Informacje na temat Imion Allaha

Drogi Bracie / Droga Siostro,

Istota (Zat) Allaha jest jedna, lecz Jego piękne imiona (esmâü'l-hüsnâ / Al-Asma’ ul-Husna – co oznacza „najpiękniejsze imiona”) są liczne.

Allah posiada wiele pięknych imion, które są wspomniane zarówno w Kur'ân-ı Kerîm (Szlachetnym Koranie, świętej księdze islamu), jak i w hâdis-i şerif (hadisach – przekazach dotyczących słów, czynów i przyzwoleń Proroka Muhammada, stanowiących drugie po Koranie źródło wiary i prawa w islamie).

W rzeczywistości, imiona te można podzielić na dwie grupy:

a) Święte wyrażenie „Allah” (lâfz-ı şerifi) jest imieniem własnym, przynależnym wyłącznie istocie Boga Najwyższego (Hak Teâlâ). Nie zostało ono nigdy użyte w odniesieniu do żadnego innego bytu. Jego użycie w takim kontekście nie jest dozwolone (caiz). Imię to nie posiada liczby podwójnej ani mnogiej. Nie może być przetłumaczone na żaden inny język, a żadne inne słowo nie jest w stanie go w pełni zastąpić.

b) Imiona Allaha Najwyższego (Allahu Teâlâ), należące do drugiej grupy, to imiona pochodzące od Jego atrybutów (sifat). W wersetach Koranu i hadisach wspomina się o wielu pięknych imionach Boga Wszechmogącego (Cenâb-ı Hakk). Każde z nich jest związane z Jego atrybutami i od nich pochodzi, jak na przykład: Rahman (Niezwykle Miłosierny), Rahîm (Litościwy), Âlîm (Wszechwiedzący), Hâlik (Stwórca). Te imiona mogą być tłumaczone na inne języki. Na przykład imię Hâlik można oddać jako „stwórca” lub „ten, który stwarza”.

Wiara muzułmanina (mümin) w odniesieniu do Allaha opiera się na przekonaniu, że Jego istota jest uświęcona, niepodobna do żadnej innej istoty czy rzeczy, oraz że jest On opisany poprzez wzniosłe atrybuty. Allah sam nazwał siebie poprzez Esmâü'l-Hüsnâ (Al-Asma’ ul-Husna), czyli najpiękniejsze imiona (zobacz: Sura al-A'raf, 7:180; al-Isra’, 17:110; Taha, 20:7; al-Haszr, 59:24). Na czele tych dziewięćdziesięciu dziewięciu imion stoi imię „Allah”. Żadne z pozostałych imion, pod względem znaczenia i treści, nie może zastąpić imienia „Allah”.

Imiona Allaha Najwyższego (Allahu Teâlâ) nie ograniczają się do dziewięćdziesięciu dziewięciu. Posiada On również inne imiona, które pojawiają się w wersetach Koranu i hadisach. Jednakże w hadisie przekazanym przez at-Tirmizî oraz Ibn Mâce (Ibn Madża) – wielkich uczonych i zbieraczy hadisów – wymieniono dziewięćdziesiąt dziewięć z tych imion. Te imiona to:

Allah, er-Rahmân, er-Rahîm, el-Melik, el-Kuddûs, es-Selâm, el-Mü’min, el-Müheymin, el-Azîz, el-Cebbâr, el-Mütekebbir, el-Hâlık, el-Bâri’, el-Musavvir, el-Gaffâr, el-Kahhâr, el-Vehhâb, er-Rezzâk, el-Fettâh, el-Alîm, el-Kâbıd, el-Bâsıt, el-Hâfıd, er-Râfi, el-Muiz, el-Müzill, el-Basîr, es-Semi’, el-Hakem, el-Adl, el-Lâtîf, el-Habîr, el-Halîm, el-Azîm, el-Gafûr, eş-Şekûr, el-Aliyy, el-Kebîr, el-Hafîz, el-Mukît, el-Hasîb, el-Celîl, el-Kerîm, er-Rakîb, el-Mücîb, el-Vâsi’, el-Hakîm, el-Vedûd, el-Mecîd, el-Bâis, eş-Şehîd, el-Hakk, el-Vekîl, el-Kaviyy, el-Metîn, el-Veliyy, el-Hamîd, el-Muhsî, el-Mübdî, el-Muîd, el-Muhyî, el-Mümît, el-Hayy, el-Kayyûm, el-Vâcid, el-Mâcid, el-Vâhid, es-Samed, el-Kâdir, el-Muktedir, el-Mukaddim, el-Muahhir, el-Evvel, el-Âhir, ez-Zâhir, el-Bâtın, el-Vâli, el-Müteâlî, el-Berr, et-Tevvâb, el-Müntakim, el-Afüvv, er-Raûf, Mâlikü’l-Mülk, Zü’l-Celâli ve’l-İkrâm, el-Muksit, el-Câmi’, el-Ganiyy, el-Muğni, el-Mâni’, ed-Dârr, en-Nâfi’, en-Nûr, el-Hâdi, el-Bedî’, el-Bâkî, el-Vâris, er-Reşîd, es-Sabûr.

 

ALLAH

To święte imię (ism-i şerif) jest imieniem własnym Boga Najwyższego (Cenâb-ı Hakk). Z tego względu obejmuje ono w sobie wszystkie piękne cechy i Boskie atrybuty wyrażane przez inne imiona. Pozostałe imiona wyrażają jedynie swoje własne, specyficzne znaczenia. Dlatego żadne inne imię nie może zastąpić imienia „Allah”.

Imię to nie może być nadawane nikomu innemu poza Allahem. Nie ma natomiast przeszkód, aby inne imiona były nadawane ludziom, jak na przykład Kadir czy Celâl. Jednakże, gdy nadaje się je ludziom, pięknym zwyczajem jest dodanie na początku słowa „abd”, oznaczającego "sługa". Przykładem są imiona takie jak Abdülkadir (Abd al-Qadir – Sługa Wszechmocnego) czy Abdülkerim (Abd al-Karim – Sługa Hojnego).

er-RAHMÂN (ar-Rahman) – Niezwykle Miłosierny

• Ten, który w wieczności przeszłej (Ezel) pragnął dobra i miłosierdzia dla wszystkich stworzeń.

• Ten, który oferuje niezliczone dobra wszystkim istotom, które stworzył, nie rozróżniając, czy je miłuje, czy nie.

• Ten, który daje wszelkie zaopatrzenie (rızık / rizk – środki do życia, pożywienie) niezbędne do życia.

er-RAHÎM (ar-Rahim) – Litościwy

• Okazujący przeogromne miłosierdzie.

• Ten, który nagradza tych, którzy dobrze wykorzystują Jego dary, obdarzając ich jeszcze większymi i wiecznymi dobrami.

Z imienia Rahmân (ar-Rahman) rozumie się, że Allah odwiecznie pragnął dobra i miłosierdzia dla wszystkich swoich stworzeń. Natomiast imię Rahîm (ar-Rahim) wyraża przejaw szczególnego miłosierdzia dla tych spośród stworzeń, którzy posiadają wolną wolę, a zwłaszcza dla wiernych (mü’minler / mu’minun).

el-MELİK (al-Malik) – Król, Władca

• Prawdziwy Właściciel i absolutny Władca wszelkiego stworzenia.

el-KUDDÛS (al-Kuddus) – Najświętszy

• Wolny i daleki od błędu, nieuwagi, słabości i wszelkiego rodzaju niedoskonałości; absolutnie czysty.

