Czy Jezus (Isa) (PzN) umarł? Czy mogliby Państwo wyjaśnić islamski pogląd na tę kwestię ?

Drogi Bracie / Droga Siostro,

Prorok  Jezus nie umarł.

Jak każdy prorok (Pokój z nimi wszystkimi), Jezus (Pzn)  zapraszał ludzi do prawdy i rzeczywistości, wzywał ich do wiary w istnienie i jedność Allaha, swojego Pana oraz nakłaniał ich, by również mu służyli.

W tym zadaniu nie okazał żadnego zawahania, nie uległ strachowi ani lękowi. Był niezłomny i wierny swojej misji. W miarę jak Jezus kontynuował swoje nauczanie, oraz odmawiał pójścia na jakikolwiek kompromis, zazdrość i nienawiść Żydów narastały. W końcu uciekli się oni do podstępu, aby się go pozbyć .Wysłali więc do Jezusa hipokrytę (münafık) o imieniu Tatjanus.

Sami zaś otoczyli dom tłumem liczącym 4 tysiące osób. Gdy Tatjanus wszedł do środka, nie znalazł Jezusa. Kiedy wychodził na zewnątrz, aby przekazać tę wiadomość, Bóg Wszechmogący sprawił, że jego twarz stała się bardzo podobna do twarzy Jezusa. Gdy tylko Żydzi go zobaczyli, pochwycili go, myśląc, że to Jezus. Choć Tetjanus krzyczał: „Nie jestem Jezusem”, nikt go nie słuchał. Później został on ukrzyżowany, w wyniku czego poniósł śmierć.

Co do odpowiedzi na pytanie- tak, Jezus wciąż żyje, nie umarł. Wiele autentycznych (sahih) hadisów informuje, że w Czasach Ostatecznych (Achir az-Zaman) zstąpi on na ziemię. W zbiorze Sahih Muslim znajduje się hadis przekazany przez Dżabira ibn Abdullaha, którego znaczenie jest następujące: „Grupa z mojej ummy będzie nieustannie pomagać prawdzie i służyć jej aż do Dnia Zmartwychwstania. W końcu zstąpi Jezus, syn Marii. Wówczas przywódca (emir) muzułmanów powie do niego: «Podejdź i poprowadź nas w modlitwie.» Jezus odpowie: «Nie. Jako wyraz łaski Allaha dla tej ummy, jedni z was są przywódcami dla drugich.»”

Said Nursi, komentując i wyjaśniając te i podobne przekazy w swoich Listach (Mektubat), zwraca uwagę na następujące kwestie: W czasie, gdy wpływ ateizmu ,ogarniającego świat, będzie sprawiał wrażenie, że jest niezwykle silny, chrześcijaństwo, zbliżając się do swojej istoty, czyli do Tawhidu (monoteizmu), oczyści się z zabobonów (hurafeler) i zniekształceń (tahrifler) i zjednoczy się z Islamem.

W pewnym sensie chrześcijaństwo przekształci się w Islam. W wyniku podporządkowania się prawdziwego chrześcijaństwa Islamowi, prawdziwa religia zyska ogromną siłę, a religie Islamu i chrześcijaństwa, będąc oddzielone przegrywały walkę z ateizmem, po zjednoczeniu zostaną znacząco wzmocnione i pokonają go. W autentycznych przekazach znajdują się wielkie pochwały dla chrześcijan Czasów Ostatecznych, którzy dokonają tego zjednoczenia.

Jeśli chodzi o fizyczne zstąpienie Jezusa na ziemię, posłuchajmy, co na ten temat powiedziano w Listach: „...Prawdomówny Zwiastun (nasz Prorok) oparł się na obietnicy Wszechmocnego nad każdą rzeczą (Allaha) i przekazał, że Osoba Jezusa (Şahs-ı İsa), która przebywa w świecie niebios w swoim ludzkim ciele, stanie na czele tego nurtu prawdziwej religii. Skoro to przekazał, jest to prawdą. Skoro Wszechmocny nad każdą rzeczą to obiecał, z pewnością to uczyni.

Tak, Mądry, Władca Majestatu, który w każdej chwili zsyła aniołów z niebios na ziemię, a czasami pozwala im przybierać ludzką postać (jak Dżibril przybierający postać Dihji), Ten, który zsyła istoty duchowe ze świata dusz i pozwala im materializować się w ludzkiej postaci, a nawet zsyła na świat dusze wielu zmarłych świętych (awlija) w ich ciałach eterycznych (cesed-i misali), z pewnością dla tak ważnego i chwalebnego zakończenia misji związanej z religią Jezusa, nie tylko mógłby posłać żyjącego Jezusa, który przebywa w swoim ciele na niebie tego świata, ale nawet gdyby odszedł on do najdalszego zakątka życia ostatecznego i prawdziwie umarł, to dla tak wspaniałego rezultatu ponowne odzianie go w ciało i zesłanie na świat nie wydaje się być sprzeczne z mądrością tego Mędrca. Co więcej, Jego mądrość tego właśnie wymaga, dlatego złożył on obietnicę, a skoro to obiecał, z pewnością go ześle.

Gdy Jezus (Pokój z Nim) przybędzie, nie jest konieczne, aby każdy wiedział, że to jest prawdziwy Jezus. Jego bliscy i wybrani towarzysze (mukarreb ve havassı) rozpoznają go przez światło wiary (nur-u iman). Nie będzie on jednak rozpoznany przez wszystkich w sposób oczywisty i ewidentny.”

Poznaj Islam