Jakie księgi i zwoje zostały objawione według islamu?

Drogi Bracie / Droga Siostro,

Na przestrzeni wieków, od Adama (Hz. Âdem aleyhisselam — pokój z nim) aż do ostatniego proroka, Muhammada (Hz. Muhammed s.a.v. — pokój i błogosławieństwo Allaha niech będzie z nim), Bóg Prawdziwy (Cenab-ı Hak) zesłał cztery wielkie księgi oraz zwoje (suhuf), czyli stronice.

Zwoje (suhuf, l. poj. sahife) zostały zesłane przed wielkimi księgami. Zawierały one głównie pouczenia dotyczące wiary i moralności. Moralne nauki zawarte w zwojach znajdują się w doskonałej formie w Koranie Szlachetnym (Kur’an-ı Kerim). Koran wskazuje na ten fakt w następującym wersecie:

„Zaprawdę, to jest w dawnych zwojach, zwojach Abrahama i Mojżesza!” (Sura Najwyższy (Al-A’la),  18-19.)

Po zwojach Bóg Prawdziwy (Cenab-ı Hak) zesłał cztery wielkie księgi. Są to:

1. Tora (Tevrat),
2. Psalmy (Zebur),
3. Ewangelia (İncil),
4. Koran Szlachetny (Kur’an-ı Kerim).

1. TORA (TEVRAT)

Została dana Mojżeszowi (Hz. Musa aleyhisselam — pokój z nim). Koran wspomina, że Tora została zesłana synom Izraela.  (Al-i İmran, 48,50,65,93 ; Maida, 46,66)

2. PSALMY (ZEBUR)

Zostały zesłane Dawidowi (Hz. Davud aleyhisselam — pokój z nim).

3. EWANGELIA (İNCİL)

Została zesłana Jezusowi (Hz. İsa aleyhisselam — pokój z nim). Słowo İncil oznacza „dobrą nowinę”. Ewangelia zasadniczo opowiada historię życia Jezusa i zawiera pewne pouczenia moralne. Nie zawiera regulacji prawnych. Ponieważ chrześcijanie uznają również Torę za świętą księgę, w kwestiach prawnych traktują ją jako źródło. Chrześcijanie nazwali Torę Ahd-i Atik (Stary Testament), a Ewangelię Ahd-i Cedid (Nowy Testament). Zgromadzili oni Torę, Ewangelię oraz niektóre fragmenty Psalmów w jednym zbiorze, który nazwali „Pismem Świętym” w znaczeniu „świętej księgi”.

Znaczenie ajatu (werset):

„I objawiony został mi ten Koran, abym przez niego ostrzegał was i tych wszystkich, do których dotrze.” (Sura Trzody (Al-An’am), 6:19).

Znaczenie ajatu (werset):

„Zaprawdę, ten Koran prowadzi ku temu, co najprostsze” (Sura Podróż nocna (Al-Isra), 17:9).

4. SZLACHETNY KORAN (KUR’AN-I KERİM)

Znaczenie ajatu (werset):

„Głoś! W imię twego Pana, który stworzył,  stworzył człowieka z grudki krwi skrzepniętej! Głoś! Twój Pan jest najhojniejszy.  On nauczył piórem, nauczył człowieka tego, czego on nie wiedział.” (Sura Skrzepnięta krew (Al-Alak), 96:1-5).

Szlachetny Koran  jest ostatnią świętą księgą, objawioną ostatniemu z proroków — Muhammadowi (Hz. Muhammed s.a.v. — pokój i błogosławieństwo Allaha niech będzie z Nim) — poprzez objawienie (wahj — objawienie boskie) na przestrzeni 23 lat, werset po wersecie (ayet) i sura po surze.

DEFINICJA KORANU

Koran jest odwiecznym tłumaczeniem wszechświata. Jest egzegezą tego świata — wszechświata. Jest odkrywcą skarbów Najpiękniejszych Imion Allaha (Esma-i Hüsna). Jest językiem  świata niewidzialnego. Jest słońcem świata islamu. Jest mapą światów życia ostatecznego. Jest też księgą, która przedstawia Boga Prawdziwego poprzez Jego Istotę, Atrybuty, Imiona  oraz Sprawy Boże.

Koran jest księgą prawa (Szariat) dla rodzaju ludzkiego. Jest księgą mądrości. Jest księgą modlitwy błagalnej. Jest księgą wezwania do wiary. Jest księgą aktów czci. Jest księgą nakazu. Jest księgą wspominania Boga. Jest księgą refleksji.

Podsumowując: chociaż Koran ma zewnętrznie formę jednej księgi, to ze względu na nauki i wiedzę, które zawiera, jest równowartością tysięcy ksiąg.

W recytacji Koranu jest wzniosła płynność (selaset); nie jest ona uciążliwa dla języka. Im więcej się go czyta, tym większą sprawia przyjemność. Pachnie niczym piżmo. Koran jest siłą i pokarmem dla serc. Jest uzdrowieniem dla dusz. Wielokrotne czytanie go potęguje tę przyjemność. Tak jak powtarzanie posiłku wzmacnia siły, tak powtarzanie recytacji sprawia, że staje się ona bardziej znajoma i bliska, przez co jej smak wzrasta.

Źródło: Said Nursi, Słowa (Sözler)

Wraz z Koranem łańcuch ksiąg niebiańskich  został dopełniony, a postanowienia poprzednich ksiąg utraciły moc. W Koranie Szlachetnym Bóg Prawdziwy  mówi:

„Dziś udoskonaliłem dla was waszą religię i obdarzyłem was w pełni Moją łaską; wybrałem dla was islam jako religię”. (Sura Sura Stół zastawiony (Al-Ma’ida), 5:3.)

Objawianie Koranu rozpoczęło się w Mekce. Pierwsze objawienie zostało przekazane Muhammadowi (Hz. Muhammed s.a.v.) przez anioła Gabriela (Cebrail aleyhisselam – pokój z nim), gdy ten oddawał się medytacji i aktom czci w jaskini na górze Hira (Hira).

Wezwanie Koranu jest powszechne. Koran wzywa całą ludzkość na prostą drogę. Jego przesłanie nie jest skierowane do jednego narodu, lecz do całej ludzkości. Celem jest zbawienie i szczęście wszystkich ludzi. Ponieważ Koran był objawiany przez długi okres 23 lat, w tym czasie Towarzysze

Znaczenie ajatu:

„W ich opowieściach jest nauka dla ludzi rozumiejących. To nie jest opowieść wymyślona, ale potwierdzenie tego, co było wcześniej, dokładne wyjaśnienie wszystkich rzeczy, przewodnictwo i miłosierdzie dla ludzi, którzy wierzą.” (Sura Józef (Jusuf), 12:111).

Proroka (sahaba) spisywali i zapamiętywali objawiane wersety. W ten sposób Koran był chroniony zarówno przez skrybów objawienia (vahiy katipleri), jak i utrwalany w pamięci przez hafizów (hafız – osoba, która zna cały Koran na pamięć). Był recytowany w meczetach, przekazywany i nauczany tych, którzy go nie znali. W późniejszych wiekach kopie (nüsha) Koranu były powielane, a Koran, który posiadamy dzisiaj, jest dokładnie tym samym Koranem z czasów Wysłannika Allaha (Resülullah s.a.v.). Został nam on przekazany w dokładnie takiej formie, w jakiej został objawiony.

Poznaj Islam