Jakie szkody powoduje hazard ? Slaczego jest on zakazany ?
Drogi Bracie / Droga Siostro,
Wybitny turecki uczony i komentator Koranu, Elmalılı Hamdi Yazır, w swoim tefsirze (tefsir – egzegeza, komentarz do Koranu) do wersetu 219 sury al-Baqara, w części dotyczącej hazardu, tak wyjaśnia jego zakaz i szkodliwość:
Odpowiadając, powiedz: W nich (w alkoholu i hazardzie) jest wielka szkoda i grzech. Ogólnie rzecz biorąc, oba niszczą majątek i doprowadzają ludzi do ruiny. Często jedno pociąga za sobą drugie. Najpierw wino odbiera rozum; a rozum jest fundamentem zarówno religii, jak i spraw tego świata. Pijaństwo prowadzi do popełniania takich zbrodni, a hazard do popadania w takie niegodziwości, że nie da się ich zliczyć – można je opisać jedynie jako „wielki grzech”.
Jednocześnie, jest w nich także pewna korzyść dla ludzi. Na przykład, dają one pewną radość i przyjemność, stają się one także przedmiotem handlu. Tchórzliwym dodają odwagi, wzmagają też temperament. Poprzez uprawianie hazardu niektórzy bez żadnego wysiłku zbijają majątek.
Jednakże ich grzech jest znacznie większy niż ich korzyść, a szkoda znacznie większa niż pożytek.
Zatem korzyści te nie są korzyściami prawdziwymi i trwałymi. Radość, którą dają, zamienia się w humar (chumar – zaćmienie umysłu, kac). Ta przelotna odwaga staje się przyczyną katastrofy. Ta chwilowa siła temperamentu niszczy zdrowie; zdobyty majątek nie przynosi dobra (hayr), jeden zysk pociąga za sobą sto strat. Ci, którzy w to wpadną, z trudem ratują skórę. Krótko mówiąc, podczas gdy radość i przyjemność są indywidualne i przemijające, ich szkody i złe skutki, które wywołują, są zarówno indywidualne, jak i społeczne, zarówno fizyczne, jak i moralne. Są zaraźliwe jak choroby zakaźne, przenoszą się na wszystkich. Ci, którzy nie poniosą kary na początku, poniosą ją na końcu. Pogrążenie się w pewnej i powszechnej szkodzie dla iluzorycznego, cząstkowego zysku nie jest rzeczą odpowiednią dla rozumu. Zapobieganie szkodzie ma pierwszeństwo przed osiąganiem korzyści. Zatem z perspektywy rozumu (aklen) powinny być one zakazane (haram).
Ten werset, poprzez delâlet-i iltizamiye (wskazanie pośrednie, implikację), wyraża ich zakaz w świetle prawa islamskiego (şer'an – szer'an). Gdyby w Koranie nie było żadnego innego wersetu na temat wina, sam ten werset wystarczyłby, aby udowodnić zakaz jego spożywania. Jednakże nie byłby to zakaz wynikający wprost ze słów zawartych w tym wyrażeniu; mogliby się znaleźć tacy, którzy, ufając swojemu rozumowi, sądziliby, że zdołają ograniczyć szkody i skorzystać z korzyści. Z tego powodu wśród Szlachetnych Towarzyszy Proroka (Ashab-ı kiram) byli tacy, którzy nie zrozumieli tego opartego na rozumie zakazu jako ostatecznego zakazu religijnego (şer'i haramlık). Dopiero później, wraz z nakazem: „To jest obrzydliwość... unikajcie więc tego” (Sura al-Ma'ida, 5:90), został wprowadzony w pełni jasny i absolutny zakaz religijny.
Poznaj Islam
