Jaka jest mądrość (hikmet) włączenia wiary w Przeznaczenie (Kaza i Kader) do fundamentów wiary?

Drogi Bracie / Droga Siostro,

Wiara w Przeznaczenie (Kaza i Kader) jest w rzeczywistości bardzo subtelną kwestią, związaną ze stanem wewnętrznym i sumieniem, która ukazuje ostateczne granice wiary. Wierzący (mu'min), poprzez wiarę w przeznaczenie (kader) oraz w to, że dobro i zło pochodzą od Allaha, przypisuje wszystko, nawet własną duszę (nafs) i czyny, Bogu Wszechmogącemu. W tej sytuacji, aby nie uchylał się on od odpowiedzialności, staje przed nim pojęcie ograniczonej wolnej woli (cüz'-i ihtiyari), które mówi: „Działasz z własnego pragnienia i woli, zatem jesteś odpowiedzialny”. Gdy zaś człowiek, opierając się na swojej ograniczonej wolnej woli, zaczyna przypisywać sobie dokonane dobro i popadać w dumę, wtedy z kolei staje przed nim wiara w przeznaczenie, która mówi: „Znaj swoje granice, to nie ty jesteś sprawcą. Sprawcą, Stwórcą, Tym, który postanawia i chce, jest Allah”.

Jak widać, przeznaczenie (kader) zostało włączone do fundamentów wiary, aby uchronić duszę (nafs) przed dumą i pychą, a ograniczona wolna wola (cüz'-i ihtiyari), by nie dać jej możliwości uchylania się od odpowiedzialności i obowiązków.

Sytuacja odwrotna, czyli chwytanie się przez człowieka przeznaczenia w celu uniknięcia odpowiedzialności i opieranie się na ograniczonej wolnej woli w celu pychy z powodu dokonanych dobrych uczynków, jest sprzeczna z tajemnicą i mądrością wiary w przeznaczenie.

Poznaj Islam