Dlaczego ukazywane są cudy?

Drogi Bracie / Droga Siostro,

Wszyscy prorocy, w odpowiedzi na tych, którzy negowali ich proroctwo (nubułła), doświadczali niektórych nadzwyczajnych zdarzeń; w razie potrzeby, od czasu do czasu, ukazywali pewne cuda. Celem ukazania cudu jest bowiem potwierdzenie proroctwa. Za pomocą tych cudów, które ukazywali prorocy, ten właśnie cel był w najpiękniejszy sposób osiągany. Mimo to, prorocy nigdy nie ukazywali cudu w sposób tak oczywisty (bedahet), że każdy byłby zmuszony go bezwarunkowo zaakceptować. Taka sytuacja byłaby bowiem sprzeczna z tajemnicą próby (imtihan), która jest celem stworzenia człowieka. Wymogiem próby i doświadczenia jest to, aby otworzyć drzwi rozumowi, ale nie odbierać mu wolnej woli i prawa wyboru. Aby rozum mógł swobodnie wybrać wiarę (iman) lub niewiarę (kufr). Gdyby cud był tak oczywisty, że zaprzeczenie mu byłoby niemożliwe, wówczas rozum nie miałby już prawa wyboru. Abu Dżahl, tak samo jak Abu Bakr (radijallahu anhu), byłby zmuszony uwierzyć i potwierdzić, a sens próby i mądrość doświadczenia by zniknęły. Dusza Hz. Abu Bakra as-Siddika, znajdującego się na najwyższym stopniu, i dusza przeklętego Abu Dżahla, znajdującego się na najniższym poziomie, znalazłyby się na tym samym poziomie.

Z tego powodu, nawet gdy ukazywano im jawne cudy, część ludzi unikała wiary, trzymając się wymówek takich jak „magia” (sihr) czy „wróżbiarstwo” (kahana). Gdyby nie istniały takie pojęcia, których ludzie mogliby używać jako wymówek, czyli gdyby cudy działy się w sposób niepozostawiający żadnej drogi do zaprzeczenia, wiara stałaby się przymusowa i przestałaby być cnotą (fadila) i zasługą (mazijja). To zaś byłoby sprzeczne zarówno z tajemnicą próby, jak i z boską mądrością (al-hikma al-ilahijja) (w tych samych dziełach).

Poznaj Islam