• Allah jest wolny (münezzeh) od wszystkiego, co mogą pojąć zmysły, ukształtować wyobraźnia czy zaprojektować myśl. Jest godzien wszelkiego uświęcenia.

• Powszechna prawda o czystości, naturalnie występująca we wszechświecie, jest również manifestacją (tecellî / tadżalli – objawienie, odzwierciedlenie Boskiego atrybutu) imienia KUDDÛS Boga Najwyższego.

es-SELÂM (as-Salam) – Pokój, Dawca Pokoju

• Ten, który jest wolny od wszelkich wad, niedoskonałości i zniszczenia.

• Ten, który prowadzi swoje sługi ku bezpieczeństwu, z dala od wszelkich niebezpieczeństw.

• Ten, który pozdrawia swoje szczęśliwe sługi w Raju (Cennet / Dżanna – islamskie określenie Raju).

el-MÜ’MİN (al-Mu’min) – Dawca Wiary i Bezpieczeństwa

• Ten, który zapala światło wiary (îman / iman – głęboka wiara w sercu) i budzi ziarno przewodnictwa (hidayet / hidaja – Boże przewodnictwo po słusznej drodze).

• Ten, który daje poczucie bezpieczeństwa tym, którzy u Niego szukają schronienia, chroni ich i uspokaja.

el-MÜHEYMİN (al-Muhajmin) – Obrońca, Strzegący

• Strzegący i ochraniający.

• Allah zna uczynki, zaopatrzenie (ryzk) i czas śmierci (edżel) stworzonych przez siebie istot i utrzymuje pod kontrolą bieg ich życia. Jedynie On jest tym, który widzi i strzeże całego istnienia, rozwija je i prowadzi do ostatecznego celu.

el-AZÎZ (al-Aziz) – Potężny, Zwycięski

• Zwycięski, którego nie można pokonać.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) posiada absolutną siłę i dominację. Porażka w Jego przypadku jest wykluczona.

• Moc Allaha Najwyższego jest wszechogarniająca, jednakże, zgodnie ze swoją mądrością (hikmet / hikma – mądrość, zwłaszcza Boska), może On odroczyć karę dla złoczyńców. Nie spieszy się z karaniem ludzi, którzy trwają w złu, dając im szansę na poprawę.

el-CEBBÂR (al-Dżabbar) – Zmuszający do Swej Woli, Naprawiający

• Naprawiający to, co złamane; uzupełniający braki.

• Ten, którego moc i autorytet wystarczają, by zmusić do spełnienia Jego woli.

el-MÜTEKEBBİR (al-Mutakabbir) – Największy, Dumny

• Okazujący swoją wielkość we wszystkim i w każdym wydarzeniu.

• Wielkość i majestat przynależą wyłącznie Allahowi. Żaden byt we wszechświecie, którego istnienie i nieistnienie zależą od jednego rozkazu i woli Allaha, nie może prawdziwie zasługiwać na ten atrybut.

el-HÂLIK (al-Chalik) – Stwórca

• Ten, który określa i ustanawia istnienie każdej rzeczy oraz stany i wydarzenia, których doświadczy ona w trakcie swego bytu, a następnie powołuje ją do istnienia z nicości zgodnie z tym postanowieniem.

• Znaczenie tego świętego imienia obejmuje dwa aspekty:

  1. Określenie i postanowienie (takdir – predestynacja, Boże postanowienie), jaka ma być dana rzecz.

  2. Powołanie tej rzeczy do bytu zgodnie z tym postanowieniem.

el-BÂRİ’ (al-Bari) – Twórca, Kształtujący z Niczym Niezwiązanego Wzoru

• Stwórca, który tworzy rzeczy oraz ich części składowe i organy w doskonałej wzajemnej harmonii.

• Każdy organ, mechanizm życiowy i pierwotny element każdej rzeczy są stworzone w harmonii z innymi pod względem jakości i ilości, a jego funkcja i pożytek są również stworzone w zgodzie z ogólną harmonią wszechświata.

el-MUSAVVİR (al-Musałłir) – Kształtujący, Formujący

• Ten, który każdej rzeczy nadaje kształt i specyficzną cechę; który stwarza w różnych formach.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) nadał każdej rzeczy formę i unikalną właściwość. Wszystko posiada właściwy sobie kształt i wygląd zewnętrzny, przez co nie jest identyczne z innymi.

• Na przykład: wśród ludzi nie ma dwóch osób, które byłyby całkowicie identyczne.

el-GAFFÂR (al-Ghaffar) – Wielce Przebaczający

• Ten, którego przebaczenie (Mağfiret – zakrycie grzechów i ochrona przed nimi) jest przeobfite.

• Allah zakrywa grzechy wiernych (mü’minler / mu’minun). Chroni również przed grzechami te swoje sługi, których zechce ochronić. Jest to dla nich jedno z największych dobrodziejstw.

el-KAHHÂR (al-Qahhar) – Wszechzwyciężający, Podporządkowujący Sobie Wszystko

• Ten, który jest zwycięski i panuje nad wszystkim w taki sposób, że może uczynić wszystko, co zechce.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) jest Wszechzwyciężający (Kahhâr), pod każdym względem nadrzędny i zawsze zwycięski. Swoją siłą i mocą otacza każdą rzecz od wewnątrz i od zewnątrz. Nic nie może wydostać się spod Jego panowania. Wobec Niego wszystko chyli czoła. Jego potędze (Kahr / qahr – miażdżąca siła, podporządkowanie) nie mogą się oprzeć ani ziemie, ani niebiosa. Swoją potęgą zniszczył i unicestwił wiele zbuntowanych i zbłąkanych społeczności (ümmet / umma – wspólnota) i narodów.

el-VEHHÂB (al-Łahhab) – Hojny Dawca

• Ten, który nieustannie obdarowuje różnorodnymi dobrami.

• Ten, który zawsze, wszędzie i wszystko daje w wielkiej obfitości, nie oczekując niczego w zamian.

er-REZZÂK (ar-Razzaq) – Zaopatrzyciel

• Ten, który obdarza stworzenia tym, czego potrzebują i co jest dla nich pożyteczne.

• Zaopatrzenie (Rızık / Rizq) to wszystko, z czego Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) pozwala korzystać swoim stworzeniom, zwłaszcza tym żyjącym. Pojęcie to nie ogranicza się jedynie do jedzenia i picia. Zaopatrzeniem (rizq) nazywa się wszystko, z czego odnosi się korzyść.

• Materialne zaopatrzenie (Maddî rızık): to wszelkiego rodzaju pożywienie i napoje, odzież i przedmioty użytkowe, pieniądze, klejnoty, rodzina i dzieci, zdolność ciała do pracy, wiedza, majątek, bogactwo itp.

