Na czym polega cudowność Koranu?

Drogi Bracie / Droga Siostro,

Znaczenie ajatu:

„W ich opowieściach jest nauka dla ludzi rozumiejących. To nie jest opowieść wymyślona, ale potwierdzenie tego, co było wcześniej, dokładne wyjaśnienie wszystkich rzeczy, przewodnictwo i miłosierdzie dla ludzi, którzy wierzą.” (Sura Józef (Jusuf), 12:111).

Aspektów iʿdżazu (iʿcaz — cudownej, niemożliwej do naśladowania natury) Koranu jest bardzo wiele. Można je przedstawić krótko i zwięźle w następujący sposób:

1. Nie można stworzyć niczego na podobieństwo Koranu:

Koran o Cudownej Elokwencji (Kur’an-ı Mu’cizü’l-Beyan) mówi:

„O ludzie i dżinny! Jeśli macie wątpliwości, czy Koran jest Słowem Bożym (Kelâm-ı İlâhî), a mniemacie, że jest słowem ludzkim (beşer kelâmı), nuże — oto pole do popisu — podejdźcie! Stwórzcie księgę podobną do tego Koranu za pośrednictwem kogoś niepiśmiennego, kto — podobnie jak osoba, którą nazywaliście Muhammadem Godnym Zaufania (Muhammed-ül Emin) — nie umie czytać ani pisać i nigdy nie pobierał nauk. Jeśli tego nie potraficie, niechaj nie będzie to człowiek niepiśmienny, lecz najsłynniejszy literat i uczony. Jeśli i tego nie potraficie, niechaj nie będzie to jedna osoba, lecz wezwijcie na pomoc wszystkich waszych mówców i kaznodziejów, a nawet piękne dzieła wszystkich dawnych mistrzów słowa oraz pomoc wszystkich przyszłych literatów, jak również wsparcie waszych bóstw. Pracujcie ze wszystkich sił i stwórzcie dzieło, które dorówna temu Koranowi. Jeśli i tego nie potraficie, to zignorujcie prawdy koraniczne, których nie da się naśladować, oraz liczne cuda duchowe i stwórzcie dzieło, które dorówna chociaż elokwencji jego stylu”.

Rzuca im wyzwanie, mówiąc: „Dalej! Nie wymagam od was poprawności znaczenia. Niech będą to oszczercze kłamstwa, fałszywe opowieści i próżne historie. Ale nawet tego nie potraficie. Dalej! Skoro nie dorównacie całemu Koranowi, stwórzcie coś na podobieństwo chociażby dziesięciu jego rozdziałów (sur). I tego nie potraficie.

Dalej! Stwórzcie odpowiednik choćby jednego rozdziału. To również jest dla was za wiele. Dalej! Przedstawcie odpowiednik choćby jednego krótkiego rozdziału. Skoro i tego nie uczynicie — a nie jesteście w stanie, pomimo waszej wielkiej potrzeby — albowiem wasza godność i honor, wasza chwała i religia, wasza duma i cześć, wasze życie i mienie, wasz świat doczesny i życie przyszłe (Ahiret — życie pozagrobowe w islamie) mogą zostać ocalone jedynie przez stworzenie czegoś na jego podobieństwo.

W przeciwnym razie na tym świecie zostaniecie pozbawieni godności, honoru, religii i czci, zniszczeni w hańbie, a wasze życie i majątek przepadną w ruinie. W życiu przyszłym zaś — jak wskazuje werset — zostaniecie skazani na wieczne więzienie w Piekle (Dżahannam), gdzie razem ze swoimi bożkami staniecie się opałem dla Ognia. Skoro więc na ośmiu poziomach uznaliście swoją bezsilność, musicie również osiem razy uznać, że Koran jest cudem (mu’dżiza — wydarzenie nadprzyrodzone, niemożliwe do naśladowania przez człowieka). Albo przyjmijcie wiarę (iman), albo zamilczcie i idźcie do Piekła!”.

             2. Koran jest cudem (muʿdżiza) również ze względu na przekazywanie wiedzy o tym, co zakryte (ghajb – al-ghajb), oraz o przyszłości. Ludzki rozum nie jest bowiem w stanie precyzyjnie przewidzieć przyszłości i nie może wydawać na jej temat ostatecznych sądów. Odkrywanie wydarzeń minionych wieków, ukrytych za zasłonami czasu, również nie jest zadaniem ludzkiego rozumu. Kiedy jednak spoglądamy na Koran, widzimy, że w sposób niezwykle klarowny i jednoznaczny opowiada on o prorokach minionych wieków, o cechach ich ludów oraz o niebiańskich karach, które na nie spadły, dając w ten sposób lekcję i skłaniając ludzi do refleksji. Ponadto Koran przekazał wiele informacji o życiu w grobie (kabir), o Raju (Dżenna) i Piekle (Dżahannam), a także dał wiernym wiele radosnych wieści dotyczących rozprzestrzeniania się islamu. Zapowiedział na przykład takie wydarzenia, jak wejście wiernych bez lęku do Kaaby – najświętszego miejsca islamu w Mekce, zdobycie przez muzułmanów łupów wojennych, zdobycie Mekki czy zwycięstwo Bizantyjczyków (Rzymian) nad Persami. Wszystkie te wydarzenia rozegrały się dokładnie tak, jak zostały zapowiedziane.

