Jaka jest mądrość (hikmet) w odprawianiu modlitwy (Namaz) pięć razy dziennie?
Drogi Bracie / Droga Siostro,
O poranku człowiek odnajduje niejako nowe życie i odzyskuje wigor niezbędny do rozpoczęcia działań w celu zapewnienia sobie utrzymania. Źródłem tej energii i witalności jest jedynie Allah Wszechmogący, On też obdarza człowieka powodzeniem w jego staraniach o zaopatrzenie. Dlatego człowiek został zobowiązany do odprawienia modlitwy porannej jako wyraz wdzięczności za dar zdrowia i w celu przyciągnięcia Jego pomocy w doczesnych wysiłkach.
Od rana do wieczora człowiek korzysta z darów życia, zdrowia i rozumu, które dał mu Allah. Dzięki tym darom osiąga sukces i powodzenie w swoich ziemskich sprawach. Właśnie po to, by okazać wdzięczność za osiągnięty sukces i aby te działania nie pogrążyły duszy w gaflet (ghafla) – nieświadomości, zaniedbaniu, zapomnieniu o Bogu – oraz kasavet (kasła) – zatwardziałości serca – zostały nakazane modlitwy południowa i popołudniowa.
Zbliżający się wieczór oznacza koniec codziennych zajęć i wysiłków. Zakończenie dnia duchowym aktem kultu jest wyrazem wdzięczności za osiągnięte tego dnia zyski i korzyści, dlatego została nakazana modlitwa wieczorna.
Następnie człowiek wkracza w świat snu. Zanim wejdzie w ten stan, który jest poniekąd próbką śmierci, a z drugiej strony okresem spokoju i odpoczynku, należy zakończyć dzień świętym aktem kultu. Przejście w ten stan z boską przyjemnością i duchowym przebudzeniem, szukanie schronienia w przebaczeniu i miłosierdziu Allaha jest znakiem dobrego zakończenia (hüsn-i hâtime – husn al-chatima). W tym celu odprawiana jest modlitwa nocna.
Z drugiej strony:
Zarówno w życiu człowieka, jak i w otaczających go bytach, przejawia się pięć odrębnych etapów: narodziny, wzrost, stagnacja, starość, a następnie śmierć.
Właśnie w nawiązaniu do tych etapów i w celu ustanowienia pięknej równowagi (muvazene) między materialną egzystencją człowieka a jego bytem duchowym i działaniem, nasz Stwórca nakazał nam modlitwę pięć razy dziennie. Jakąż wdzięczność powinniśmy Mu okazywać za to, że zostaliśmy zobowiązani do tak świętego aktu kultu, niosącego ze sobą zarówno materialne, jak i wewnętrzne korzyści.
Mądrość w przypisaniu modlitwy do pięciu określonych pór nie ogranicza się tylko do tego, co powiedzieliśmy.
Poniższe wyjaśnienia Bediüzzamana Said Nursi Hazretleri (wybitnego myśliciela islamskiego) również rzucają światło na ten temat:
„Tak jak wskazówki tygodniowego zegara, odmierzające sekundy, minuty, godziny i dni, patrzą na siebie nawzajem, są swoimi odbiciami i podlegają tym samym prawom, tak samo w wielkim zegarze (saat-ı kübra) Wszechmogącego Boga, którym jest ten świat, cykle nocy i dnia, będące odpowiednikiem sekund, lata, które liczą minuty, etapy życia ludzkiego, które liczą godziny, i epoki życia świata, które liczą dni, patrzą na siebie nawzajem, są swoimi odbiciami, podlegają tym samym prawom i przypominają o sobie wzajemnie.
Na przykład:
Czas świtu (Fecir), aż do wschodu słońca, przypomina początek wiosny, a także moment poczęcia człowieka w łonie matki (rahm-ı mâder), oraz pierwszy z sześciu dni stworzenia Niebios i Ziemi. Przypomina o nich i przywodzi na myśl boskie sprawy (Şuûnât-ı İlâhiye), które się w nich przejawiają…”
Poznaj Islam
