koran pozostaje ponad wszelkimi cechami geograficznymi, rasowymi i innymi ludzkimi uwarunkowaniami; nawet nie wymieniając imion osób i miejsc, o których wspomina, wyciąga z nich lekcje dla ogólnego wychowania ludzkości.

Święty Koran, w najogólniejszym sensie, jest przewodnikiem zbawienia i prawości dla całej ludzkości, na wszystkie czasy i we wszystkich miejscach. W sensie szczególnym jest on przewodnikiem dla tych, którzy wierzą i są świadomi swojej odpowiedzialności, wskazującym drogi wyjścia z kryzysów i trudności. Pojęcie „hidāja” w języku arabskim, oznaczające wskazanie drogi wyjścia ludziom, którzy nie wiedzą, w którym kierunku iść na pustyni, w pełni odpowiada pozycji, jaką Koran zajmuje dla ludzkości.

Koran, przysięgając na „czas/naszą erę” i przypominając, że „ludzkość jest z pewnością na drodze zguby” {Sura Al-Asr, 103:1-2}, jest „receptą na zbawienie” i „kołem ratunkowym” dla istoty ludzkiej, która w każdej epoce historii, a zwłaszcza dzisiaj, pogrąża się w duchowych kryzysach, upadku moralnym i trudnościach społecznych.

„To jest Księga, którą tobie zesłaliśmy, abyś wyprowadził ludzi z ciemności do światła - za pozwoleniem ich Pana - na drogę Potężnego, Godnego Chwały.” (Sura Ibrahim, 14:1)

Jedynym rozwiązaniem, aby społeczeństwo, które utraciło swoje cnoty moralne i dobre cechy, a którego teraźniejszość i przyszłość pociemniały, mogło osiągnąć pomyślność i szczęście, jest droga wskazana w Księdze Allaha:

„Przyszło do was od Allaha światło i Księga jasna. Prowadzi przez nią Allah tych, którzy postępują za Jego upodobaniem, po drogach Pokoju, i wyprowadza ich z ciemności do światła za Swoim pozwoleniem, i prowadzi ich na drogę prostą.” (Sura Al-Ma'idah, 5:15-16)

Podczas gdy ludzkie ideologie, wysuwane z roszczeniem rozwiązania problemów ludzkości, poprzez tymczasowe i niekompletne rozwiązania jeszcze bardziej pogłębiają te problemy. Koran oferuje wieczne i absolutne drogi zbawienia, ważne dla wszystkich czasów i miejsc. Koran przyrównuje osobę, która próbuje rozwiązać swoje problemy za pomocą ludzkich propozycji, do bezradnego człowieka w ciemności, który stawia kilka kroków w świetle nagłego błysku pioruna, a potem zastyga w miejscu {2:20}. Koran natomiast prowadzi ludzi do tego, co najprawdziwsze i najlepsze {17:9}, ponieważ on jest samą absolutną prawdą {13:1; 17:105}.

„O, ludzie! Przyszło do was napomnienie od waszego Pana i uzdrowienie tego, co jest w piersiach, i droga prosta, i miłosierdzie dla wierzących... Powiedz: «Powiedz: «Poprzez łaskę Allaha i Jego miłosierdzie – poprzez to niech się radują. To jest lepsze od tego, co oni gromadzą.»” (Sura Junus, 10:57-58)

Koran jest uzdrowieniem, ukojeniem i w konsekwencji miłosierdziem na wszelkiego rodzaju choroby serca i udręki. Serca, które pociemniały, stwardniały i stały się chore od duchowego brudu i grzechów {2:10; 6:43; 8:49}, tylko dzięki Koranowi mogą się oczyścić, zmięknąć i znaleźć uzdrowienie:

„Ci, którzy boją się swego Pana, dostają gęsiej skórki od tej Księgi; potem ich skóra i serca miękną na wspomnienie Allaha.” (Sura Az-Zumar, 39:23)

Oryginał:

أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ ٱلْقُلُوبُ

Transliteracja: Alā bi-dhikri-llāhi taṭma'innu-l-qulūb

Polskie znaczenie: „Czyż nie przez wspominanie Allaha serca znajdują ukojenie?” (Sura Ar-Ra’d, 13:28)

W ten sposób Koran staje się uzdrowieniem i miłosierdziem dla ludzi, których umysły i serca stały się chaotyczne i pogmatwane od szatańskich podszeptów, a ich świat pociemniał. Świat duchowy ludzi uwolnionych od tego rodzaju udręk i dolegliwości rozjaśnia się, a ich wgląd i horyzonty poszerzają się.

