Dlaczego zostały zesłane święte księgi?

Drogi Bracie / Droga Siostro,

Egzamin (imtihan) przeprowadza się według miary sprawiedliwości. Nauczyciel, dbając o sprawiedliwość na egzaminie, wymaga praktyki i zastosowania wiedzy. Dokładnie tak samo Allah, aby poddać swoje sługi próbie, musi zlecić im wykonanie praktycznych zadań. Praktyka ta zaś urzeczywistnia się dzięki nauczycielowi (muallim) i podręcznikowi oraz notatkom z lekcji. Otóż nauczycielami w szkole życia wspólnoty ludzkiej są prorocy, a notatkami z lekcji są księgi niebiańskie.

Znaczenie wersetu:

Arabski: "وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبْعَثَ رَسُولًا"

Transkrypcja: (Ła mā kunnā mu'adhdhibīna ḥattá nab'atha rasūlā)

Polskie znaczenie: „My nie karzemy, dopóki nie wyślemy posłańca.” (Sura Al-Isra, 17:15)

Ten werset zwraca uwagę na tę prawdę.

Ponadto, stworzenie tego ogromnego wszechświata ma z pewnością wiele celów. Trzeba być szalonym, aby wyobrazić sobie, że wszechświat, z każdej strony wyposażony w mądrość, jest bezcelowy, absurdalny i niepotrzebny. Na czele tych celów stoi przede wszystkim to, że Allah pragnie dać się poznać i chce, aby Jego słudzy to poznanie zdobyli.

Znaczenie wersetu:

Arabski: "وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ"

Transkrypcja: (Ła mā chalaqtu al-dżinna ła al-insa illā lija'budūn)

Polskie znaczenie: „I nie stworzyłem dżinów ani ludzi, jak tylko po to, aby Mnie czcili (i poznawali).” (Sura Az-Zarijat, 51:56)

Na tę prawdę wskazuje powyższy werset. A nauczenie się przez sługi tego poznania i oddawania czci nie może odbyć się bez nauczyciela i księgi.

Księga wszechświata jest jakby ucieleśnionym Koranem, który odzwierciedla i naucza o imionach i atrybutach Allaha, odzwierciedla Jego nieskończoną wiedzę i moc. Aby poznać głębokie znaczenia, subtelne wzory i przesłania księgi wszechświata, które prowadzą do poznania Wzniosłego Stwórcy, potrzebny jest nauczyciel, który jej naucza. W przeciwnym razie, bez względu na to, jak wspaniała jest księga, jeśli jej znaczenia nie są znane i nie ma nauczyciela, który jej naucza, nie różni się ona od pustego zwoju papieru.

Dokładnie tak samo, gdyby nie było księgi takiej jak Koran, która naucza o księdze wszechświata z jej najsubtelniejszymi pięknami, wyjaśnia jej związki ze Stwórcą i cel jej stworzenia, oraz nauczyciela takiego jak Hz. Muhammad (aleyhis-selam), czy te subtelne tajemnice wszechświata mogłyby zostać zrozumiane? Rzeczywiście, ci, którzy nie słuchają Koranu i Hz. Muhammada (asv), ze swoimi materialistycznymi poglądami, postrzegają wszechświat jako bezsensowną, bezcelową i bezkierunkową marionetkę, a ludzi jako nieszczęsne istoty, o których nie wiadomo, skąd przybyły, dokąd zmierzają, dlaczego przyszły i dlaczego po pewnym czasie znikną. Właśnie dla skorygowania tych błędnych poglądów potrzebna jest Księga i jej Nauczyciel.