• Duchowe zaopatrzenie (Mânevî rızık): to pokarm dla duszy i serca. Na czele z wiarą (îman / iman), wszystkie uczucia związane z życiem duchowym człowieka oraz to, co zaspokaja potrzeby tych uczuć, jest duchowym zaopatrzeniem.

el-FETTÂH (al-Fattah) – Otwierający

• Ten, który otwiera wszelkie zamknięte rzeczy, usuwa i ułatwia trudności.

• Rozkwitanie roślin, kiełkowanie nasion i ziaren, otwieranie bram zaopatrzenia (ryzk) i miłosierdzia (rahmet) – wszystko to jest manifestacją (tecellî / tadżalli) świętego imienia Fettâh.

el-ALÎM (al-Alim) – Wszechwiedzący

• Ten, który wie wszystko doskonale.

• Allah wie wszystko w pełnym tego słowa znaczeniu. On jest Tym, który doskonale zna wnętrze i zewnętrze, subtelność i jawność, początek i koniec każdej rzeczy. Zna to, co się wydarzyło, w ten sam sposób, w jaki zna to, co się dopiero wydarzy. Dla Niego nie ma rozróżnienia na to, co było i co będzie, co ukryte i co jawne.

el-KÂBID (al-Qabid) – Trzymający, Ograniczający

• Ten, który trzyma, ogranicza zaopatrzenie.

el-BÂSIT (al-Basit) – Rozszerzający, Dający Obfitość

• Ten, który otwiera, rozszerza.

• Wszystkie byty znajdują się w garści mocy Allaha. Któremu słudze zechce, odbiera bogactwo i majątek, które mu podarował, dzieci i rodzinę, radość życia czy spokój ducha. Taki człowiek z bogatego staje się biedny, pogrąża się w żałobie po stracie dziecka albo popada w wewnętrzny niepokój, cierpienie i udrękę.

• Te stany są manifestacjami (tecellîler) imienia Kâbid.

• Któremu słudze zechce, Allah daje zupełnie nowe życie, radość, obfitość zaopatrzenia (ryzk), a to z kolei jest manifestacją (tecelliyat) imienia Bâsıt.

el-HÂFID (al-Chafid) – Poniżający, Zniżający

• Ten, który zrzuca z góry na dół, poniża.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ), którego sługę zechce, strąca w dół. Człowieka posiadającego chwałę i honor czyni zhańbionym i godnym pogardy.

er-RÂFİ’ (ar-Rafi) – Wywyższający

• Ten, który podnosi w górę, wywyższa.

• Tak jak Allah poniża, kogo zechce, tak samo wywyższa, kogo zechce. Obdarza chwałą i honorem. Niektóre serca rozświetla światłem wiary (îman / iman) i duchowego poznania (irfan – głęboka, duchowa wiedza, gnoza), dając im świadomość wzniosłych prawd.

• Ludzie, których Allah wywyższa, są najczęściej anielskiej natury, uprzejmi w mowie, zakrywają wady i błędy innych, uzupełniając ich braki; są to osoby szlachetne i taktowne, które pomagają innym swoim majątkiem, ciałem, wiedzą i radą. Dopóki nie zejdą z tej prawej drogi, Allah nie odbierze im tego dobrodziejstwa.

el-MU’IZZ (al-Mu'izz) – Dawca Honoru i Chwały

• Ten, który obdarza honorem, nadaje chwałę i godność.

el-MÜZİLL (al-Muzill) – Poniżający

• Ten, który sprowadza do stanu poniżenia (Zillet), czyni wzgardzonym i nędznym.

es-SEMİ’ (as-Sami) – Wszystkosłyszący

• Ten, który doskonale słyszy.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) słyszy. Słyszy słowa w naszych sercach i wszystko, co może być usłyszane. Odległości nie stanowią przeszkody dla Jego słyszenia. Słyszenie jednej rzeczy nie przeszkadza Mu w słyszeniu innych. Słyszy każde wydarzenie z jednakową wyrazistością.

el-BASÎR (al-Basir) – Wszystkowidzący

• Ten, który doskonale widzi.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) nieustannie widzi wszystko, co każdy czyni w ukryciu i jawnie, oraz co zamierza uczynić. Ciemności nie mogą stanowić przeszkody dla Jego widzenia. Podobnie jak ciemność, również takie rzeczy jak bliskość/oddalenie czy wielkość/małość, które są przeszkodami dla ludzkiego wzroku, nie zasłaniają Jego widzenia.

el-HAKEM (al-Hakam) – Sędzia, Rozstrzygający

• Ten, który wydaje wyrok, przywraca sprawiedliwość.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) jest Sędzią (Hâkim); On wydaje wyrok w każdej sprawie i wykonuje go bezbłędnie. To On jest Tym, który wydaje wyrok nad sędziowaniem sędziów i panowaniem władców. Tak jak żadna rzecz i żadne wydarzenie nie mogą zaistnieć bez Jego wyroku, tak samo nie ma żadnej siły, żadnego rządu, żadnej władzy, która mogłaby unieważnić Jego wyrok, opóźnić go czy przeszkodzić w jego wykonaniu.

el-ADL (al-Adl) – Sprawiedliwy

• Absolutnie sprawiedliwy.

• Sprawiedliwość (Adalet) jest przeciwieństwem tyranii i niesprawiedliwości (Zulüm). Słowo „zulüm” zawiera w sobie znaczenie krzywdzenia, zadawania bólu. Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) jest Sprawiedliwy (Âdil). Nie miłuje tyranów (zâlimler). Nie miłuje również tych, którzy z tyranami przestają, a nawet tych, którzy jedynie z daleka ich podziwiają i darzą sympatią.

el-LÂTÎF (al-Latif) – Subtelny, Przenikliwy

• Ten, który zna wszystkie zawiłości najsubtelniejszych spraw; który tworzy najdelikatniejsze rzeczy w sposób niemożliwy do pojęcia.

• Ten, który dostarcza swoim sługom różnorodne korzyści poprzez subtelne i niedostrzegalne drogi.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) jest Subtelny (Lâtîf). Zna najdrobniejsze rzeczy, ponieważ to On jest ich Stwórcą. Tworzy najsubtelniejsze, ukryte rzeczy w sposób, którego nie można pojąć.

el-HABÎR (al-Chabir) – Wszechświadomy

• Ten, który jest świadomy wewnętrznej natury i ukrytych aspektów każdej rzeczy.

• Allah jest świadomy wszystkich rzeczy i wydarzeń, od najmniejszych do największych. Żadne wydarzenie nie ma miejsca bez Jego wiedzy.

el-HALÎM (al-Halim) – Pobłażliwy, Cierpliwy

• Hilm (pobłażliwość, cierpliwość) to powstrzymanie się od ukarania winnych, mimo posiadania mocy, by to uczynić; to łagodne traktowanie grzeszników i odraczanie ich kary.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) jest Pobłażliwy (Halîm). Nie karze natychmiast każdego, kto popełni grzech. Nie spieszy się z gniewem i złością, daje zwłokę (mühlet / muhla – odroczenie, okres łaski) tym, na których jest zagniewany. W tym okresie przebacza tym, którzy żałują swoich czynów i okazują skruchę (tövbe / tałba – pokuta, nawrócenie). W sprawie tych, którzy trwają w grzechu, ostateczny wyrok należy już do Niego.

el-AZÎM (al-Azim) – Wielki, Majestatyczny

• Posiadacz wszelkiej wielkości.