Oryginał:

هَٰذَا بَصَائِرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُونَ

Transliteracja: Hādhā baṣā'iru mir rabbikum ła hudał ła raḥmatul li-qaumij ju'minūn

Polskie znaczenie: „Ten Koran to światła od waszego Pana, otwierające oczy serca, i droga prosta, i miłosierdzie dla ludu, który wierzy.” {7:203; 45:20}

Koran jest tak błogosławioną {6:155} księgą, że, Omar (Allah z niego rad) powiedział nawet: „Allah tylko przez niego otwiera zamknięte oczy, głuche uszy i zapieczętowane serca.”

Jednym z imion Koranu jest „Zikr”, czyli napomnienie, a innym „Tazkira”, czyli przypomnienie, ostrzeżenie. Koran jest zbiorem napomnień, ostrzeżeń i rad, które uczą człowieka jego odpowiedzialności, przypominają mu o niej i kierują go ku dobru, pięknu i prawdzie:

Oryginał:

هَٰذَا بَلَاغٌۭ لِّلنَّاسِ وَلِيُنذَرُوا۟ بِهِۦ وَلِيَعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَا هُوَ إِلَـٰهٌ وَّاحِدٌ وَّلِيَذَّكَّرَ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـابِ

Transliteracja: Hādhā balāghul li-nnāsi ła li-jundharū bihi ła li-ja'lamū annamā huła ilāhuł łāḥiduł ła li-jadhdhakkara ulu-l-albāb

Polskie znaczenie: „To jest jasne przesłanie dla ludzi, aby przez nie byli ostrzegani i aby wiedzieli, że On jest Bogiem Jedynym, i aby ludzie roztropni przyjęli napomnienie.” (Sura Ibrahim, 14:52)

Koran od początku do końca opowiada o obowiązkach i odpowiedzialności człowieka wobec siebie, swojego Pana, innych ludzi i natury. Tym, którzy w nieświadomości nie znają swojej odpowiedzialności, uczy jej; tym, którzy zapomnieli, przypomina; a tych, którzy świadomie nie wypełniają swojej odpowiedzialności, surowo ostrzega...

Dla każdego muzułmanina, który wybrał Islam jako swoją religię i poddał się Allahowi, podstawową księgą odniesienia jest Koran. Z Koranu nauczy się on zasad życia, które zapewnią mu szczęście na tym świecie i w życiu ostatecznym. Z niego dowie się, w co ma wierzyć, a co odrzucać; co jest dobre, piękne i dozwolone (halal), a co złe, brzydkie i zakazane (haram); co ma czynić, a czego nie. Przez niego oczyści swoje serce, duszę i namiętności, przez niego umocni swoje poddanie się Allahowi, przez niego odświeży swoją wiarę i entuzjazm {9:124; 16:102}. Z Księgi Allaha nauczy się o pięknie Raju i grozie kary piekielnej, dzięki czemu będzie bardziej gorliwy w prowadzeniu cnotliwego i szlachetnego życia, a jednocześnie bardziej ostrożny w unikaniu grzechów i zła. Krótko mówiąc, wierzący znajdzie w Koranie, w najogólniejszym zarysie, wszystko, co dotyczy tego, jak powinien postępować, aby zdobyć upodobanie Allaha:

Oryginał:

وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَـٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرَىٰ لِّلْمُسْلِمِينَ

Transliteracja: Ła nazzalnā 'alajka-l-kitāba tibjānal li-kulli szaj'ił ła hudał ła raḥmatał ła buszrā lil-muslimīn