Według Koranu celem zesłania ksiąg jest rozstrzyganie sporów między ludźmi (Sura Al-Baqara, 2:213), ustanawianie sprawiedliwości między ludźmi (Sura Al-Hadid, 57:25), wyjaśnianie kwestii, w których popadli w spory, oraz bycie przewodnikiem i miłosierdziem dla wierzących (Sura An-Nahl, 16:64), wyprowadzanie ludzi z ciemności do światła i prowadzenie ich na drogę Allaha (Sura Ibrahim, 14:1), ostrzeganie tych, którzy czynią niesprawiedliwość, i zwiastowanie dobrej nowiny tym, którzy czynią dobro (Sura Al-Ahqaf, 46:12).

Są to księgi zesłane przez Allaha Wszechmogącego prorokom, których wysłał, aby przekazali je ludziom i prowadzili ich. Księgi niebiańskie nazywane są również „księgami boskimi” (ilahî kitaplar) lub „zesłanymi księgami” (Kütüb-i Münezzele). Te księgi zarówno pod względem słów, jak i znaczenia są słowem Allaha. Księgi wysłane przez Allaha Jego prorokom w celu ich przekazania i wyjaśnienia są zsyłane albo w formie pisemnej na zwojach (suhuf) lub tablicach (alłah), albo poprzez wszelkiego rodzaju objawienia (łahj), wraz z ich słowami i znaczeniami, w formie skodyfikowanej lub nieskodyfikowanej. Te nieskodyfikowane są spisywane i gromadzone zgodnie z poleceniem wysłanego proroka.

Księgi niebiańskie, bez względu na to, czy są duże, czy małe pod względem objętości, czy zostały zesłane w formie skodyfikowanej, czy nie, są zsyłane w języku narodu, w którym znajduje się prorok, z którym zostały wysłane, ponieważ Allah wysłał do każdego narodu w różnych wiekach proroka.

Znaczenie wersetów:

Arabski: "وَإِن مِّنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلَا فِيهَا نَذِيرٌ"

Transkypcja: (Ła in min ummatin illā chalā fīhā nadhīr)

Polskie znaczenie: „I nie było żadnej wspólnoty, do której nie zostałby wysłany ostrzegający (prorok).” (Sura Fatir, 35:24)

Arabski: "وَلِكُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولٌ ۖ فَإِذَا جَاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُم بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ"

Transkrypcja: (Ła likulli ummatin rasūl; fa-idhā dżā'a rasūluhum quḍija bajnahum bil-qisṭi ła hum lā juẓlamūn)

Polskie znaczenie: „Każda wspólnota ma swojego posłańca. A kiedy przyjdzie ich posłaniec, zostanie między nimi rozstrzygnięte sprawiedliwie i nie doznają niesprawiedliwości.” (Sura Junus, 10:47)

Arabski: "وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ"

Transkrypcja: (Ła mā arsalnā min rasūlin illā bi-lisāni qaumihi lijubajjina lahum)

Polskie znaczenie: „I nie wysłaliśmy żadnego posłańca, jak tylko w języku jego ludu, aby mógł im jasno wyjaśnić...” (Sura Ibrahim, 14:4)

Niektóre z ksiąg boskich posiadają cechy cudowności (i'dżaz). Święty Koran zaś zawiera wiele cech cudowności.

Księga niebiańska została zesłana Hz. Ibrahimowi (as) na zwojach, a Hz. Musie (as) na tablicach (alłah) w formie pisemnej. Święty Koran został zesłany Hz. Muhammadowi (asv) stopniowo (tedricen) w różnych formach objawienia jako słowa, a Hz. Prorok (asv) kazał je spisywać swoim skrybom objawienia w odpowiedniej kolejności.

Wszystkie Księgi Niebiańskie są zgodne w następujących punktach:

1. Są zgodne w przedstawianiu podstaw wiary i jedności Boga (Tauhid).

2. Allah Wszechmogący jest jeden w swojej istocie i atrybutach. On jest jedynym Stwórcą (Chaliq) i sprawcą. Nie oddaje się czci nikomu innemu niż Allah.

3. Podstawy kultu, takie jak modlitwa, jałmużna (zakat), post. Ich formy mogą się różnić (Sura Al-Anbija, 21:73; Sura Al-Baqara, 2:183).