• Azamet oznacza wielkość, majestat. Prawdziwa wielkość przynależy wyłącznie Allahowi. Na ziemi, w niebie, w całym istnieniu absolutna i doskonała wielkość należy tylko do Niego, a każda rzecz jest świadkiem Jego wielkości. Jest niemożliwe, aby Allah miał w tym atrybucie jakiegokolwiek równego sobie.

el-GAFÛR (al-Ghafur) – Bardzo Przebaczający, Okrywający Grzechy

• Ten, którego przebaczenie (mağfiret) jest ogromne.

• Przebaczenie Allaha Najwyższego (Allah Teâlâ) jest wielkie bez względu na to, jak wielkie i liczne są winy sługi, On je zakrywa, nie ujawnia ich, by nie poniżyć winowajcy.

• Niektóre rzeczy, niewidoczne dla ludzi, widzą mieszkańcy świata anielskiego (melekût âlemi / alam al-malakut – duchowa, anielska sfera istnienia). Święte imię Gafûr oznacza, że wady i grzechy są ukrywane również przed ich wzrokiem.

eş-ŞEKÛR (asz-Szakur) – Nagradzający, Odwzajemniający Dobro

• Ten, który za dobre uczynki, wykonane dla Jego upodobania, odpłaca wielkimi nagrodami.

• Wdzięczność (Şükür / szukr) oznacza odpłacanie dobrem za dobro. Okazywanie wdzięczności Allahowi Najwyższemu (Allah Teâlâ) jest obowiązkiem sługi wobec Niego.

Z kolei Şekûr (Szakur) oznacza Tego, który w zamian za niewielką służbę (kulluk – oddawanie czci, służba Bogu) obdarza bardzo wysokimi stopniami; Tego, który w zamian za uczynki (amel) dokonane w ciągu policzonych dni (tj. podczas życia na ziemi), daruje w świecie życia przyszłego (âhiret âlemi / alam al-achira – w eschatologii islamskiej świat pośmiertny, życie wieczne) nieskończone dobrodziejstwa. Nikt oprócz Allaha nie jest prawdziwym posiadaczem tego atrybutu w tym znaczeniu.

 

el-ALİYY (al-Alijj) – Najwyższy, Wywyższony

• Ten, który pod każdym względem i ponad wszystko jest wywyższony.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) jest wzniosły, najwyższy.

• Prawdziwe znaczenie wywyższenia jest następujące:

  1. Jest niemożliwe wyobrażenie sobie bytu wyższego niż Allah.

  2. Nie ma On sobie równego, wspólnika ani pomocnika.

  3. Jest daleki od wszystkiego, co nie przystoi Jego majestatowi.

  4. Jest nadrzędny w mocy, wiedzy, osądzie, woli i we wszystkich innych atrybutach doskonałości (kemâl sıfatları / sifat al-kamal – atrybuty Bożej doskonałości).

el-KEBÎR (al-Kabir) – Wielki

• Ten, od którego nie można sobie wyobrazić nikogo większego pod względem wielkości.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) jest posiadaczem majestatu (kibriyâ / kibrija’ – wielkość, duma, majestat). Jest wielki pod każdym względem, a doskonałość Jego istnienia nie ma granic. Wszelka wielkość należy wyłącznie do Niego.

el-HAFÎZ (al-Hafiz) – Ochroniarz, Strzegący

• Ten, który zapisuje wykonane czyny z najdrobniejszymi szczegółami; który chroni wszystko przed klęskami i nieszczęściami aż do wyznaczonego czasu.

• Allah natchnął każde stworzenie zmysłem, dzięki któremu wie, co jest dla niego szkodliwe. Jest to jedna z manifestacji (tecelliyat) imienia Hafîz. Zwierzę, bez potrzeby analizy chemicznej, wie, które rośliny są dla niego szkodliwe i ich nie zjada.

• Zapisywanie uczynków sług i ochrona ich przed utratą jest również jedną z manifestacji (tecellîler) imienia Hafîz. Z tego względu imię to jest ściśle związane z ponownym wskrzeszeniem w życiu ostatecznym (âhiret / al-achira) i rozliczeniem z uczynków.

el-MUKÎT (al-Muqit) – Żywiciel, Dostarczyciel Pożywienia

• Ten, który określa pożywienie i pokarm dla każdego stworzenia; który dostarcza pożywienie ciałom i sercom.

• W tym znaczeniu Mukît jest synonimem imienia Rezzak (ar-Razzaq – Zaopatrzyciel). Jednakże Mukît ma bardziej specyficzne znaczenie niż Rezzak. Rezzak obejmuje zarówno pożywienie, jak i inne formy zaopatrzenia.

el-HASÎB (al-Hasib) – Rozliczający, Wystarczający

• Ten, który prowadzi rachunek wszystkich czynów, jakich każdy dokonał w ciągu swojego życia, z najdrobniejszymi szczegółami i detalami.

• Ten, który jest wystarczający dla wszystkiego i wszystkich w każdej potrzebie.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) zna wyniki wszystkich ilości i liczb, które można poznać poprzez obliczenia, w sposób bezpośredni i oczywisty, bez potrzeby przeprowadzania jakichkolwiek operacji myślowych.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) jest wystarczający dla każdego w każdej jego potrzebie.

el-CELÎL (al-Dżalil) – Majestatyczny, Wspaniały

• Posiadacz majestatu, wspaniałości i dostojeństwa; opisany atrybutami majestatu (celâl sıfatları / sifat al-dżalal).

• Majestat i wspaniałość należą wyłącznie do Allaha. Jego istota jest wielka i Jego atrybuty są wielkie. Jednak ta wielkość nie jest związana z objętością czy wiekiem, jak w przypadku ciał materialnych. Nie jest mierzona czasem ani ograniczona przestrzenią.

el-KERÎM (al-Karim) – Hojny, Szlachetny

• Ten, którego hojność jest ogromna, a łaska i dary obfite.

• Gdy Allah coś obieca, dotrzymuje słowa; gdy daje, daje w niezwykłej obfitości; przebacza, choć ma moc, by ukarać.

er-RAKÎB (ar-Raqib) – Czuwający Obserwator, Stróż

• Ten, który jest obserwatorem wszystkich bytów, a wszystkie sprawy znajdują się pod Jego kontrolą.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) jest świadkiem i nadzorcą, który w każdej chwili obserwuje wszystkie byty. Nic Mu nie umyka. Widzi każdy czyn i każdemu odpłaca zgodnie z tym, co uczynił.

el-MÜCÎB (al-Mudżib) – Wysłuchujący Próśb

• Ten, który słyszy prośby modlących się i błagających Go, odpowiada na nie i nie pozostawia ich bez odpowiedzi.