Polskie znaczenie: „Zesłaliśmy tobie Księgę jako wyjaśnienie dla każdej rzeczy i jako drogę prostą, miłosierdzie i radosną wieść dla tych, którzy poddali się całkowicie.” (Sura An-Nahl, 16:89)

Jednak z tego wersetu nie należy wnioskować, że Koran jest encyklopedią czy podręcznikiem nauk ścisłych. Nie jest on księgą mówiącą o tymczasowych teoriach naukowych, lecz „przewodnikiem życia”. Jest to „instrukcja obsługi”, zesłana nam przez Allaha, który nas stworzył i zna naszą naturę lepiej niż my sami, pokazująca, jak mamy obsługiwać nasze śmiertelne ciało w tym śmiertelnym świecie.

Oryginał:

مَا كَانَ حَدِيثًا يُّفْتَرَىٰ وَلَـٰكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُونَ

Transliteracja: Mā kāna ḥadīthaj juftarā ła lākin taṣdīqa-lladhī bajna jadajhi ła tafṣīla kulli szaj’ił ła hudał łaraḥmatal li-qaumij ju’minūn

Polskie znaczenie: „Nie kest zmyślonym opowiadaniem, lecz potwierdzeniem prawdziwości tego, co było objawione wcześniej, oraz szczegółowe wyjaśnienie każdej rzeczy oraz przewodnictwo i miłosierdzie dla ludu wierzącego.” (Sura Jusuf, 12:111)

Koran jest ostatnim i najdoskonalszym słowem Allaha. Ludzkość, która od pierwszego człowieka, Proroka Adama (Pokój z nim), była adresatem boskiego objawienia, w obliczu zapomnienia, utraty lub zmiany wcześniejszych nauk monoteistycznych, posiada teraz doskonały skarb – Koran, który potwierdza to, co w nich prawdziwe, i koryguje to, co błędne. Dzięki Koranowi, który jest „Kryterium rozróżnienia”, ludzie mogą dowiedzieć się, co jest boską prawdą, a co ludzkim zabobonem i zmyśleniem.

Dla muzułmanów Koran jest niekwestionowanym „kamieniem probierczym”. Oś ich struktury myślowej, światopoglądu i sposobu postępowania powinien stanowić Koran. Cokolwiek dociera do nich pod nazwą wiedzy czy kultury islamskiej, wszystko to powinni pojedynczo przepuszczać przez „filtr Koranu”, oddzielając prawdę od fałszu, autentyczność od zabobonu, prawość od krzywdy, zmyślenia od kłamstw.

Nie należy zapominać, że największym szczęściem Islamu jest to, że jego wyznawcy mają w rękach Księgę, w której nie zmieniono ani jednej litery, którą sam Wszechmogący Allah wziął pod swoją opiekę i która aż do Dnia Zmartwychwstania pozostanie „nieomylną miarą” i kryterium między prawdą a fałszem – czyli „Rozróżniającą” Księgą. Jest to księga, która nie zawiera w sobie najmniejszego błędu...

Wierni, tak jak zwracają się do niej, aby poznać sekrety szczęścia na tym świecie i w życiu ostatecznym, tak samo w sprawach, w których popadli w spór, będą odwoływać się do Księgi Allaha i do autentycznej tradycji „żywego Koranu”, jakim był Wysłannik Allaha (błogosławieństwo Allaha i Pokój z nim)... Krótko mówiąc, Koran dla wiernych jest „księgą odniesienia” i „księgą podręczną”, której wartość nie zmaleje aż do Dnia Zmartwychwstania. Ta księga-skarb jest „jedynym autorytetem”, do którego wierni będą się zwracać w celu rozwiązania wszelkich swoich duchowych problemów – włączając w to kwestie sporne.