3. Piękno, blask i płynność stylu Koranu (bayān – retoryczna jasność przekazu) urzekają dusze. Wnika on do serc i przyciąga do siebie ludzką naturę (fitra – wrodzona dyspozycja człowieka do wiary w jednego Boga). Głębia jego prawd (hakikat), wzniosłość znaczeń, wieści o tym, co zakryte, a także zawarty w nim język prawdy i mądrości (hikma) dowodzą, że nie jest to mowa ludzka, lecz boskie i święte objawienie. Koran w sposób jednoznaczny ukazał, że jego wzniosła jakość i cechy nie mogłyby być dziełem ani rozumu, ani woli człowieka niepiśmiennego (ummi – w odniesieniu do Proroka Muhammada, pokój z nim), ani żadnej innej istoty ludzkiej.

4. Święty Koran jest cudem (muʿdżiza) również z uwagi na to, że obejmuje wiedzę i prawdy przekraczające ludzkie możliwości poznawcze. Ludzie żyjący tysiąc czterysta lat temu z pewnością nie mogli znać prawd, które miały zostać odkryte dopiero tysiąc lat później. Rozum i ludzka myśl nie są w stanie samodzielnie podążać taką drogą. Jeśli jakaś księga mówi o licznych tajemnicach i prawdach, które zostaną odkryte dopiero wiele wieków później, to księga ta jest święta i ma boskie pochodzenie (lahuti); nie jest dziełem człowieka. W Świętym Koranie znajdują się znaki wskazujące na liczne prawdy naukowe, które zostały odkryte dopiero w czasach nam współczesnych. Te znaki i oświadczenia stanowią dowód na to, że Koran jest cudem. Wymieńmy pokrótce kilka z nich:

• Ekspansja wszechświata została odkryta w ostatnich latach. Koran wskazuje na tę ekspansję w następujący sposób:
  „I niebo zbudowaliśmy Naszą mocą, i My je rozszerzamy!”(Sura Rozpraszające (Az-Zarijat), 51:47)
• Ruch i obrót Ziemi Koran wyraża w zwięzły sposób: „I zobaczysz, że góry, które uważałeś za niewzruszone, przesuwają się tak, jak przesuwają się chmury. To jest działanie Boga, który wszystko wykonał doskonale. On jest w pełni świadomy tego, co czynicie.” (Sura Mrówki (An-Naml), 27:88)
• Koran oświadcza, że niebiosa i ziemia były ze sobą połączone, a następnie zostały rozdzielone, oraz że wszystkie żywe istoty zostały stworzone z wody: „Czy ci, którzy nie uwierzyli, nie wiedzą, że niebiosa i ziemia były trwałą całością, a My rozdzieliliśmy je i stworzyliśmy z wody każdą żyjącą rzecz? Czy oni nie uwierzą?” (Sura Prorocy (Al-Anbija), 21:30)
• Koran stwierdza, że noc i dzień zostały uporządkowane w ramach jednego systemu, a słońce i księżyc poruszają się po wyznaczonych orbitach: „On jest Tym, który stworzył noc i dzień, słońce i księżyc. I każde płynie po swojej orbicie.” (Sura Prorocy (Al-Anbija), 21:33) „I słońce toczące się do wyznaczonego miejsca. Takie jest postanowienie Potężnego, Wiedzącego!” (Sura Ja Sin, 36:38) Święty Koran, poprzez opis wyznaczenia, misji, obrotu i oświetlenia Księżyca oraz jego precyzyjnego, opartego na subtelnych obliczeniach, położenia względem Słońca, ukazuje oczom nieskończoną moc i panowanie Wszechmocnego, Pana Majestatu (Kadir-i Zülcelal).
• Koran tak opisuje fakt niemieszania się wód morskich: „On dał swobodnie płynąć dwóm morzom, które się spotykają.  Między nimi jest jednak przegroda, której nie przekraczają.” (Sura Miłosierny (Ar-Rahman), 55:19-20)
• Koran tak wyraża rolę wiatru, który służy zapylaniu, szczepieniu i rozmnażaniu drzew oraz kwiatów: „My posłaliśmy wiatry użyźniające i zesłaliśmy wodę z nieba, aby nią was napoić. Wy jednak nie jesteście strażnikami jej zasobów” (Sura Kamienna (Al-Hidżr), 15:22)

5. Koran jest cudem (muʿdżiza) ze względu na jego cudowną moc wychowawczą (terbiye). Wskaźnikiem żywotności i owocności drzewa są jego owoce. Owocami Koranu są jego uczniowie, którzy wzrastali pod jego opieką i nauczaniem.

Od czternastu wieków setki tysięcy świętych (awlija), pobożnych (asfija), uczonych wydających samodzielne opinie prawne (mudżtahidów), odnowicieli wiary (mudżaddidów), gnostyków (arifów), prawych (salihów) oraz ludzi doskonałych stanowią potężny dowód na to, że Koran w każdym stuleciu pozostaje żywy i pełen życia.

Wszystkie prawdziwe ścieżki duchowe (tarikat – bractwa sufickie), rozwijające się pod duchowymi skrzydłami i opieką Koranu, wszystkie oparte na prawdzie nauki islamu, a także wszyscy uczeni islamscy świadczą o tym, że Koran jest esencją prawdy (ayn-ı ḥak), zbiorem wszystkich prawd (mecma-i ḥakaik) oraz niedoścignionym cudem w swojej wszechstronności.

Poznaj Islam