4. Naruszenie praw do życia, czci, honoru i mienia, takie jak cudzołóstwo, morderstwo, kradzież, jest zakazane (haram) i stanowi wielki grzech.

5. Nakazane jest wszelkie dobro i podstawy pięknej moralności.

6. Informują o przyjściu Hz. Muhammada (asv) jako Wysłannika Allaha i opisują jego cechy.

7. Zachęcają do dżihadu na drodze Allaha życiem i majątkiem.

Wszechmogący Allah wiele z zasad i informacji, które zesłał w poprzednich księgach, zesłał również w Świętym Koranie. Werset 48. sury Al-Ma'ida wskazuje na tę kwestię:

Znaczenie wersetu:

Arabski: "وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ ۖ فَاحْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ"

Transkrypcja: (Ła anzalnā ilajka al-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqan limā bajna jadajhi min al-kitābi ła muhajminan 'alajh; faḥkum bajnahum bi-mā anzala Allāh)

Polskie znaczenie: „(O Muhammadzie), i tobie zesłaliśmy Księgę z prawdą, potwierdzającą to, co było przed nią w Księdze, i jako strażnika (nadzorcę) nad nią. Sądź więc między nimi według tego, co zesłał Allah.”

Zatem Święty Koran jest świadkiem, nadzorcą i probierzem (mihenk taşı) wobec części poprzednich ksiąg, które przetrwały w niezmienionej formie, oraz nad częściami i wersetami, które zostały zniekształcone i zmieszane z fałszem.

Święty Koran stwierdził, że prawdy w nim zawarte zostały również zesłane w poprzednich księgach boskich:

Znaczenie wersetu:

Arabski: "وَإِنَّهُ لَتَنزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنذِرِينَ بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُّبِينٍ وَإِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ"

Transkrypcja: (Ła innahu la-tanzīlu Rabbi al-'ālamīn; Nazala bihi ar-rūḥu al-amīn; 'Alá qalbika li-takūna min al-mundhirīn; Bi-lisānin 'arabijjin mubīn; Ła innahu la-fī zuburi al-ałłalīn)

Polskie znaczenie: „Zaprawdę, on (Koran) jest objawieniem od Pana światów! Zstąpił z nim Duch Wierny (Dżibril al-Amin) na twoje serce, abyś był jednym z ostrzegających, w jasnym języku arabskim. I zaprawdę, on jest (wspomniany) w księgach dawnych (ludów).” (Sura Asz-Szu'ara, 26:192–196)

W pojęcie „księgi dawnych (ludów)” (zuburil-ałłalin) wchodzą zwoje Ibrahima, Tora, Psałterz i Ewangelia.

Tak jak ludzie potrzebują proroków, którzy przekazują im postanowienia Allaha, tak samo potrzebują ksiąg niebiańskich z następujących powodów:

1. Księgi niebiańskie zesłane prorokom bez względu na to, ile czasu upłynie, są źródłem, do którego wspólnoty odwołują się, aby poznać i zdefiniować dogmaty, zasady, cele i prawa religii. Wspólnoty będą odwoływać się do księgi Allaha, aby poznać postanowienia prawa Allaha, wyjaśnić obowiązki (fard) nakazane przez Allaha i zakazy (haram), które On ustanowił, aby głosić cnotę i piękną moralność, zasady dobrego wychowania, ostrzeżenia Allaha, Jego obietnice i groźby, wzywać ludzi na prostą drogę oraz przyjmować i udzielać napomnień. Po śmierci proroka uczeni wspólnoty będą zaglądać do zesłanej księgi Allaha, aby wywieść (istinbat) prawne rozstrzygnięcie problemów napotykanych w życiu ludzkim.