Koran nie jest księgą, która jedynie na płaszczyźnie teoretycznej omawia i wyjaśnia pewne historyczne, społeczne, filozoficzne i moralne prawdy. Wręcz przeciwnie, jego celem jest stworzenie społeczeństwa ukształtowanego przez uniwersalne zasady moralne i duchowe, które głosi. Tak jak w ciągu 23 lat przekształcił jedno z „najbardziej nieświadomych” społeczeństw w historii świata w „najbardziej cnotliwe” społeczeństwo, tak samo jego celem jest usunięcie z powierzchni ziemi wszystkiego, co jest w imię niegodziwości i zła, i urzeczywistnienie poddania się całej ludzkości Allahowi {Islamowi} {2:193}. Jest to księga „rewolucyjna”. Koran został zesłany, aby był stosowany i przestrzegany:

Oryginał:

إِتَّبِعُوا۟ مَآ أُنزِلَ إِلَيۡكُم مِّن رَّبِّكُمۡ وَلَا تَتَّبِعُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ ۗ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ

Transliteracja: Ittabi'ū mā unzila ilajkum mir rabbikum ła lā tattabi'ū min dūnihi aulijā'; qalīlam mā tadhakkarūn

Polskie znaczenie: „Postępujcie za tym, co wam zostało zesłane od waszego Pana, a nie postępujcie za opiekunami innymi niż On. Jakże mało przyjmujecie napomnień!” (Sura Al-A'raf, 7:3)

Każdy, kto jest adresatem Koranu i w niego wierzy, począwszy od Proroka (), jest zobowiązany do jego przestrzegania i podtrzymywania zasad, które on głosi:

Oryginał:

فَاسْتَمْسِكْ بِالَََّذِيٓ أُوحِيَ إِلَيْكَ ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ صِرَٰطٍ مُسْتَقِيمٍ

وَإِنَّهُ لَذِكْرٌ لََّكَ وَلِقَوْمِكَ ۖ وَسَوْفَ تُسْأَلُونَ

Transliteracja: Fastamsik billadhī ūḥija ilajka innaka 'alá ṣirāṭim mustaqīm; Ła innahu la-dhikrul laka ła li-qaumika ła saufa tus'alūn

Polskie znaczenie: „Trzymaj się więc mocno tego, co ci zostało objawione. Zaprawdę, jesteś na drodze prostej! I zaprawdę, to jest napomnienie dla ciebie i dla twojego ludu oraz w przyszłości zostaniecie zapytani (o jego przestrzeganie).” (Sura Az-Zukhruf, 43:43-44)

Koran jest „Księgą Allaha, której jeśli będziecie się mocno trzymać, nigdy nie zbłądzicie” {Ibn Madżah}.

„Jest on mocnym sznurem Allaha i niezniszczalnym uchwytem, który, gdy się go trzymacie, wyprowadzi was do światła, dojrzałości, godności i honoru.

Oryginał:

لَآ إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَن يَّكْفُرْ بِالطَّـٰغُوتِ وَيُؤْمِنۢ بِٱللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ لَا انْفِصَامَ لَهَا ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

Transliteracja: Lā ikrāha fi-ddīn; qad tabajjana-rruszdu mina-l-ghajj; fa-maj jakfur bi-ṭṭāghūti ła ju'mim billāhi fa-qad-istamsaka bil-'urłati-l-łuthqā la-nfiṣāma lahā; łallāhu samī'un 'alīm

Polskie znaczenie: „Nie ma przymusu w religii! Prawość stała się już jawna i odróżniona od błędu. Kto więc odrzuca fałszywe bóstwa (taghut), a wierzy w Allaha, ten uchwycił się najmocniejszego uchwytu, który się nie urwie. A Allah jest Słyszący, Wszechwiedzący.” (Sura Al-Baqarah, 2:256)

Oryginał:

وَاعْتَصِمُوا۟ بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَّلَا تَفَرَّقُوا۟ ۚ وَاذْكُرُوا۟ نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَآءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِۦٓ إِخْوَانًا

Transliteracja: Ła'taṣimū bi-ḥabli-llāhi dżamī'ał ła lā tafarraqū; łādhkurū ni'mata-llāhi 'alajkum idh kuntum a'dā'an fa-allafa bajna qulūbikum fa-aṣbaḥtum bi-ni'matihi ikhłānā