• W Świętym Wersecie (Âyet-i kerîme) Allah obiecał, że odpowie na każdą modlitwę (dua). Jednak nie obiecał, że każda prośba zostanie przyjęta (spełniona). Przyjęcie prośby zależy bowiem od mądrości (hikmet) Boga Najwyższego (Cenâb-ı Hakk). Jeśli Jego mądrość uzna to za stosowne, przyjmie prośbę dokładnie taką, jaka została wyrażona i w tym samym czasie. Jeśli zechce, da coś lepszego niż to, o co proszono. Jeśli zechce, przyjmie tę modlitwę na poczet życia ostatecznego (âhiret) i nie da jej rezultatu na tym świecie. A jeśli zechce, nie przyjmie jej wcale, ponieważ nie jest to zgodne z dobrem Jego sługi.

el-VÂSİ’ (al-Łasi’) – Wszechogarniający, Obejmujący Wszystko

• Szeroki, wszechogarniający i pobłażliwy.

• Wiedza, miłosierdzie, moc, przebaczenie i łaska Allaha są wszechogarniające i obejmują wszystko. Nic nie może się ukryć przed Jego wiedzą, a Jego hojność i dary nie mają granic.

el-HAKÎM (al-Hakim) – Mądry

• Ten, którego wszystkie czyny są pełne mądrości.

• Allah jest Mądry (Hakîm). Nie ma w Jego działaniu nic bezużytecznego, pustego czy przypadkowego. Każdy Jego rozkaz i wyrok ma z każdej strony nieskończone korzyści i pożytki. Każdy byt, który stworzył i każdy czyn, którego dokonał, jest powiązany z całym porządkiem wszechświata (kâinat nizamı). Nie ma żadnego wydarzenia ani czynu, który byłby sprzeczny z ogólnym porządkiem wszechświata.

el-VEDÛD (al-Ładud) – Kochający, Miłujący

• Ten, który kocha swoje dobre sługi, prowadzi ich do swego miłosierdzia i zadowolenia; jedyny, który jest godzien być kochanym i którego przyjaźni należy zabiegać.

el-MECÎD (al-Madżid) – Chwalebny, Sławetny

• Ten, którego istota jest szlachetna, czyny piękne, i który jest godzien wszelkiej chwały.

• W znaczeniu tego świętego imienia (ism-i şerîf) zawarte są dwa ważne elementy:

  1. Bycie niedostępnym ze względu na swoją wielkość i moc.

  2. Bycie chwalonym i kochanym ze względu na swoje wzniosłe cechy i piękne czyny.

el-BÂİS (al-Ba'is) – Wskrzeszający

• Ten, który wskrzesza zmarłych i podnosi ich z grobów; który ujawnia to, co skryte w sercach.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) w Dniu Sądu Ostatecznego (âhiret günü) wskrzesi ludzi po tym, jak umrą i staną się prochem, podniesie ich z grobów, a następnie rozliczy ich, gdy ich dusze (ruh) i ciała (cesed) będą zjednoczone. Potem, również z duszą i ciałem, da im nagrodę lub karę.

eş-ŞEHÎD (asz-Szahid) – Świadek

• Ten, który w każdym czasie zna wszystkie aspekty wydarzeń i jest obecny w każdym miejscu.

• Allah, jako że wie absolutnie wszystko, jest Alîm (Wszechwiedzący). Jako że zna tajemnice i wewnętrzną naturę zdarzeń, jest Habîr (Wszechświadomy). A jako że zna ich zewnętrzne aspekty, jest Şehîd (Świadek).

el-HAKK (al-Haqq) – Prawda, Rzeczywisty

• Ten, którego istnienie trwa niezmiennie.

• Istota (zât) Allaha Najwyższego (Allah Teâlâ) nie akceptuje niebytu, jak również nie akceptuje żadnej zmiany. Prawdziwie istniejącym jest tylko Allah.

el-VEKÎL (al-Łakil) – Opiekun, Powiernik

• Ten, który w najlepszy możliwy sposób doprowadza do końca sprawy powierzone Mu zgodnie z zasadami.

• Osobę, której powierza się sprawy, nazywa się powiernikiem (vekîl). Allah jest najlepszym i najdoskonalszym Opiekunem (Vekîl). To On kieruje wszystkimi sprawami, zarządza nimi i je prowadzi. Jednakże On sam w żadnej ze swoich spraw nie potrzebuje opiekuna. Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) doprowadza sprawy tych, którzy Mu zawierzyli (tevekkül / tałakkul – pełne zaufanie i poleganie na Bogu), do najlepszego rezultatu.

el-KAVİYY (al-Qałijj) – Najsilniejszy

• Bardzo silny. Bardzo potężny.

el-METÎN (al-Matin) – Niezłomny, Mocarny

• Bardzo mocny. Jego siła jest niezwykle intensywna.

• Allah, jako posiadacz doskonałej siły, jest Kaviyy; a jako że Jego siła jest niezwykle intensywna i niezłomna, jest Metîn.

el-VELİYY (al-Łalijj) – Przyjaciel, Sprzymierzeniec

• Ten, który jest przyjacielem swoich dobrych sług i im pomaga.

• Allah jest przyjacielem sług, których kocha. Pomaga im. Usuwa ich troski i trudności, dając w zamian ulgę. Daje im powodzenie w dobrych uczynkach. Wyzwala ich z wszelkiego rodzaju ciemności i wyprowadza ku światłu. Dla tych, których przyjacielem jest Allah, nie ma strachu ani smutku. Kiedy wszyscy się boją, oni się nie lękają.

el-HAMÎD (al-Hamid) – Godny Chwały

• Jedyny, do którego kierowane są pochwały; jedyny chwalony i wysławiany językiem całego stworzenia.

• Hamd to wychwalanie wielkiego posiadacza dobra; to wygłaszanie pochwał w celu okazania szacunku i wdzięczności.

• Każdy byt, czy to językiem swojego stanu (hâl diliyle), czy to językiem ust (ağız diliyle), wysławia i uświęca Allaha, oczyszczając Go z niedoskonałości. Wszelka chwała i sława (hamd ü senâlar) należą się Jemu. Jedynie On jest posiadaczem darów, któremu należy się szacunek i cześć poprzez chwałę i dziękczynienie.

el-MUHSÎ (al-Muhsi) – Obliczający, Rachujący Wszystko

• Ten, który zna liczbę każdej rzeczy, jedną po drugiej.

• Allahem jest Ten, którego wiedza ogarnia wszystko, który zna miarę każdej rzeczy i potrafi ją policzyć w sposób pełny i doskonały.

el-MÜBDİ’ (al-Mubdi’) – Początkujący Stworzenie, Inicjator

• Ten, który na samym początku stwarza stworzenia bez materii i bez wcześniejszego wzorca.

• Mübdi w pewnym sensie oznacza tworzenie (îcad / idżad). Święte imię Muîd również oznacza tworzenie. Jeśli podobne stworzenie zostało już wcześniej stworzone, nazywa się to powtórzeniem (iâde); jeśli jednak jest to coś nowego, bez precedensu i modelu, nazywa się to inicjacją (ibdâ).

el-MUÎD (al-Mu'id) – Przywracający Stworzenie

• Ten, który po zniszczeniu stworzeń, stwarza je na nowo.

• Gdy każda rzecz dopełni wyznaczonego jej życia i umrze, nie pozostanie nikt oprócz Allaha. Jednak ludzi, którzy istnieli, a potem przestali, Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) wskrzesi w Dniu Sądu Ostatecznego (âhiret günü), dając im nowe życie i stwarzając na nowo. Następnie rozliczy ich z uczynków, których dokonali w życiu doczesnym.

el-MUHYÎ (al-Muhji) – Ożywiający

• Ten, który daje życie, obdarza duszą, daje zdrowie.

