Dlaczego powinniśmy wybrać Islam?
Drogi Bracie / Droga Siostro,
Wszystkie religie zawsze opierały się na tych samych fundamentalnych zasadach i podkreślały te same prawdy. Każdy prorok (nebi) zesłany przez Allaha, w ramach podstawowych dyscyplin – zgodnie z warunkami swoich czasów i potrzebami epoki – działał jako kontynuacja, udoskonalenie i uzupełnienie poprzednika. Powtarzał przesłanie swojego poprzednika/poprzedników, uzupełniał je w zależności od sytuacji i warunków (ahvâl ve şerâit), wyjaśniał kwestie wymagające szczegółowego omówienia, dokonywał odnowy (tecdid) w sprawach, które tego wymagały, i zawsze koncentrował się wokół tych samych tematów: Monoteizm (Tevhid), proroctwo (nübüvvet), zmartwychwstanie (haşr) i oddawanie czci Bogu (ibadet) były najważniejszymi kwestiami dla każdego proroka. Tak, z zachowaniem różnic w stylu, sposobie wyrażania, narracji i formie, powyższe zasady stanowiły/stanowią istotę przesłania niemal wszystkich proroków (enbiya) i wysłanników (mürselîn).
Przesłanie Koranu jest kontynuacją objawienia, które rozpoczęło się od pierwszego człowieka i pierwszego proroka, Hz. Adama (as – Pokój z Nim). Albowiem w oczach Allaha podstawa wszystkich religii jest jedna i jest nią ISLAM:
„Zaprawdę, religią (prawdziwą) w oczach Allaha jest islam…” (Sura Al Imran, 3:19)
Prorocy, którzy przychodzili w różnych okresach i miejscach, nie odrzucali siebie nawzajem, podobnie jak Hz. Muhammad (s.a.s – sallallahu alejhi ła sallam, co oznacza: „niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą z nim”) nie odrzuca żadnego z nich:
„Wysłannik uwierzył w to, co mu zostało zesłane od jego Pana, i tak samo wierni. Wszyscy uwierzyli w Allaha, w Jego aniołów, w Jego Księgi i w Jego wysłanników. My nie czynimy rozróżnienia między żadnym z Jego wysłanników. I powiedzieli: «Usłyszeliśmy i jesteśmy posłuszni! Przebacz nam, Panie nasz! Do Ciebie zmierza wędrowanie!»” (Sura Al-Baqara, 2:285)
„Powiedz: «Wierzymy w Allaha i w to, co nam zostało zesłane, i w to, co zostało zesłane Abrahamowi, Isma'ilowi, Izaakowi, Jakubowi i pokoleniom; i w to, co zostało dane Mojżeszowi, Jezusowi i prorokom od ich Pana. My nie czynimy żadnej różnicy między nimi i jesteśmy Jemu całkowicie poddani.»” (Sura Al Imran, 3:84)
Hz. Muhammad (s.a.s.), przeciwnie, jest kontynuacją wszystkich poprzednich proroków, jakby dopełnieniem ich misji proroczej (risalet). Z tą jednak różnicą, że po nim nie może już przyjść żaden prorok; on jest ostatnim z proroków, a tym samym tym, który przeniósł Boskie Przesłanie w wymiar uniwersalny.
Allah, który stworzył człowieka, zna go do najdrobniejszych szczegółów i zaspokaja jego potrzeby, w każdej epoce przekazywał ludziom niezbędne przesłanie, a kropkę nad i postawił wraz z Hz. Muhammadem (s.a.s.). Oznacza to, że odtąd nie przyjdzie już żaden prorok, nie będzie zmian w objawieniu, a ludzie będą prowadzić swoje życie zgodnie z tym ostatnim objawieniem:
„…Dziś udoskonaliłem dla was waszą religię i obdarzyłem was w pełni Moją łaską; i wybrałem dla was islam jako religię…” (Sura Al-Ma'ida, 5:3)
„A kto szuka innej religii niż islam, to nie będzie ona od niego przyjęta; i on w życiu ostatecznym (âhiret) będzie w liczbie tych, którzy ponieśli stratę.” (Sura Al Imran, 3:85)
„Muhammad nie jest ojcem żadnego z waszych mężczyzn, lecz jest Wysłannikiem Allaha i Pieczęcią Proroków. Allah jest o każdej rzeczy wszechwiedzący!” (Sura Al-Ahzab, 33:40)
Religia islamu zawiera wszystkie zasady, które prowadzą ludzkość do materialnej i duchowej doskonałości (kemalât) oraz zapewniają szczęście i pomyślność człowieka. Prowadzi jednostki i społeczeństwa, które do niej należą (intisap), od obfitości łask do szczęścia, a od szczęścia do doskonałości. Przywiązuje wielką wagę do ochrony życia. Tych, którzy próbują zakłócić spokój jednostki i społeczeństwa, karze najsurowszymi karami. Nakazuje jedność i solidarność, dobroczynność (ihsan) i wzajemną pomoc. Chroni (vikaye eder) życie społeczne przed anarchią i terrorem.
Islam przedstawia piękną moralność, ze wszystkimi jej gałęziami, do dyspozycji ludzkości. Nie ma w nim żadnej kwestii, która nie przynosiłaby tysięcy korzyści, która nie byłaby lekarstwem i uzdrowieniem dla chorób materialnych i duchowych. Religia islamu opiera się na wiedzy (ilim) i mądrości (hikmet); kieruje ludzi rozumnych, z ich własnej woli, ku dobru i szczęściu. Uznaje ignorancję za największego wroga; nieustannie zachęca ludzi do refleksji (tefekkür). Aby zrozumieć, jak wielkim miłosierdziem dla całej ludzkości jest religia islamu, należy spojrzeć na stan świata przed i po Epoce Szczęścia (Asr-ı saadet – okres życia Proroka Muhammada).
Przed islamem cały świat wił się w bezlitosnych szponach ignorancji i błądzenia (cehalet ve dalalet), terroru i anarchii. Półwysep Arabski również doświadczył tej dzikości i grozy, która ogarnęła świat. Ludzie szczycili się grzebaniem żywcem swoich córek. Wierzyli w przesądy i oddawali cześć bożkom, które sami wykonali, prosząc je o pomoc.
W tej mrocznej epoce, światło Koranu wzeszło jak słońce z zakątka Półwyspu Arabskiego. Przebiło najgęstsze warstwy niewiary (küfür) i tyranii (zulm). Jego wzniosy blask olśnił oczy, jego obfitość łask i przewodnictwo oczyściły dusze, rozjaśniły umysły i rozświetliły sumienia. Usunęło politeizm (şirk), a w sercach zaszczepiło monoteizm (tevhid). Zlikwidowało tyranię, a w jej miejsce ustanowiło sprawiedliwość. Wyrwało z piersi nienawiść i wrogość, a na ich miejsce zasiało miłość, współczucie i miłosierdzie.
Ten wpływ Koranu nie ograniczył się jedynie do Epoki Szczęścia. Także później, każdy naród, który przyjął islam i wprowadził go w życie, rozwijał się zarówno w nauce i wiedzy, jak i w przemyśle i handlu, stając się wzorem dla innych narodów. Najświetniejszymi tego przykładami są cywilizacje Andaluzji, Seldżuków i Osmanów.
Poznaj Islam
