Od czego zależy, czy kult (ibâdet) jest przyjęty przez Allaha?
Drogi Bracie / Droga Siostro,
Istnieje tylko jeden warunek, aby praktykowany kult został przyjęty w oczach Allaha. Jest nim İhlâs (Ichlas) – szczerość, czystość intencji; oznacza wykonywanie czynu wyłącznie dla Boga, bez żadnych ukrytych, światowych motywów.
Szczerość (Ihlâs) jest niczym dusza praktykowanego kultu. Kult praktykowany bez szczerości jest jak ciało bez duszy, stanowi jedynie suchą formę. W oczach Allaha nie ma on żadnej wartości.
Szczerość w kulcie oznacza praktykowanie go wyłącznie dlatego, że jest to nakaz Allaha i środek do osiągnięcia Jego zadowolenia (Rıza-yı İlâhî – Rida-i Ilahi, Zadowolenie, upodobanie Boże). Tę kwestię Bediüzzaman Said Nursi Hazretleri (wybitny myśliciel islamski) wyraził w następujący sposób:
„Służba Boża (Ubûdiyet) jest skierowana na Boski nakaz i na Boże zadowolenie. Motywem służby Bożej jest Boski nakaz, a jej rezultatem – zadowolenie Prawdziwego (Boga). Jej owoce i korzyści dotyczą życia ostatecznego.”
Jeśli motywem praktykowania kultu staje się jakaś światowa korzyść lub pożytek, szczerość (ihlâs) zanika, a taki kult staje się daremny (bâtıl), czyli nie zostaje przyjęty przez Allaha.
Nasz Prorok/Prorok, nasz umiłowany przewodnik (aleyhissalatu vesselam – Pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z Nim) w jednym ze swoich szlachetnych hadisów – czyli relacji z jego życia i wypowiedzi – określił rolę szczerości w czynach i kulcie w następujący sposób:
„Zaprawdę, Allah Wszechmogący spośród czynów i aktów kultu przyjmuje tylko te, które są wykonywane szczerze wyłącznie dla Niego i w celu osiągnięcia Jego zadowolenia.”
Poznaj Islam