• Każdego dnia, o każdej godzinie, w każdej sekundzie na ziemi miliony istot ożywają i przychodzą na świat. Wszystko to dzieje się z rozkazu i polecenia Allaha, poprzez Jego stwarzanie i za Jego pozwoleniem. Tak jak Allah powołuje do istnienia z niebytu i daje życie, tak samo potrafi ożywić zmarłego. Nazywa się to ihyâ (ihja’), czyli wskrzeszenie. Dla istoty, która stwarza życie z niczego, ponowne ożywienie zmarłych jest z pewnością niezwykle łatwe.

el-MÜMÎT (al-Mumit) – Sprowadzający Śmierć, Uśmiercający

• Ten, który stwarza śmierć żywej istoty.

• Każdej żywej istocie Allah wyznaczył określony czas życia. Dla istot żywych śmierć jest przeznaczona i nieunikniona. Tak jak życie stwarza Allah, tak i śmierć stwarza również On.

• Jednak ta śmierć nie jest unicestwieniem i odejściem w nicość, lecz przejściem z życia przemijającego i doczesnego (fâni) do życia wiecznego i trwałego (bâkî).

el-HAYY (al-Hajj) – Żyjący

• Żyjący; ten, który wszystko wie i nad wszystkim ma moc.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) nie umiera, jest wiecznie żywy. To On daje życie istotom żyjącym. Gdyby nie On, nie byłoby śladu życia. On jest wolny od wszelkiej niedoskonałości, przemijania i błędu.

el-KAYYÛM (al-Qajjum) – Samoistny, Podtrzymujący Istnienie

• Ten, który podtrzymuje istnienie niebios, ziemi i wszystkiego innego.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) dał każdej rzeczy przyczyny, dzięki którym istnieje ona aż do wyznaczonego jej czasu. Dlatego wszystko istnieje i trwa dzięki Allahowi (Allah ile kâimdir).

el-VÂCİD (al-Ładżid) – Niezależny, Bogaty Sam w Sobie

• Ten, który niczego nie potrzebuje; który znajduje to, co chce i kiedy chce; któremu nie brakuje niczego, co jest dla Niego niezbędne.

el-MÂCİD (al-Madżid) – Sławetny, Hojny

• Ten, którego wartość i chwała są wielkie, a szlachetność i hojność obfite.

• Hojność i dobroć Allaha Najwyższego (Allah Teâlâ) wobec sług, którzy utrzymują z Nim bliską więź, są nie do opisania i nie do zmierzenia. Na przykład: daje im powodzenie w posiadaniu czystej moralności i czynieniu dobra, a następnie chwali ich i wysławia za te piękne czyny i wybitne cechy. Przebacza im wady i unicestwia ich złe uczynki.

el-VÂHİD (al-Łahid) – Jedyny

• Jedyny, Jeden.

• Ten, który w Swej istocie, atrybutach, czynach, imionach i wyrokach absolutnie nie ma żadnego wspólnika, podobnego sobie ani równego.

 

es-SAMED (as-Samad) – Wiekuisty, Cel Wszystkich Pragnień

• Jedyna instancja, do której zwraca się w celu zaspokojenia potrzeb i uśmierzenia cierpień; ten, do którego kieruje się potrzeby i prośby; ten, któremu przedstawia się wszelkie pragnienia i życzenia.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) jest jedynym celem dla każdego, kto ma pragnienia. Wszystkie istoty w potrzebie na ziemi i w niebie zwracają swoje oblicza ku Niemu, wiążą z Nim swoje serca i wznoszą do Niego błagania z otwartymi dłońmi. Tylko On jest tego godzien.

el-KÂDİR (al-Qadir) – Wszechmocny

• Ten, który ma moc uczynić to, co chce, i tak, jak chce.

el-MUKTEDİR (al-Muqtadir) – Potężny Władca, Panujący nad Mocą

• Ten, który według własnej woli zarządza tymi, którzy posiadają siłę i władzę.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) jest absolutnie i nieograniczenie Wszechmocny (Kâdir) wobec wszystkiego. Ponieważ ma władzę nad wszystkim, stwarza to, co zechce, i jeśli zechce, stwarza w tym tyle siły i mocy, ile zapragnie.

el-MUKADDİM (al-Muqaddim) – Wysuwający na Pierwszy Plan, Przyspieszający

• Ten, który wysuwa naprzód i stawia na czele tego, kogo zechce.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) stworzył wszystkie byty, lecz tylko wybrane przez siebie postawił na czele. Wywyższył jednych ludzi nad drugimi pod względem religijnym i doczesnym. Jednakże to wywyższenie i wybranie następuje w wyniku tego, że słudzy stają się tego godni poprzez własne czyny (amel).

el-MUAHHİR (al-Mu'achchir) – Opóźniający, Pozostawiający z Tyłu

• Ten, który pozostawia z tyłu i opóźnia tego, kogo zechce.

• Tak jak Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) wysuwa naprzód lub pozostawia z tyłu, kogo zechce, tak czasami nie doprowadza do skutku przedsięwzięć swoich sług w oczekiwanym przez nich czasie, odkładając ich cele na później. Kryje się za tym wiele mądrości (hikmet). Należy te mądrości badać i starać się je pojąć.

el-EVVEL (al-Ałłal) – Pierwszy

• Ten, który jest przed wszelkim bytem; który nie ma początku.

• Allah ma pierwszeństwo przed wszystkimi bytami, a Jego własne istnienie nie ma początku. W Jego przypadku początek jest absolutnie niewyobrażalny.

el-ÂHİR (al-Achir) – Ostatni

• Ten, który nie ma końca.

• Wszystko się kończy, przemija i ulega zniszczeniu, lecz tylko On pozostaje. Jego istnienie nie ma końca. Tak jak Jego pierwszeństwo nie ma początku, tak Jego ostateczność nie ma końca.

ez-ZÂHİR (az-Zahir) – Jawny, Manifestujący się

• Ten, który jest jawny; poznawany poprzez niezbite dowody.

• Istnienie Allaha Najwyższego (Allah Teâlâ) jest bardziej jawne niż istnienie czegokolwiek innego. Każdy widok, który widzą nasze oczy, każda melodia, którą słyszą nasze uszy, wszystko, czego dotykają nasze dłonie i co smakują nasze języki, każda idea, nad którą pracują nasze umysły – krótko mówiąc, wszystko, co do tej pory zrozumieliśmy i odczuliśmy, zarówno w nas, jak i na zewnątrz nas, świadczy o Jego istnieniu, jedności i doskonałych atrybutach.

el-BÂTIN (al-Batin) – Ukryty

• Ten, który jest ukryty; niepojmowalny za pomocą zmysłów.

• Istnienie Allaha Najwyższego (Allah Teâlâ) jest jednocześnie jawne i ukryte.

• Jest jawne, ponieważ dowody i znaki świadczące o Jego istnieniu dostrzegli nawet niewidomi, a powszechne świadectwo wszechrzeczy o tym najwyższym bycie, prawdzie nad prawdami, usłyszeli nawet głusi.

