Czym jest Przeznaczenie Przymusowe (Iztırari) i Dobrowolne (Ihtiyari)?

Drogi Bracie / Droga Siostro,

Przeznaczenie (Kader) dzieli się na dwie kategorie: przymusowe (ıztırari) i dobrowolne (ihtiyari).

Przeznaczenie przymusowe (Iztırari kader) to boskie postanowienia (takdir), które nie zależą od woli człowieka. Jako przykłady można podać takie kwestie jak to, kim będą rodzice człowieka, w której epoce przyjdzie na świat, czy będzie kobietą, czy mężczyzną. Zadawanie zbyt wielu pytań na temat tego aspektu przeznaczenia jest bezsensowne. Ponieważ tego typu pytania nie miałyby końca. Osoba, która pyta, dlaczego przyszła na świat w XXI wieku, zadałaby to samo pytanie, w którejkolwiek epoce by się urodziła. Człowiek nie jest odpowiedzialny za ten rodzaj przeznaczenia, ponieważ wszystko to dzieje się poza jego wolą. To postanowienie i jego charakter zależą całkowicie od wiedzy i woli Allaha.

Przeznaczenie dobrowolne (İhtiyari kader) jest natomiast związane z czynami, które człowiek podejmuje z własnej, ograniczonej wolnej woli (cüz'i irade) i pragnienia. Jest to ten rodzaj przeznaczenia, za który człowiek jest odpowiedzialny, ponieważ zależy on od jego własnych pragnień i chęci. Na przykład, Allah w ramach ogólnej zasady postanowił, że uczeń, który się uczy i spełnia warunki konieczne do zdania klasy, zda, a ten, który nie spełnia tych warunków, nie zda. Jeśli uczeń będzie się uczył i zda, postanowienie Allaha będzie z tym zgodne.

Należy w tym miejscu przypomnieć o subtelnej kwestii. My używamy naszej ograniczonej woli (cüz'i irade). Ale tym, co jest zasadnicze, jest uniwersalna wola Allaha (külli irade). My wypełniamy nasz obowiązek. Allah, jeśli zechce, obdarzy nas powodzeniem, a jeśli nie zechce, nie obdarzy. Dlatego nie możemy powiedzieć: „Pracowałem, więc na pewno muszę odnieść sukces”. Obdarzenie sukcesem należy do Allaha. Na przykład, podlewamy nasz ogród. Jeśli go nie podlejemy, staniemy się przyczyną jego uschnięcia. Odpowiedzialność spoczywa na nas. Ale gdy go podlewamy, wypełniamy nasz obowiązek. Allah, jeśli zechce, sprawi, że roślina wzrośnie, a jeśli zechce, sprawi, że zgnije. Jeśli wzrośnie, dziękujemy (şükür) za rezultat, którym nas obdarzył. Jeśli nie da owocu, również szukamy w tym przejawu miłosierdzia (rahmet) i nie buntujemy się (isjan). Podobnie jest z nauką. Jeśli uczymy się i zdamy egzamin, dziękujemy Allahowi. Jeśli nie zdamy, jesteśmy cierpliwi (sabr).

Poznaj Islam