Pojawiają się twierdzenia, że w Koranie nie ma wersetów dotyczących zakrywania się. Jak można odpowiedzieć na te zarzuty?
Drogi Bracie / Droga Siostro,
W epoce Dżahilijji (Câhiliyet – Okres Ignorancji) wielu ludzi nie miało dobrego wychowania, a ich poziom moralności był niski. Kwestie takie jak etyka, cnota (iffet) i honor (namus) były tylko słowami. Podobnie jak dzisiaj, kobiety ostentacyjnie odsłaniały się, z dumą pokazując swoje ciało i miejsca intymne (auret, arab. aura). Religia islamu, która przyszła jako boskie miłosierdzie (İlahî rahmet), wprowadziła szereg nakazów i zasad, które miały naprawić (ıslah etmek) owo podupadające społeczeństwo. Jednym z nich jest nakaz dla kobiety, aby okrywała się ona za pomocą dżilbabem dżilbabu ( wierzchnia zasłona na ciało, dzięki której nie widać wyraźnie jego kształtów.)
„O Proroku! Powiedz swoim żonom i swoim córkom, i kobietom wierzących, aby narzucały na siebie swoje dżilbaby (okrycia wierzchnie), aby zakryć głowę i szyję.” (Sura Al-Ahzab, 33:59).
Istnieje kilka poglądów na temat natury dżilbabu:
- Jako dżilbab może służyć długa koszula lub entari (długa, luźna szata), która zakrywa całe ciało na przykład szeroki strój noszony na entari.
- Szal, który zakrywa głowę, szyję i okolice.
- Okrycie zwane rida, które zakrywa górną część ciała w dół aż do pępka.
Chalil, mistrz Sibawayha (wybitni wczesni gramatycy arabscy), mówi: „Którekolwiek z tych znaczeń zostanie przyjęte, jest to dozwolone” (al-Siraj al-Munir, t. 3, s. 271). Muzułmanka ma obowiązek zakrywać całe ciało z wyjątkiem twarzy i dłoni. Jeśli ktoś w to wierzy, ale nie praktykuje, staje się grzesznikiem (günahkâr). Natomiast jeśli temu zaprzecza, odchodzi od religii i staje się apostatą (murtadd – Murtadd, osoba porzucająca islam). Uciekanie się do interpretacji (ta'wil), których islam nie akceptuje, w celu zniszczenia wiary ludu, jest herezją (sapıklık).
Poznaj Islam