• Jest ukryte, ponieważ nie jesteśmy w stanie pojąć Go w Jego istocie (künhüyle). Jednakże o Jego istnieniu wiemy w sposób absolutnie pewny.

el-VÂLÎ (al-Łali) – Zarządca, Pan

• Ten, który porządkuje sprawy bytów.

• Ten, który sam jeden zarządza i kieruje tym ogromnym wszechświatem i wszystkimi wydarzeniami w każdym czasie.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) jest jedynym i największym zarządcą, który kieruje całym istnieniem. Zarządzanie innych namiestników (vâliler) i władców odbywa się za Jego zgodą i pozwoleniem, a ich władza i rządy są skrajnie niedoskonałe.

• Natomiast władza i zarządzanie Allaha są nieograniczone, prawdziwe i rzeczywiste. Wszystko jest poddane Jego rozkazowi i woli. On wie wszystko. Bez Jego wiedzy nic nie dzieje się w Jego królestwie.

 

el-MÜTEÂLÎ (al-Muta'ali) – Wywyższony ponad Wszelkie Wyobrażenie

• Ten, który jest wywyższony i wolny od wszystkiego, co rozum może uznać za możliwe w odniesieniu do stworzeń; od każdego stanu i zachowania.

• Na przykład, o bogatym człowieku można powiedzieć: „Ten człowiek może jutro zubożeć”, i faktycznie, bogaty może stać się biedny. Jednakże w odniesieniu do Allaha Najwyższego (Allah Teâlâ) myślenie o takich ewentualnościach jest niemożliwe. On jest daleki od wszelkiego rodzaju braków, niedoskonałości, słabości, bezsilności, błędów i wad.

el-BERR (al-Barr) – Dobry, Dobroczynny

• Ten, który pragnie dla swoich sług ułatwienia; którego dobroć i dary są obfite.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) zawsze pragnie dla swoich sług ułatwienia i wygody, nie chce trudności i nie miłuje tych, którzy je stwarzają. Przebacza popełnione zło, zakrywa je. Za jeden dobry uczynek daje co najmniej dziesięciokrotną nagrodę. Jeśli sługa pomyśli w sercu o czymś dobrym, nawet jeśli tego nie uczyni, Allah przyjmuje to tak, jakby sługa to uczynił i daje nagrodę. Z kolei za zło nie karze, dopóki nie zostanie ono popełnione.

et-TEVVÂB (at-Tałłab) – Przyjmujący Skruchę

• Ten, który przyjmuje skruchę (tövbe) i przebacza grzechy.

el-MÜNTEKIM (al-Muntaqim) – Wymierzający Sprawiedliwą Karę

• Ten, który swoją sprawiedliwością wymierza grzesznikom karę, na którą zasłużyli.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) wymierza sprawiedliwą karę (posiada intiqam). To On bez wątpienia łamie kręgosłupy buntownikom (âsîler), rozprawia się ze złoczyńcami i przywołuje do porządku zuchwałych, którzy przekraczają granice.

el-AFÜVV (al-Afułł) – Odpuszczający Grzechy

• Ten, którego odpuszczenie jest wielkie.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) jest Tym, który wymazuje grzechy, przyjmując je tak, jakby nigdy nie istniały.

• To imię jest bliskie imieniu Gafûr. Jednakże istnieje między nimi następująca różnica: Gufran (od Gafûr) oznacza zakrycie grzechów, natomiast Aff (od Afüvv) oznacza wymazanie grzechów od korzenia. Wymazanie grzechów od korzenia jest czymś lepszym niż ich zakrycie.

er-RAÛF (ar-Ra'uf) – Litościwy, Pełen Współczucia

• Posiadacz wielkiego współczucia.

• Łaska, hojność i współczucie Allaha dla istnień, a zwłaszcza dla ludzi są tak ogromne i rozległe, że nie mieszczą się w żadnej mierze ani wyrażeniu.

MÂLİKÜ’L-MÜLK (Malik-ul-Mulk) – Władca Wszelkiego Królestwa

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) jest zarówno właścicielem, jak i władcą wszelkiego królestwa (mülk). Zarządza swoim królestwem, jak zechce. Nikt nie ma prawa sprzeciwiać się Jego rządom ani ich krytykować. Daje, komu zechce i odbiera, komu zechce. W swoim królestwie nie potrzebuje żadnego wspólnika ani pomocnika.

ZÜ’L-CELÂLİ ve’l-İKRÂM (Dhul-Dżalali łal-Ikram) – Pan Majestatu i Hojności

• Posiadacz zarówno wielkości, jak i dobroci oraz hojności.

• Celâl (Dżalal) oznacza wielkość, majestat. Wszystkie znamiona wyższości, które są oznaką wielkości, należą wyłącznie do Allaha.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) jest jednocześnie posiadaczem wielkiej dobroci i hojności (ikrâm). Niezliczone, bezgraniczne dobrodziejstwa spływające na stworzenia są Jego darem i łaską. W ani jednej drobinie tych darów nikt nie ma żadnego udziału.

el-MUKSİT (al-Muqsit) – Sprawiedliwy Sędzia

• Ten, który wszystkie swoje dzieła czyni w równowadze, wzajemnej zgodzie i we właściwym dla nich miejscu.

• Ten, który lituje się nad uciśnionym (mazlûm) i ratuje go z rąk ciemiężyciela (zâlim).

el-CÂMİ’ (al-Dżami) – Gromadzący

• Ten, który gromadzi to, co chce, kiedy chce i gdzie chce.

• Ten, który łączy i utrzymuje razem rzeczy podobne do siebie, niepodobne i przeciwstawne.

• Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) ponownie połączy rozproszone cząsteczki naszych ciał, które po rozkładzie trafiły do wody, powietrza i ziemi, i na nowo zbuduje nasze ciała.

• Tak jak Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) gromadzi rzeczy podobne do siebie, tak samo łączy byty od siebie odmienne. Zapewnia im możliwość współistnienia. Utrzymywanie razem przeciwstawnych elementów, takich jak ciepło i zimno, suchość i wilgoć, jest również manifestacją (tecellî) imienia Allaha Câmi’.

el-GANİYY (al-Ghanijj) – Bogaty Sam w Sobie, Niezależny

• Niezwykle bogaty i niezależny od wszystkiego.

• Ten, który niczego nie potrzebuje; który nigdy nie jest zmuszony zwracać się do kogoś innego, ponieważ wszystko jest u Niego dostępne.

el-MUĞNÎ (al-Mughni) – Wzbogacający

Ten, który wzbogaca tego, kogo zechce.

Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) wzbogaca, kogo zechce, i sprawia, że żyje on w bogactwie przez całe życie. Kogo zechce, pozostawia w ubóstwie przez całe życie.

Niektórych swoich sług czyni ubogimi, po tym jak byli bogaci, a innych bogatymi, po tym jak byli ubodzy.

„W Dniu Zmartwychwstania nie będzie ważone ubóstwo i bogactwo; liczyć się będzie, w jakim stopniu wytrwano w cierpliwości (sabır) w ubóstwie i w jakim stopniu okazywano wdzięczność (şükür) w bogactwie.