2. Księga boska, która została objawiona po śmierci proroka, jest sprawiedliwym sędzią, do którego należy się odwoływać w każdej kwestii, w której ludzie popadli w spór, ponieważ jest to słowo Allaha, który jest najsprawiedliwszym i najlepszym sędzią. Wszechmogący Allah stwierdza to w następujący sposób: „Ludzie byli (za czasów Adama) jedną wspólnotą. Następnie Allah wysłał proroków jako zwiastunów i ostrzegających. I wraz z nimi zesłał księgi z prawdą, aby sądzić między ludźmi w tym, w czym się poróżnili...” (Sura Al-Baqara, 2:213).

Księga objawiona i spisana wśród wspólnoty chroni podstawy jedności Boga oraz dogmaty, obyczaje i prawa religii. Pozostanie niezmienionej księgi niebiańskiej wśród wspólnoty jest równoznaczne z pozostaniem wśród nich żyjącego proroka. Gdyby po śmierci proroków nie było księgi niebiańskiej, spory we wspólnocie urosłyby do tego stopnia, że odeszłaby ona od podstaw religii. Ze względu na naturę ludzką, aby ograniczyć podążanie za namiętnościami i pożądaniami oraz powstrzymać spory w rozumieniu religii i w idżtihadzie (wnioskowaniu prawnym), konieczne jest istnienie spisanej księgi boskiej.

Księga boska, bez względu na to, jak bardzo oddali się od miejsca i czasu swojego objawienia, niesie w sobie wpływ i zdolność misji proroka w szerzeniu religii i prowadzeniu ludzi. W szerzeniu uniwersalnego islamu, głoszonego przez Ostatniego Proroka, Hz. Muhammada (asv), Święty Koran odegrał ogromną rolę i miał wielkie zasługi.

Wszechmogący Allah, z tych i innych powodów, zesłał swoim prorokom księgi. Oni zaś je przekazali i wyjaśnili. Hz. Prorok (asm) pozostawił po sobie Święty Koran, który jest światłem i przewodnikiem dla ludzkości.

Prorocy, którzy swoją obecnością zaszczycili świat ludzki, aby móc wypełnić swoje bardzo ważne zadanie posłannictwa i proroctwa, musieli otrzymać instrukcje od Wszechmogącego Allaha. Te właśnie instrukcje zostały przekazane prorokom za pośrednictwem Ksiąg Niebiańskich. Księgi Niebiańskie są świętym prawem Wszechmogącego Allaha, które ma być stosowane wobec ludzi. Allah za pomocą tych praw poinformował ludzi o ich prawach i obowiązkach. Życie proroków na ziemi jest tymczasowe. Kontynuacja Boskich postanowień, które prorocy przekazali swoim wspólnotom, była możliwa tylko dzięki tym księgom. Gdyby tych ksiąg nie było, ludzie pozostaliby nieświadomi mądrości swojego stworzenia, ciążących na nich obowiązków, dóbr życia ostatecznego, które ich czekają, i nieszczęść, które mogą ich spotkać. Pozostaliby pozbawieni Boskich zasad, które porządkują ich życie. W szczególności byliby pozbawieni zaszczytu i szczęścia czytania świętych wersetów, oddawania czci przez nie, przyjmowania z nich napomnień i rozumienia przez nie prawdy oraz ratowania się przed niebezpiecznymi poglądami.

Nakazy i zakazy, które Koran przekazuje ludziom, oraz mądrości i prawdy, które wyjaśnia, są liczne. Dotyczą one zasadniczo wierzeń, kultu, spraw międzyludzkich (mu'amalat), moralności, wspaniałych dzieł sztuki ukazujących Wszechmocną potęgę Allaha, wydarzeń, z których należy czerpać naukę, i innych rzeczy. Możemy je podsumować w następujący sposób:

1. Święty Koran informuje ludzi o istnieniu, jedności, wielkości, mądrości i świętości Wszechmogącego Allaha tak jasno, że błyskotliwe słowa filozofów przy nim bledną.