Polskie znaczenie: „Trzymajcie się wszyscy mocno liny Allaha (Koranu/modlitwy) i nie rozdzielajcie się. I pamiętajcie o łasce Allaha nad wami, kiedy byliście wrogami, a On zjednoczył wasze serca i staliście się, dzięki Jego łasce, braćmi.” (Sura Al-Imran, 3:103)

Społeczeństwo, które trzyma się liny Allaha i przestrzega zasad objawienia, będzie szczęśliwe zarówno na tym świecie, jak i w życiu ostatecznym. Ci, którzy odwracają się od boskich prawd, odrzucają Księgę Allaha i nie przestrzegają jej, będą nieszczęśliwi w obu światach...

Zasady moralne, napomnienia i rady zawarte w Koranie mają wartość tylko wtedy, gdy są stosowane. Na przykład, następujące boskie rady nie będą miały żadnego znaczenia, dopóki pozostaną na papierze {Sura Al-Isra, 17:32-38}:

• „I nie zbliżajcie się do cudzołóstwa, bo jest to czyn szpetny i zła droga.”

• „I nie zabijajcie duszy, którą Allah uczynił świętą, chyba że zgodnie z prawem...”

• „I nie zbliżajcie się do majątku sieroty...”

• „I wypełniajcie zobowiązania, bo za zobowiązanie będziecie rozliczani.”

• „A kiedy mierzycie, dawajcie pełną miarę i ważcie wagą sprawiedliwą...”

• „I nie idź za tym, o czym nie masz wiedzy, bo zaprawdę słuch, wzrok i serce będą o wszystko pytane.”

• „I nie stąpaj po ziemi z pychą, bo nie rozerwiesz ziemi, ani nie dorównasz wzrostem górom.”

• „Wszystko to jest złe i znienawidzone u twego Pana.”

Jak widać na powyższych przykładach z sury Al-Isra (17:32-38), wersety Koranu zawierają bardzo praktyczne zasady, które nawet niepiśmienne społeczeństwo może z łatwością zrozumieć i zastosować. Święty Koran nie jest zawiłą, niezrozumiałą, zagubioną w głębinach historii księgą, którą mogą zrozumieć tylko eksperci, naukowcy i akademicy, i której tajemnice i szyfry mogą rozszyfrować tylko oni. To, że Koran i jego wersety są „jasne” i „zrozumiałe”, jest wielokrotnie powtarzane w samym Koranie, zazwyczaj na początku sur...

W Koranie wszystko jest wyjaśnione za pomocą „różnorodnych przykładów” {18:54; 20:113} lub szczegółowo i obszernie {6:55, 65 (w oryginale 56), 126; 41:2-3}. Ponadto, wersety Koranu zostały uczynione łatwymi do zrozumienia za pomocą różnych przypowieści i przykładów:

Oryginał:

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ

Transliteracja: Ła laqad jassarna-l-qur'āna li-dhdhikri fa-hal mim muddakir

Polskie znaczenie: „I uczyniliśmy Koran łatwym do zapamiętania i refleksji. Czy jest więc ktoś, kto przyjmie napomnienie?” {Refren sury Al-Qamar, 54:17, 22, 32, 40}

„Ponieważ pierwsi adresaci Koranu byli niepiśmienni, święte Prawo Islamskie (szariat) również jest niepiśmienne. Szariat został zesłany w taki sposób, aby jego adresaci mogli go zrozumieć i stosować bez potrzeby posiadania szczególnej wiedzy i specjalizacji. Twierdzenie przeciwne jest sprzeczne z istotą i formą ustanowienia Szariatu. Pierwsi adresaci, Arabowie, byli niepiśmienni; zatem zesłany im Szariat również musiał być niepiśmienny. W przeciwnym razie pojawiłyby się zarzuty, takie jak: «to nie jest na naszym poziomie, nie przypomina naszej mowy, nie jest to rodzaj, który znamy, to są rzeczy, których nie znamy i nie rozumiemy...» {41:44}. Co więcej, Allah Wszechmogący «nakłada na swoje sługi tylko tyle odpowiedzialności, ile są w stanie unieść» {2:286}. Allah «nie uczynił w religii żadnej trudności» {22:78}. Ze względu na dobro, szariat musi być przekazany w języku i stylu zrozumiałym dla wszystkich. W przeciwnym razie ludzie nie mogliby się poprawić.”