Problemem nie jest bycie bardzo biednym lub bardzo bogatym, lecz bycie bardzo cierpliwym lub bardzo wdzięcznym.” (Yahya bin Muaz – wielki uczony i mistyk islamski).

el-MÂNİ’ (al-Mani) – Powstrzymujący, Uniemożliwiający

Ten, który nie pozwala na zaistnienie czegoś.

Mamy wiele pragnień, zarówno dobrych, jak i złych, a jedno pojawia się, zanim zniknie drugie. Dopóki żyjemy, nie kończą ani nie wyczerpują... A my nieustannie pracujemy, aby te pragnienia zrealizować. Każde nasze pragnienie zależy od szeregu przyczyn, a te przyczyny zależą od rozkazu Allaha, który jest Powstrzymującym (Mâni’) i Dającym (Mu’tî). Jeśli Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) zechce, spełnia prośby proszących; wtedy przyczyny, których podjął się proszący, szybko przynoszą skutek. Takie jest znaczenie świętego imienia Mu’tî. Jednak na niektóre prośby Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) nie pozwala. Wtedy przyczyny, których trzyma się proszący, stają się bezpłodne i bez względu na wysiłek, nie przynoszą rezultatu. To jest manifestacja (tecellî) świętego imienia Mâni’.

Zapobieganie i odwracanie nieszczęść i klęsk, które mogłyby spaść na Jego sługi, jest również jedną z manifestacji (tecelliyat) imienia Mâni’.

ed-DÂRR (ad-Darr) – Sprowadzający Szkodę

• Ten, który stwarza rzeczy przynoszące smutek i szkodę.

en-NÂFİ’ (an-Nafi) – Przynoszący Korzyść

• Ten, który stwarza rzeczy przynoszące dobro i korzyść.

• To Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) jest stwórcą tego, co pożyteczne i szkodliwe, dobra (hayır) i zła (şer). Chociaż korzyści i szkody docierają do człowieka za pośrednictwem określonych przyczyn, te przyczyny nie są właścicielami ani sprawcami tych korzyści i szkód, lecz jedynie ich zasłonami (perdeler).

en-NÛR (an-Nur) – Światło

• Ten, który rozświetla światy; który zsyła światłość na oblicza, umysły i serca, które zechce.

• Światło (nûr), które oświetla wszystkie rzeczy, bez wątpienia pochodzi ze światła istoty (zât) Allaha, ponieważ to On jest światłem niebios i ziemi.

• Tak jak każda drobina oświetlona przez słońce jest dowodem na istnienie słońca, tak światłość widoczna w każdej drobinie wszechświata stanowi dowód na istnienie bytu, który tę światłość stworzył.

el-HÂDÎ (al-Hadi) – Prowadzący Drogą Prostą, Przewodnik

• Ten, który stwarza przewodnictwo (hidayet).

• Ten, który prowadzi sługę, którego zechce, do sukcesu na drogach przynoszących dobro i pożytek, doprowadzając go do celu.

• Ten, który uczy każde swoje stworzenie tego, czego potrzebuje i co powinno czynić.

• Hidâyet (hidaja) oznacza, że Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) poprzez swoją łaskę i hojność wskazuje swoim sługom drogi do celów, których zwieńczeniem jest dobro i szczęście, lub prowadzi ich tą drogą, doprowadzając do celu. Samo wskazanie drogi dobra i jej przyczyn nazywa się irşâd (irszad – wskazanie); natomiast prowadzenie tą drogą aż do osiągnięcia rezultatu nazywa się tevfîk (tałfik – boska pomoc, umożliwienie sukcesu).

el-BEDÎ’ (al-Badi’) – Niezrównany Twórca, Wynalazca

• Ten, który stwarza bezprecedensowe, nieporównywalne, zadziwiające i godne podziwu światy.

• Ten, który w swojej istocie, atrybutach i czynach nie ma sobie podobnych.

• Bedî’ ma takie samo znaczenie jak mübdî. Mübdî to ten, który dokonuje ibdâ (ibda’), czyli stwarza coś, co nie ma wcześniejszego wzorca.

el-BÂKÎ (al-Baqi) – Wieczny, Pozostający na Zawsze

• Ten, którego istnienie nie ma końca.

• To święte imię (ism-i şerîf) jest słowem oznaczającym „trwałość istnienia”. Trwałość istnienia polega na braku początku i końca. Ze względu na brak początku Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) nazywany jest Kadîm (Przedwieczny), a ze względu na brak końca – Bâkî (Wieczny). Istnieją również bliskie tym znaczeniom święte imiona Ezelî (Odwieczny w przeszłości) i Ebedî (Wieczny w przyszłości).

Istnienie Allaha Najwyższego (Allah Teâlâ) pod względem trwałości nie mieści się w pojęciu czasu, ponieważ to, co nazywamy czasem, jest pojęciem określającym stopnie przepływu od momentu stworzenia wszechświata ku nieskończoności. Kiedy wszechświata nie było, nie było też czasu, lecz Allah Najwyższy (Allah Teâlâ) istniał. Wszechświat się skończy, skończy się też czas, lecz Allah jest BÂKÎ (Wieczny).

el-VÂRİS (Al-Łaris)

Prawdziwy właściciel bogactw, gdy ich tymczasowi posiadacze powracają do nicości z pustymi rękami.

Tak jak Allah Teâlâ (Allah Ta’ala) jest prawdziwym właścicielem wszelkiej własności (mulk), tak samo jest jej prawdziwym dziedzicem.

Posiadanie własności (mulk) przez ludzi jest tymczasowe, podobnie jak ich dziedziczenie jest tymczasowe i ograniczone w czasie. Prawdziwym dziedzicem własności (mulk) jest Allah, jej właściciel. W godzinie Kıyâmet (Al-Qijama – Dzień Zmartwychwstania) wszystkie żywe istoty umrą, a cała własność (mulk) w całości przypadnie Jemu.

er-REŞÎD (Ar-Raszid)

Ten, który prowadzi wszystkie sprawy zgodnie ze swoim odwiecznym takdir (taqdir – przeznaczenie/postanowienie), doprowadzając je do końca w ładzie i hikmet (hikma – mądrość).

Ten, który wszystko umieszcza na właściwym miejscu, porządkując w najdoskonalszy sposób.

Imię Reşîd (Raszid) ma dwa znaczenia:

1. Wskazujący właściwą i bezpieczną drogę. W tym sensie ma takie samo znaczenie jak imię Hâdî (Al-Hadi – Prowadzący drogą prostą).

2. Ten, którego żadne działanie nie jest puste ani bezużyteczne, który nie myli się w żadnym swoim zarządzeniu i w którego żadnym takdir (postanowieniu) nie ma braku hikmet (mądrości).

es-SABÛR (As-Sabur)

Allah nie spieszy się, by uczynić coś przed nadejściem odpowiedniego czasu. Wyznacza określony czas na sprawy, które ma wykonać, i wykonuje je zgodnie z prawami, które ustanowił – gdy nadejdzie ich czas. Nie opóźnia ich w stosunku do czasu, który wcześniej wyznaczył – jak czyni leniwy. I podobnie – nie próbuje uczynić czegoś przed nadejściem czasu – jak czyni pośpieszny. Przeciwnie, czyni wszystko w tym czasie, w którym qaddara (postanowił/przeznaczył), że ma być zrobione.

Poznaj Islam