2. Święty Koran wzywa ludzi do nauki i poznania, do patrzenia z refleksją i zastanowieniem. Powstrzymuje ludzi od życia w nieświadomości. Radzi im, aby patrzyli na wielkie dzieła Wszechmogącego Allaha, które ukazują Jego mądrość i potęgę.

3. Święty Koran podaje informacje o części proroków, którzy zostali wysłani do ludzi w poprzednich epokach. Informuje, jak wypełniali swoje wzniosłe zadania i ile trudności znieśli w ich imię. Nakazuje wszystkim ludziom podążać za Ostatnim Prorokiem.

4. Święty Koran informuje o największych pouczających scenach i wydarzeniach historycznych dotyczących poprzednich wspólnot. Wzywa ludzi do czerpania z nich nauki. Informuje o strasznych losach grzesznych narodów, które sprzeciwiały się prorokom i buntowały się.

5. Święty Koran nakazuje ludziom, aby zawsze mieli czujnego ducha i nie byli nieświadomi Prawdy. Radzi, aby nie pozbawiali się religii i cnoty, podążając za pragnieniami duszy. Informuje, że pogrążenie się w materialnych korzyściach i przyjemnościach tego świata i pozbawienie się duchowych skarbów i dóbr życia ostatecznego jest wielkim nieszczęściem.

6. Święty Koran radzi muzułmanom, aby mocno trzymali się swojej religii i zawsze bronili prawdy. Przypomina, aby zawsze byli silni wobec swoich wrogów, aby pracowali nad przygotowaniem wszelkich środków obrony. Nakazuje, aby w razie potrzeby ruszali na pole bitwy, aby bronili swojej religii, honoru, ojczyzny, materialnych i duchowych dóbr zarówno życiem, jak i majątkiem.

7. Święty Koran informuje o zasadach i regułach niezbędnych do tego, aby życie cywilizowane i społeczne przebiegało w porządku i pokoju. Wymaga od ludzi, aby chronili i przestrzegali pewnych praw i obowiązków.

8. Święty Koran zaleca zarówno jednostkom, jak i społeczeństwom, aby dla zachowania pokoju praktykowali sprawiedliwość, prawość, skromność, miłość, miłosierdzie, czynienie dobra, wybaczanie, dobre obyczaje, równość i tym podobne wzniosłe cechy. Powstrzymuje ludzi od ucisku, zdrady, pychy, skąpstwa, uczuć zemsty, okrucieństwa, brzydkich słów i czynów, szkodliwych napojów i pokarmów. Informuje, co jest dozwolone (halal) lub zakazane (haram) w czynieniu, jedzeniu i piciu.

9. Święty Koran wyjaśnia, że nikt nie może zmienić naturalnych praw, które Wszechmogący Allah ustanowił dla tego świata. Wskazuje na konieczność dostosowania swojego postępowania do tych praw. Przypomina ludziom, że nie osiągną niczego innego niż owoc swojej pracy. Zachęca ludzi do pracy i wysiłku.

10. Święty Koran zwiastuje dobra tego świata i życia ostatecznego oraz sukcesy, które zostaną przyznane wierzącym, którzy przyjmą nakazy i zakazy Wszechmogącego Allaha i będą postępować zgodnie z nimi: „Czyńcie – nie czyńcie”. Przypomina o złym losie i formach kary piekielnej przygotowanych dla tych, którzy nie wierzą. Święty Koran, poprzez wszystkie te wyjaśnienia, pragnie uświadomić ludziom wzniosły cel ich stworzenia i doprowadzić ich do niego.

Podsumowanie: Wyraz Koranu jest cudem. Zawiera on w sobie powyższe i wiele innych mądrości i prawd. Bez względu na to, jak wysoko wzniesie się ludzkość, nigdy nie będzie mogła wyjść poza wzniosłe nauki Koranu. Postępowanie sprzeczne z naukami i zasadami Koranu nie jest w rzeczywistości wznoszeniem się, lecz upadkiem.

Poznaj Islam