— Imam Asz-Szatibi

W hadisie Święty Koran jest opisany w następujący sposób:

„Niektórzy ludzie są ludem Allaha.” Gdy zapytano: „O, Wysłanniku Allaha, kim oni są?”, odpowiedział: „To są ludzie Koranu; ci ludzie są ludem Allaha i Jego bliskimi.” (Tirmidhi)

Gdziekolwiek wierny czyta Koran, szczerze i dla upodobania Allaha, tam spływa miłosierdzie i błogosławieństwo, a otaczają go aniołowie i transcendentny spokój. (Tirmidhi)

Haris al-A'łar opowiada: Wszedłem do meczetu i zobaczyłem, że ludzie porzucili wspominanie (zikr) i pogrążyli się w jałowych rozmowach. Poszedłem do Alego (Allah z niego rad) i poinformowałem go o sytuacji. Zapytał mnie: „Mówisz prawdę?”. Gdy potwierdziłem, powiedział:

„Słyszałem, jak Wysłannik Allaha (błogosławieństwo Allaha i Pokój z nim) mówił: «Wiedzcie, że wybuchnie bunt.» Natychmiast zapytałem: «Jaka jest droga wyjścia z tego, o Wysłanniku Allaha?» Odpowiedział:

«Trzymanie się Księgi Allaha. W niej jest wieść o ludach, które były przed wami, wieść o buntach, które nadejdą po was (aż do Dnia Zmartwychwstania), i wieść o sprawach Dnia Zmartwychwstania. Jest w niej również rozstrzygnięcie spraw, które będą miały miejsce między wami (w kwestiach wiary-niewiary, posłuszeństwa-nieposłuszeństwa, haram-halal itp.). On jest rozstrzygającym kryterium, które oddziela prawdę od fałszu. W nim wszystko jest poważne. Nie ma w nim pustego słowa. Kto z głupoty w niego nie uwierzy i nie będzie według niego postępował, tego Allah zniszczy. Kto szuka przewodnictwa poza nim, tego Allah sprowadzi na manowce. On jest mocnym sznurem Allaha. On jest mądrym napomnieniem. On jest drogą prostą. On chroni podążające za nim namiętności przed zbłądzeniem, a (czytające go) języki przed pomyłką. Uczeni nigdy go nie mają dosyć. Jego częste powtarzanie nie nuży, nie zmniejsza jego smaku. Jego wyjątkowe, zdumiewające aspekty nigdy się nie kończą. Jest to taka księga, że dżinny, słysząc ją, nie mogły powstrzymać się od powiedzenia: «Słyszeliśmy niesłychaną recytację. Prowadzi ona do prawości. My w nią (że jest słowem Allaha) uwierzyliśmy.» Kto przekazuje wieści z niego, mówi prawdę. Kto według niego postępuje, jest nagradzany. Kto nim sądzi, sądzi sprawiedliwie. Kto do niego wzywa, jest wzywany na drogę prostą.» O, A'łar, zapamiętaj dobrze te piękne słowa.” (Tirmidhi)

Podsumowując, „cudowna księga” – Święty Koran, która położy kres mrocznym dniom, w których żyjemy, cierpieniom i udrękom, i która będzie przewodnikiem do „uniwersalnego szczęścia” całej ludzkości, leży w naszych rękach jako niezrównany skarb. Naszym zadaniem jest czytanie i stosowanie tej „recepty na zbawienie” z żywym spojrzeniem, aby znaleźć żywe odpowiedzi na żywe problemy dzisiejszych czasów i uchwycić dynamizm i entuzjazm pierwszych dni Islamu.

(na podstawie: Kur'an Nedir, Nasıl Okunmalıdır, A. Yıldız-Ş. Özdemir, Pınar Yayınları)

Poznaj Islam